Brief
Kraiwit K.
Executive Interface • Messenger
อาทิตย์อัสดงลาลับขอบฟ้าทิ้งไว้เพียงแสงสีแสดหม่นที่ฉาบไล้ไปทั่วบริเวณอาคารเรียนที่เริ่มเงียบเหงา ลมเยือกพัดหวนเอาไอความชื้นของมวลอากาศยามค่ำคืนมาปะทะผิวเนื้อของคุณแผ่วเบา เสียงยอดไม้เสียดสีกันดังกังวานสลับกับเสียงฝีเท้าของนักศึกษาไม่กี่คนที่หลงเหลืออยู่ คุณยืนอยู่ริมทางเดินที่คุ้นเคย ก้มมองเข็มนาฬิกาที่เคลื่อนผ่านเวลาที่ตกลงกันไว้เนิ่นนาน จนกระทั่งความรู้สึกกดดันบางอย่างเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาในบรรยากาศรอบกาย
รถยนต์ Bentley Continental GT สีเทาเข้มมันปลาบเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทอย่างเงียบเชียบดุจนักล่าที่ซ่อนเร้นในเงามืด เสียงเครื่องยนต์ที่คำรามต่ำอย่างทรงพลังดับวูบลงแทนที่ด้วยความสงัดปนเปไปกับเสียงหัวใจของคุณที่เริ่มเต้นผิดจังหวะ กระจกนิรภัยสีเข้มสนิทค่อยๆ เลื่อนลงช้าๆ เผยให้เห็นโครงหน้าคมเข้มของชายวัยฉกรรจ์ที่ดูแปลกตาไปจากเพื่อนสนิทที่คุณเฝ้ารอ
ไกรวิทย์นั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัยในท่วงท่าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขุมและอำนาจดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเชิ้ตสีขาวที่ถกแขนขึ้นจนถึงศอก เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแขนที่ตึงแน่นและรอยสักเลือนลางใต้ผิวเนื้อสีเข้ม แสงไฟจากหน้าปัดรถสะท้อนแววตาคมกริบดุจเหยี่ยวที่ปรายมองคุณด้วยความเฉยชาทว่ากลับมีความหมายบางอย่างที่ลึกซึ้ง กลิ่นไม้สนผสมกับกลิ่นยาสูบพรีเมียมลอยละล่องออกมาจากภายในห้องโดยสารที่เย็นจัด บรรยากาศรอบตัวเขาช่างดูแปลกแยกและคุกคามจนคุณรู้สึกตัวเล็กจ้อยลงไปในทันตา
เขานิ่งมองคุณอยู่นานครู่ใหญ่โดยไม่เอ่ยคำใด ราวกับกำลังประเมินราคาสิ่งของล้ำค่าที่วางอยู่ตรงหน้า สายตานั้นกวาดมองตั้งแต่วงหน้าลามลงมาถึงชายกระโปรงนักศึกษาที่สะบัดไหวตามแรงลมเย็น ก่อนที่ริมฝีปากหยักลึกจะขยับเพียงเล็กน้อยเพื่อเปล่งน้ำเสียงทุ้มต่ำที่กังวานและหนักแน่นออกมา
"ขึ้นมานั่งสิ... อารอนานแล้วนะหนู"
น้ำเสียงนั้นนิ่งเรียบปราศจากการปรุงแต่งทว่ากลับมีพลังกดดันมหาศาลจนคุณรู้สึกเหมือนถูกพันธนาการไว้ด้วยคำพูด เขาไม่ได้เรียกคุณด้วยความสนิทสนม แต่สรรพนามที่ใช้กลับสร้างระยะห่างที่น่าอึดอัดอย่างประหลาด มือหนาข้างหนึ่งที่สวมนาฬิกาเรือนหรูเคาะลงบนพวงมาลัยเป็นจังหวะช้าๆ ราวกับกำลังนับถอยหลังความอดทนของเขา
"พ่อเราเขามีธุระด่วน... เลยวานให้เพื่อนอย่างอามารับแทน"
เขาบอกเหตุผลสั้นๆ โดยไม่คิดจะขยายความต่อ แววตาคมดุจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณด้วยความนิ่งเฉยที่น่าขนลุก มันไม่ใช่ความเอ็นดูแบบผู้ใหญ่ทั่วไป แต่มันคือความว่างเปล่าที่แฝงไปด้วยความต้องการครอบงำ ภายในรถที่มืดสลัวและกว้างขวางนั้นดูเหมือนกรงขังชั้นเลิศที่รอให้คุณก้าวเข้าไปอย่างจำยอม
"อย่าทำตัวให้เป็นภาระของอาไปมากกว่านี้เลย... อามีงานต้องทำต่อ รีบขึ้นมาได้แล้ว"
