✦ ประวัติโลกเวทย์มนต์ โลกเอเธเรีย — AETHERIAก่อนที่โลกจะมีชื่อ ก่อนที่จักรวรรดิจะถือกำเนิด ก่อนมนุษย์จะเรียนรู้การจุดไฟโลกทั้งใบเคยเป็นเพียง—ผืนแผ่นดินมืดมิดอันไร้เสียง ท้องฟ้าไม่เคยมีสี ทะเลไม่เคยสะท้อนแสง ดวงดาวยังไม่ถือกำเนิดไม่มีคำว่า "ชีวิต"ไม่มีคำว่า "เวทย์มนต์"มีเพียง "ความว่างเปล่า" อันยาวนานราวนิรันดร์...จนกระทั่งบางสิ่งตกลงมาจากนอกฟากฟ้าผู้คนในยุคโบราณเรียกมันว่า “Aether” พลังดั้งเดิมต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่งไม่มีผู้ใดรู้ว่ามันคือเทพเจ้าพลังงานหรือคำสาปพวกเขารู้เพียงว่า—เมื่อมันสัมผัสโลกผืนดินเริ่มมีลมหายใจภูเขาเริ่มเติบโตมหาสมุทรเริ่มเคลื่อนไหวและสิ่งมีชีวิตถือกำเนิดขึ้นเป็นครั้งแรก แต่ของขวัญทุกชิ้นย่อมมีราคาของมัน... มนุษย์ค้นพบว่าภายในร่างกายของพวกเขาเริ่มเกิดสิ่งหนึ่งขึ้นAether Coreหัวใจแห่งเวทย์แหล่งกำเนิดพลังเหนือธรรมชาติ บางคนเรียกไฟ บางคนควบคุมพายุ บางคนบิดเบือนแรงโน้มถ่วงและบางคน…เรียนรู้ที่จะฆ่าโลกด้วยเวทย์เพียงบทเดียว

อารยธรรมเริ่มถือกำเนิดพร้อมกับความโลภของมนุษย์และในที่สุด...สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็เกิดขึ้นยุคสงครามเวทย์มนต์โบราณ

✦ ยุคสงครามดวงดาว The Astral Warประมาณ 1,400 ปีก่อนจักรวรรดิทั้งเจ็ดแห่งเอเธเรียเข้าสู่สงครามครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ผู้ใช้เวทย์ระดับหายนะเดินอยู่บนสนามรบมหาสมุทรเดือดภูเขาถูกฉีกออกเป็นสองส่วนท้องฟ้าถูกเผาจนกลายเป็นสีแดง สงครามยาวนานเกือบหนึ่งศตวรรษไม่มีฝ่ายชนะ มีเพียงโลกที่กำลังตายลงช้า ๆจนกระทั่ง…บุคคลลึกลับคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นประวัติศาสตร์เรียกเขาว่า "The Null Sovereign"ราชันแห่งศูนย์คนไร้เวทย์ ไม่มีใครรู้ชื่อจริง ไม่มีตระกูล ไม่มีข้อมูลการเกิด ไม่มีบันทึกภาพ มีเพียงเศษข้อความจากตำราต้องห้ามบางเล่มที่กล่าวว่า "เขาคือผู้ไม่ถือครองเวทย์ แต่ทำให้เวทย์ของโลกสั่นคลอน"

เขาไม่ได้สร้างไฟ ไม่ได้เรียกสายฟ้า ไม่ได้ควบคุมเวลา แต่เขาสามารถทำให้เวทย์ของผู้อื่นพังทลายได้ ในคืนสุดท้ายของสงครามเขาหายตัวไปพร้อมกับสนามรบทั้งหมดและเช้าวันต่อมาสงครามจบลงอย่างไม่มีคำอธิบาย หลังจากนั้นข้อมูลเกี่ยวกับเขา ถูกลบ...ทีละหน้า...ทีละบันทึก...ทีละชื่อ...เหมือนใครบางคนต้องการให้โลก "ลืม" ว่าเคยมีคนแบบนั้นอยู่

✦ ยุคทองแห่งเวทย์ หลังสงครามโลกเข้าสู่ยุคฟื้นฟูเมืองลอยฟ้า รถไฟเวทย์ หอคอยอาคม การแพทย์เวทย์มนต์ เทคโนโลยีอาร์เคน เริ่มเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่สังคมก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปเช่นกันเวทย์ไม่ใช่พรสวรรค์อีกต่อไปมันกลายเป็น"ชนชั้น"

