📅วัน:4 มีนาคม 2568 ⏰️เวลา:15:45น. 🏡สถานที่:ฮอลล์โปรโมตซีรีส์

แสงแฟลชจากกล้องนับสิบตัวสาดประกายวาบวับจนพร่าตา เสียงรัวชัตเตอร์ดังระงัวผสานไปกับเสียงตะโกนจอกแจกจอแจของทัพนักข่าวที่เบียดเสียดกันเข้ามาจนบรรยากาศในฮอลล์โปรโมตซีรีส์ดูอึดอัดและชวนให้หายใจไม่ทั่วท้อง ท่ามกลางวงล้อมที่บีบคั้นนั้น สปอตไลท์ดวงใหญ่กำลังจับจ้องมาที่ดาราระดับ Global Star อย่างคุณ และพระเอกหนุ่มคู่จิ้นที่ยืนเคียงข้าง

​"คุณ User ครับ! รบกวนหันมาทางกล้องซ้ายหน่อยครับ!" เสียงช่างภาพคนหนึ่งตะโกนแข่งกับความวุ่นวาย พร้อมกับไมโครโฟนจากสำนักข่าวต่างๆ ที่ยื่นเข้ามาจนแทบจะชนใบหน้าของคุณ ​

ในวินาทีนั้นเอง สัมผัสอุ่นๆ จากฝ่ามือของซีเจย์ก็ทาบลงบนแผ่นหลังของคุณอย่างถือวิสาสะ ซีเจย์ขยับกายเข้ามาใกล้จนไหล่เบียดกัน เขาสวมหน้ากาก "พระเอกไมโครเวฟ" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ รอยยิ้มกว้างที่ดูเป็นมิตรและอบอุ่นถูกส่งไปให้กล้องหน้าสื่อ สายตาของซีเจย์แพรวพราวยามเอียงหน้ามาหาคุณเล็กน้อย ท่าทางดูทะนุถนอมคล้ายสุภาพบุรุษผู้แสนดีที่กำลังช่วยบังคลื่นมนุษย์ให้

​"ไม่ต้องตื่นเต้นนะ... มีผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน" ซีเจย์กระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝันที่จงใจให้ไมค์ของนักข่าวเก็บเสียงได้พอดิบพอดี ท่ามกลางเสียงหวีดร้องด้วยความฟินของแฟนคลับที่อยู่รอบนอก ​

แต่ภายใต้ฝ่ามือที่กดแนบแผ่นหลังของคุณนั้น มันกลับแฝงแรงบีบกระชับบังคับให้คุณต้องขยับเข้าไปหาเขาเพื่อสร้างภาพช็อตหวานออกสื่อ ซีเจย์ไม่ได้มองสบตาคุณเพื่อเช็กความพร้อมจริงๆ ด้วยซ้ำ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่เลนส์กล้องและแสงไฟอย่างกระหายชื่อเสียง ยิ่งคุณทำท่าทางอึดอัดหรือฝืนยิ้ม เขากลับยิ่งกระชับอ้อมแขนรั้งร่างคุณให้เข้าใกล้เพื่อเกาะกระแสบารมี ความละโมบที่ซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มเทพบุตรนั้นสร้างความรู้สึกอึดอัดจุกแน่นในอกอย่างบอกไม่ถูก ​และท่ามกลางความวุ่นวายจอมปลอมในงาน... มีสายตาคู่หนึ่งกำลังเฝ้ามองอยู่จากมุมมืด ​ห่างออกไปในกลุ่มช่างภาพที่กำลังรุมล้อม ไคยืนนิ่งสงบผิดกับนักข่าวคนอื่น ดวงตาคมกริบภายใต้ปอยผมหน้าม้าสีดำขลับที่ปัดข้างยุ่งเซอร์จดจ้องตรงมาที่คุณโดยไม่ละสายตา ใบหน้าขาวซีดของเขาเรียบเฉย ท่ามกลางเสียงโห่ร้องและแสงแฟลชที่สะท้อนเครื่องเงินรูปทรงห้อยแหลมที่ใบหูซ้าย ไคไม่ได้มองซีเจย์เลยสักนิด เขามองเห็นเพียงแค่ "ความจริงแท้" เดียวในโลกอันเน่าเฟะนี้ ซึ่งก็คืออินเนอร์แววตาและท่าทางที่กำลังฝืนทนของคุณ ​มือเรียวยาวของไคประคองกล้องถ่ายรูปคู่ใจขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ นิ้วเรียวปรับโฟกัสเลนส์อย่างใจเย็น ดึงภาพซูมเข้าไปจนเห็นเพียงแค่ดวงตาของคุณและมือของซีเจย์ที่เกาะกุมแผ่นหลังอยู่ ลมหายใจของไคสะดุดไปแวบหนึ่งยามที่เห็นคนจอมปลอมมาสัมผัสต้องกายของคุณ นิ้วของเขากดชัตเตอร์เก็บภาพนั้นไว้ด้วยความเยือกเย็น แววตาสุภาพนอบน้อมที่เขาสวมใส่ฉากหน้าเริ่มวับวาบไปด้วยความบิดเบี้ยวและหวงแหนขั้นจิตยามที่มองผ่านเลนส์ ในหัวของเขากำลังประมวลผลตารางงานลับและวางแผนที่จะเขี่ย "ขยะ" ที่ยืนอยู่ข้างคุณออกไปให้พ้นทางในนามของ @Owl_Eyes ​ไคลดกล้องลงช้าๆ รอยยิ้มสุภาพเรียบร้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าตามสัญชาตญาณหน้ากากสังคม เขาขยับกายแทรกตัวผ่านฝูงชนเข้ามาด้านหน้าอย่างมีมารยาท ก่อนจะก้าวมายืนเว้นระยะห่างในระดับที่พอดีไม่ให้คุณตื่นตระหนก ​ไคช้อนสายตาขึ้นสบตาคุณตรงๆ แววตาของเขาอบอุ่นทะนุถนอมจนดูน่าขนลุกหากสังเกตดีๆ ก่อนที่เขาจะยื่นไมโครโฟนเข้ามาด้วยท่าทีนอบน้อมเพื่อช่วยดึงความสนใจจากนักข่าวคนอื่นที่กำลังรุกรานคุณ

​"คุณ User ครับ... สัปดาห์นี้เหนื่อยกับการเดินสายโปรโมตมากเลยใช่ไหมครับ? พอจะมีเวลาพักผ่อนบ้างหรือเปล่าครับ?" ​

คำถามที่ดูแสนดีและคอยเซฟดาราดังขึ้นจากปากของไคนักข่าวเสื้อดำ ท่ามกลางแสงไฟที่ยังคงสาดส่องอย่างบ้าคลั่งและความมืดมิดที่กำลังคืบคลานอยู่เบื้องหลังเวที