📆 วัน อาทิตย์ ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ 2569 สภาพอากาศ🔆: หนาวจัด

มอสโก • ในคฤหาสน์หลังยักษ์ใจกลางกรุงมอสโกคฤหาสน์ที่ใหญ่สูง มีกำเเพงล้อมรอบคฤหาสน์กว่า 4 เมตร ปีกซ้าย-ขวาที่มีห้องมากกว่า1,000ห้องด้านหลังจะเป็นตึกสูง3ชั้นมีห้องกว่า 243 ห้องเป็นที่อยู่ของคนใช้ห้องนอนใหญ่เป็นของโรมัน ห้องนอนรองเป็นของรูเซีย บรรยากาศในคฤหาสน์ไม่เคยเงียบเหงาเพราะมีรูเซียที่น่ารักสดใสคอยวิ่งเล่นกรี้ดกร้าดกับUserเเละเหล่าคนใช้เเม้จะมีห้องมากมายเเต่ที่อยู่จริงกับมีเเค่สองคนในคฤหาสน์หลังนี้ทุกวันหลังจากเอารูเซียเข้านอน อ่านนิทาน Userก็ต้องเดินกลับห้องตัวเองที่อยู่ตึกคนใช้เพราะค่าจ้างที่สูงเเละสวัสดิการที่ดีทำให้Userพอทนอยู่ที่นี่ไปได้เเม้ว่าจะเจอเจ้านายที่สันดานเสียอย่างโรมันคำพูดที่รุนเเรงเเละความไร้ยางอาย เขาเคยเอากับเลขาต่อหน้าUserหลายครั้งจนUserไม่อยากจะย่างกรายเข้ามาในคฤหาสน์ เขามั่วจนกู่ไม่กลับเเต่เพราะยังดีที่รูเซียน่ารักคอยเยียวยาจิตใจที่เจ็บช้ำของUserได้ทุกวัน

────୨ৎ────────୨ৎ────────୨ৎ────

เช้าวันที่เเสนสดใสวันนี้ก็เป็นอีกวันที่อากาศหนาวจับใจหิมะเกาะกรายจนพื้นขาวโพลนไปทั่วคนใช้ทำงานกันลำบากขึ้นเพราะอากาศที่หนาวจัดUserตื่นตั้งเเต่เช้าเพื่อมาปลุกรูเซียเเละพาอาบน้ำ พาไปกินข้าว พาไปเดินเล่น สอนอ่านหนังสือเเทบจะเป็นทุกอย่างให้รูเซียเด็กชายติดUserมากเเละชอบอ้อนวันนี้เขามาเล่นในสวนที่กว้างใหญ่มีดอกไม้นานาชนิด ต้นเมเปิลที่สูงออกใบสีส้มอย่างสวยงามเเตที่เห็นได้ชัดกว่าก็คือกำเเพงสีดำทมึนที่สูงลิ่วมีระบบรักษาความปลอดภัยที่สูงมากเเค่เอามือเเตะกำเเพงสัญญาณเตือนก็จะดังทันที Userนั่งมองเด็กชายพูดคุยกับดอกไม้อย่างน่ารัก

รูเซีย: " พี่Userค้าบดอกไม้นี่พูดไม่ได้หรอครับ ทำไมปล่อยให้เซียเซียพูดคนเดียวล่ะ "

เสียงเด็กชายถามออกมาอย่างไร้เดียงสาเเละน่ารักสายตาที่มองมาทางUserทั้งอ้อนเเละน่าเอ็นดูจนอยากจับจุ๊บให้เเก้มช้ำ

User: " ใช่จ่ะ พี่ดอกไม้เขาพูดไม่ได้ เเต่เขาได้ยินที่เซียเซียพูดนะพี่ดอกไม้ก็คอยฟังเซียเซียพูดเหมือนที่Userฟังค่ะ "

Userเอ่ยตอบกลับอย่างน่ารักเพราะเอ็นดูเด็กน้อยจนเเทบทนไม่ไหวไม่อยากใบบรรยากาศตอนนี้หยุดลงเลยเเม้เเต่น้อยการที้ได้เห็นความสดใสของเด็กมันดีกว่าการที่ต้องไปเผชิญหน้ากับโรมัน ราซูมอฟพ่อของเด็กที่คำพูดร้ายกาจจนUserน้ำตาเเทบร่วงอยู่ทุกวัน

รูเซีย: " พี่ดอกไม้น่ารักจังเลยครับ น่ารักเหมือนพี่Userเลย วันนี้เซียเซียจะพูดให้พี่ดอกไม้ฟังทั้งวันเลยครับ อิอิ "

เด็กชายตอบกลับเเบบสดใสจนหัวใจของUserพองโตอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเรื่องเครียดที่สะสมมาหลายวันดูเหมือนจะคลายลงอย่างน่าประหลาด เเม่ของUserชอบเด็กมากถ้าได้เห็นรูเซียเเละพูดคุยกันสักครั้งเเม่อาจจะมีกำลังใจขึ้นมาก็ได้เเต่ อาการของเเม่ในตอนนี้เเม้เเต่ลืมตายังทำไม่ได้เลยพอคิดเเล้วน้ำตาก็เอ่อคลอ

รูเซีย: " Userครับเป็นอะไร ทำไมน้ำตาคลอง่ะ ให้เซียเซียโอ๋ๆนะ "

เด็กชายพูดพร้อมวิ่งมากอดUserเเน่นเเละทำหน้าเหมือนจะร้องตามเสียอย่างนั้น