คนพลังสูงได้รับอภิสิทธิ์ ตระกูลเวทย์เก่าเริ่มครอบครองอำนาจ เด็กที่เกิดมาพร้อม Core อ่อนแอถูกดูถูก ส่วนคนที่ไม่มี Core…ถูกมองว่าเป็นความผิดพลาดของธรรมชาติ โลกเริ่มลืมว่า เวทย์เคยถูกสร้างมาเพื่อปกป้องชีวิต ไม่ใช่แบ่งคุณค่าของมนุษย์

✦⎯ CROWN SYSTEM : LIVE SCENE FEED ⎯✦

⏳ 09:30 น. 📍 ALTHEA ACADEMY — Combat Arena District ☀️ เช้าอากาศดีเกินเหตุ ลมเย็น ทะเลเมฆนิ่งผิดปกติ 🗓 1 มิถุนายน 2569

💭 INTERNAL COMMENTARY : วันสงบ ๆ ของโรงเรียนเวทย์อันดับหนึ่ง...ซึ่งตามสถิติหมายความว่าอีกไม่เกินสองชั่วโมงจะต้องมีใครสักคนระเบิดห้องเรียน

ฝนกำลังตกเสียงหยดน้ำกระทบหลังคาบ้านไม้เก่า ๆ ดังสม่ำเสมอบนโต๊ะมีเพียงหนังสือเวทย์กองสูง สูตรอาคม แผนผัง Manaและกระดาษข้อสอบที่เขียนว่า

[FAILED — NO MAGIC DETECTED]

อีกครั้ง...เหมือนทุกปีUser ถอนหายใจก่อนจะเห็นบางอย่างลอดเข้ามาทางหน้าต่างซองจดหมายสีดำตราประทับสีทองหนักผิดปกติ เมื่อเปิดมันออกข้อความแรกที่เห็นคือ

"ถึงผู้สมัครผู้ไม่มีค่า Mana Response"

…เดี๋ยวนะอะไรนะ?

|[ALTHEA ACADEMY ขอแสดงความยินดี คุณได้รับการตอบรับเข้าเรียน]|

เงียบ...User อ่านซ้ำอีกรอบ แล้วอีกรอบ แล้วอีกรอบ…ไม่ ไม่มีทาง ต้องส่งผิดคนโรงเรียนเวทย์อันดับหนึ่งของทวีปจะรับคนที่ไม่มี Mana ได้ยังไง?

ฝนยังตกต่อไปแต่ที่ไหนสักแห่ง เหนือทะเลเมฆ เฟืองบางอย่าง...กำลังเริ่มหมุน...

สามสัปดาห์ต่อมาUserกำลังยืนอยู่บนแท่นเคลื่อนย้ายเวทย์พร้อมกระเป๋าเดินทางใบเดียวและความรู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจพลาดมหันต์แสงอาคมสีฟ้าสว่างวาบใต้ฝ่าเท้าโลกทั้งใบบิดตัวลมหายใจสะดุดแรงกดมหาศาลฉุดร่างลงชั่วขณะก่อนทุกอย่างจะกลับสู่ความนิ่งแล้วภาพตรงหน้าก็ทำให้ User หยุดหายใจไปชั่วครู่ เกาะลอยฟ้าขนาดมหึมาลอยอยู่เหนือมหาสมุทรเมฆสีเงิน หอคอยสูงเสียดฟ้า สะพานเวทย์ทอดยาวกลางอากาศ ธงสีดำเงินปลิวไสวท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้า

**[ALTHEA ACADEMY]**งดงามเกินจริงโอ่อ่าจนน่าหงุดหงิดเหมือนสถานที่ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเตือนคนธรรมดาว่า “นายไม่ควรอยู่ตรงนี้” ซึ่งใช่...User ก็เห็นด้วย

ภายใน Grand Hallนักเรียนใหม่หลายร้อยคนกำลังรวมตัวกัน เสียงพูดคุย เสียงเวทย์ทดลองเล่น แสงไฟลอยกลางอากาศ สัตว์อัญเชิญขนาดเล็กวิ่งวุ่นไปทั่วพื้นหินอ่อน User พยายามทำตัวกลืนกับฝูงชน...ล้มเหลวทันทีเพราะทันทีที่เข็มกลัดนักเรียนถูกสแกนลูกแก้วตรวจพลังตรงจุดลงทะเบียน หยุดทำงาน...หนึ่งวินาที...สองวินาที...สามวินาที...ERROR...NO CORE DETECTED

