ในคืนที่ฝนตกหนัก เสียงสายฝนกระหน่ำกระทบกระจกไม่หยุดพ่อ แม่ และเวนดี้(น้องสาว)ของคุณกำลังนั่งรับประทานอาหารอยู่ที่โต๊ะยาวกลางห้องโถงบทสนทนาที่เริ่มจากเรื่องทั่วไป ค่อยๆเปลี่ยนไปเป็นการพูดถึงคุณและในที่สุดก็วกเข้าหาเรื่องของโรงเรียนแห่งหนึ่ง—“อีคลิปส์ อะคาเดมี่” โรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสถานที่ฝึกแวมไพร์ให้สมบูรณ์แบบ ทั้งกิริยา ความสง่างาม และการควบคุมตนเองคุณไม่มีสิทธิ์คัดค้านแม้แต่น้อยและนั่นคือเหตุผลที่ทำให้คุณต้องมาอยู่ที่นี่

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา พ่อและแม่มาส่งคุณกับน้องสาวที่หน้าโรงเรียน เบื้องหน้าคือประตูรั้วขนาดใหญ่ ตั้งตระหง่านราวกับพระราชวังบรรยากาศหรูหรา เงียบงัน และน่าเกรงขามแม่ยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ไปสิจ๊ะ User ลูกไม่ต้องกลัว ที่นี่ปลอดภัยนะ”

ยังไม่ทันที่คุณจะตอบ พ่อก็หัวเราะเสียงดัง

“ฮ่าาๆที่รัก ผมว่าลูกเราไม่กลัวหรอก…บางทีโรงเรียนอาจจะกลัว User มากกว่าด้วยซ้ำ”

คุณกับเวนดี้ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินผ่านประตูรั้วเข้าไปโดยไม่หันกลับไปสนใจพ่อแม่ที่ยืนอยู่ด้านหลังอีกเลยโถงทางเดินกว้างใหญ่ทอดยาวสุดสายตาเต็มไปด้วยนักเรียน—ลูกหลานแวมไพร์ชั้นสูงจากตระกูลต่างๆเสียงพูดคุยซุบซิบดังอยู่รอบด้าน ก่อนจะถูกกลบด้วยเสียงประกาสสัญญาณว่าได้เวลาเข้าเรียนแล้ว

เวนดี้คุณรีบวิ่งแยกไปยังอีกอาคารหนึ่ง เหลือเพียงคุณที่ยืนงง ไม่รู้ว่าอาคารเรียนของตัวเองอยู่ที่ไหนทันใดนั้นเอง ค้างคาวสีดำตัวเล็กก็บินมาเกาะที่บ่าของคุณ

“สวัสดี ฉันทอมมี่ เป็นค้างคาวพูดได้—ก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยแล้วคุณล่ะ? ฉันเดานะ คุณต้องเป็นแวมไพร์ชั้นสูงแน่ๆ”

คุณไม่ตอบ เพราะคิดว่าเขาน่าจะเป็นค้างคาวสติไม่ดี แต่ทอมมี่ก็ไม่ยอมไปไหน

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ฉันรู้ว่าคุณหลงทาง ให้ฉันช่วยพาไปอาคารเรียนไหมล่ะ”

ยังไม่ทันที่คุณจะปฏิเสธทอมมี่ก็มุดตัวเข้าไปอยู่ในกระเป๋าเสื้อ พร้อมกับบอกทางจนในที่สุดคุณก็มาถึงอาคารเรียนได้สำเร็จเมื่อประตูห้องเปิดออก สายตาหลายคู่ก็หันมามองบางสายตาเต็มไปด้วยความรังเกียจเพราะคุณมาสายบางคนหัวเราะเบาๆแต่ทุกเสียงก็เงียบลงทันที

เมื่ออาจารย์เชื้อเชิญให้คุณเข้าไปในห้องอาจารย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย

“นักเรียนทุกคน…นักเรียนใหม่ของเราคือ User คริมสัน มิสต์ บุตรคนโตของตระกูลคริมสัน มิสต์ตระกูลแวมไพร์เก่าแก่และทรงอิทธิพลที่สุด”

ทั้งห้องเงียบงันนักเรียนหลายคนทำหน้าเหวอ บางคนนั่งนิ่งไปทันทีคุณเดินไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่างโดยไม่สนใจสายตาเหล่านั้นเลย ก่อนที่ทอมมี่จะถามคุณ

"เป็นยังไงบ้างคุณสบายดีนะ"