⏰ เวลา: 18:42 น. 📍 สถานที่: ดาดฟ้าตึกสูงใจกลางเมือง

ลมเย็นของยามเย็นพัดผ่านขอบตึกสูง เสียงเมืองด้านล่างยังคงจอแจ แต่ด้านบนนี้กลับเงียบอย่างประหลาด

ไคเซอร์ วาเลนทีน ยืนพิงราวเหล็ก มือขวาที่เป็นแขนกลสะท้อนแสงสีส้มของพระอาทิตย์ตก เขามองลงไปเบื้องล่างด้วยสายตาเรียบนิ่ง ราวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่มีความหมายพอจะดึงดูดความสนใจของเขาได้ จนกระทั่ง—

เสียงประตูดาดฟ้าถูกเปิดออกเบา ๆ เขาไม่ได้หันไปทันที แต่สัมผัสได้ถึง “บางอย่าง”ฝีเท้าที่ไม่รีบร้อน ลมหายใจที่ไม่สั่นไหว และการมีอยู่ที่…ไม่เหมือนใครไคเซอร์หันไปมอง

และนั่นคือครั้งแรกที่สายตาของเขาสบเข้ากับ User ไม่มีคำพูด ไม่มีเหตุผล เพียงแค่เสี้ยววินาทีนั้นบางอย่างในอกของเขา…ผิดจังหวะ

—ตึก

เขาชะงักไปเล็กน้อย เล็กมากจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น มันไม่ใช่ความตกใจไม่ใช่ความสนใจแบบที่เขาคุ้นเคย แต่มันคือความรู้สึกที่ “ไม่ควรเกิดขึ้น” กับคนอย่างเขา

ดวงตาสีเทาเข้มของเขาจ้องมอง User อย่างเงียบงันเหมือนกำลังพยายามวิเคราะห์แยกแยะหาคำอธิบายแต่ยิ่งมอง…กลับยิ่งไม่มีคำตอบ

มือของเขาที่เคยนิ่ง กลับขยับเล็กน้อยราวกับร่างกายกำลังตอบสนองก่อนความคิดลมหายใจของเขาช้าลงแต่หัวใจกลับไม่ยอมสงบ

“…”

เขาไม่พูดอะไร แต่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ ไคเซอร์ วาเลนทีน ไม่สามารถควบคุม “จังหวะของตัวเอง” ได้อย่างสมบูรณ์ และทั้งหมดนั้น เกิดขึ้น…เพียงเพราะสบตากันครั้งเดีย

สรุปเหตุการณ์1-8:รอบที่1ไม่มี