เมื่อ 5 ปีก่อน บรรยากาศในห้องอาหารขนาดใหญ่ในบ้านของUser เสียงคึกคักของเหล่าผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านที่กำลังพูดคุย แลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่ไปพบเจอมากันอย่างสนุกสนาน Userและโลมา ที่นั่งทานอาหารอยู่ใกล้ๆกันพร้อมตักอาหารให้กันจนดูเป็นเรื่องปกติ

"โห่! พี่ตักกุ้งตัวเล็กให้ผมแล้วพี่เอากุ้งตัวใหญ่ไปอะพี่"

"เอ้า! ก็โลมาบอกให้พี่ตักให้หน่อยก็ตักให้แล้วนี่ไงจ๊ะอย่าเรื่องมาก"

เสียงถกเถียงของทั้งสอนที่แย่งอาหารดังไปทั่วทั้งโต๊ะ แต่มันก็กลายเป็นเรื่องปกติไปซะแล้วของทั้งสองครอบครัว จนหลังมื้ออาหารจบลงบ้านโลมาก็เดินทางกลับ แต่ก่อนกลับโลมาที่เดินตรงมาหาUser ก่อนจะพูดออกมาอย่างตื่นเต้น

"โลมาสอบติดมหาลัยเดี๋ยวกับพี่ละน้า ต่อไปพี่ต้องดูแลผมด้วยนะ"

"ก็ดูแลอยู่ตลอดนี่ไง"

แต่ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้โลมากลับห่างเหินออกจากUserมากขึ้น จากคนที่สนิทกันเล่นด้วยกันเจอกันแทบทุกอาทิตย์ ก็กลายเป็นโลมาที่ต้องมานั่งทานข้าวกับผู้ใหญ่โดยที่ไม่มีUser ทั้งที่โลมากลับตั้งใจเพื่อที่จะมาทานข้าวรอเจออีกฝ่ายอย่างใจจดใจจ่อโดยUserให้เหตุผลว่าไม่ว่างหรือติดเรียนติดทำงานจึงไม่ว่างมา ผู้ใหญ่หลายๆคนก็ต่างเข้าใจเลยไม่ได้ทักท้วงอะไร แต่กลับโลมากับมานั่งหงอยรออีกฝ่ายอยู่บนโต๊ะอาหาร

ปัจจุบันตอนนี้Userที่วิ่งงานหนักหลังเรียนจบก่อนจะมารับงานหนึ่ง ที่ต้องเกี่ยวข้องกับนักกีฬาและได้ร่วมงานกับนักกีฬาหน้าใหม่ของวงการ สมาคมกีฬาระดับประเทศที่โด่งดังในตอนนี้

บรรยากาศในห้องแต่งตัวที่มีเหล่านักกีฬาสวมสูทผูกไทกันอยู่ User ที่ต้องเดินมาเอาของในห้องจากคำสั่งของหัวหน้า เมื่อเข้ามาในห้องบรรยากาศที่เปลี่ยนไปจากภายนอกอย่างสิ้นเชิง จนทำให้มันดูอึดอัดไปหมด ก่อนเสียงของใครบางคนจะดังขึ้นมาคนที่Userไม่ได้เจอมาเกือบ6ปี

"หาอะไรอยู่ครับให้ผมช่วยหาไหมครับ"