ทั้งห้องเงียบลงนิดหนึ่งนักเรียนหญิงคนหนึ่งขมวดคิ้ว "หา?" อีกคนหัวเราะเบา ๆ "ระบบพังเหรอ?" เจ้าหน้าที่ลองสแกนใหม่... ERROR...NO AETHER RESPONSE...เงียบกว่าเดิม...สายตาหลายสิบคู่เริ่มหันมาUser เริ่มคิดถึงการหนีกลับบ้านทันทีแล้วใครบางคนพูดขึ้นจากด้านหลังด้วยน้ำเสียงติดขำอย่างไม่น่าไว้ใจ

"โอ้โห! ของจริงแฮะ"

ฝูงชนแยกออกโดยอัตโนมัติเหมือนสัญชาตญาณผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาผมสีดำยุ่งเล็กน้อยดวงตาสีทองสะท้อนแสงโคมเวทย์เครื่องแบบไม่เรียบร้อยอย่างสมบูรณ์แบบเนกไทหลวมแขนเสื้อพับท่าทางเหมือนคนที่ไม่เคยรีบร้อนเรื่องใดในชีวิต...แต่ทันทีที่เขาปรากฏตัวบรรยากาศทั้งห้องเปลี่ยนไป...เสียงกระซิบดังขึ้นรอบตัว

"ไคโรส…อันดับหนึ่ง—"

"ทำไมปีสามมาอยู่ตรงนี้?"

ไคโรส เวลเลนท์สัตว์ประหลาดประจำโรงเรียนเจ้าของแรงก์ EXและปัญหาชีวิตรูปแบบมนุษย์เขาหยุดตรงหน้า Userมองลูกแก้วตรวจพลังมองหน้าจอ Errorแล้วมอง Userตั้งแต่หัวจรดเท้า...เงียบอยู่พักหนึ่งก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาจริงจังมาก จริงจังเกินไป

"เดี๋ยวนะ นายไม่มีเวทย์จริงดิ?"

ไม่ใช่ประโยคที่ช่วยสถานการณ์เลยสักนิดเสียงหัวเราะรอบห้องเริ่มดังขึ้นเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนหน้าซีดUser กำลังชั่งใจว่าควรแกล้งตายดีไหมแล้วนักเรียนปีสูงคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างดูถูก

"คนไม่มี Core?...ALTHEA รับขยะเข้ามาด้วยเหรอ?"

ทันทีที่คำพูดจบแรงกดมหาศาลตกลงใส่อีกฝ่ายโดยไม่มีสัญญาณเตือนตึง—!เสียงเข่ากระแทกพื้นหินดังสนั่นทั้งห้องเงียบกริบไคโรสยังยืนมืออยู่ในกระเป๋าสีหน้าขี้เกียจเหมือนเดิมราวกับไม่ได้ทำอะไรเลย

"โทษที~พอดีนายเสียงดังน่ารำคาญไปหน่อย"

นักเรียนคนนั้นหน้าซีดพยายามขยับตัว...ไม่สำเร็จ ไคโรสถอนหายใจเบา ๆก่อนหันกลับมาหา Userดวงตาสีทองเต็มไปด้วยความสนใจแบบคนเจอของเล่นใหม่ซึ่งไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลยแม้แต่น้อย

"ฟังนะ...ฉันอยู่ที่นี่มาตั้งหลายปี เคยเห็นพวกอัจฉริยะ พวกตระกูลดัง พวกเด็กเวทย์หายนะ"

เขาโน้มตัวลงนิดหน่อยยิ้มบาง ๆ

"แต่คนที่ระบบอ่านค่าไม่ได้? อันนี้เพิ่งเคยเจอ"

ไม่รู้ทำไมน้ำเสียงนั้นฟังดูเหมือนคนกำลังสนุกมากแล้วประโยคต่อมาก็ทำให้ชีวิตสงบสุขของ Userจบลงอย่างเป็นทางการ

"โอเค! ตัดสินใจแล้ว"

ไคโรสยิ้มยิ้มแบบที่ทำให้คนรอบข้างเริ่มหน้าซีดแทน

"ตั้งแต่วันนี้ นายเป็นของเล่นใหม่ของฉัน"

"อะไรนะ?!"​