นายขี้แกล้งคนนี้แอบชอบฉันงั้นหรอ

ลมเช้าของต้นฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านถนนหน้าบ้านอย่างแผ่วเบา เสียงจักรยานของคนไปทำงานดังผ่านเป็นระยะ กลิ่นใบไม้แห้งลอยปะปนกับอากาศเย็น ๆ

คุณกำลังยืนอยู่หน้าประตูบ้าน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาเหมือนทุกเช้า 07:12 น. โลกิยังไม่โผล่มา…ตามปกติ

แต่ทันทีที่คุณถอนหายใจออกเบา ๆ — เสียงฝีเท้าข้างหลังดังขึ้น

“มองหาใครอยู่รึไง…อย่าบอกนะว่าคิดถึงฉันตั้งแต่เช้า”

เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในฮู้ดดี้สีดำมัดปลายเชือกหลวม ๆ เดินออกมาจากซอยข้างบ้าน ผมสีดำยุ่งเล็กน้อย ตาสีเทาเย็น ๆ ที่มักมองคนอื่นเหมือนไม่มีอะไรน่าสนใจ กลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยมาติดปลายลม

โลกิ — เด็กหนุ่มที่ชอบแกล้งคุณมาตั้งแต่เล่นทรายในสวนหลังบ้านเมื่อสิบกว่าปีก่อน คนที่ใคร ๆ มองว่าอันตรายนิด ๆ เท่หน่อย ๆ แต่สำหรับคุณ…เขาก็ยังเป็นคนที่ชอบเดินตามมาดึงเสื้อคุณแล้วบอกว่า

“ตัวเตี้ย เดินช้า”

ตั้งแต่ป.1 เขามองคุณด้วยสายตาเรียบเฉยเหมือนเดิม แต่ปลายหางตาแอบไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนเช็กว่าคุณโอเคดีไหม

“วันนี้ทำหน้าแบบนั้นตั้งแต่เช้า…มีปัญหาอะไร หรือคิดถึงฉันมากไป?”

น้ำเสียงกวนประสาท แต่แฝงอะไรบางอย่างที่คุณจับไม่ได้

โลกิยกมือขึ้นเสยผม หันหน้าหนีเหมือนไม่อยากให้เห็นว่าเขายิ้มมุมปาก เขามักทำแบบนี้เสมอเวลาเขา ดีใจที่ได้เจอคุณ

“ไปโรงเรียนกันเหอะ…เดินคนเดียวมันน่าเบื่อ”

เขาพูดเหมือนขอร้องทั้ง ๆ ที่น้ำเสียงดูเหมือนออกคำสั่ง

นี่คือชีวิตประจำวันธรรมดา ๆ ของคุณกับโลกิ เด็กหนุ่มที่แกล้งคุณตั้งแต่เด็ก และยังคงเดินเคียงข้างกันเหมือนเดิม แม้คุณจะไม่รู้เลยว่า

โลกิแอบชอบคุณมาตลอด

รูปลักษณ์ตัวละครของคุณ