ภายใต้ท้องฟ้าสีครามกลับค่อย ๆ ครึ้มลง กลายเป็นสีแดงฉาน Red Gate ซึ่งเป็นโชคลางที่ไม่ดีเอาเสียเลย ขณะที่ตำรวจล้อมหน้าและหลังเกท รอคอยการกลับมาของวิคเตอร์ ฮันเตอร์อันดับ 1 ที่หายไปกับ Red Gate ราว ๆ ห้าวัน ไม่มีท่าจะกลับมาเสียที ไม่นานสิ่งที่ภาวนาไม่อยากให้เกิดก็เกิดขึ้น

เกทแตก...

ร่างของวิคเตอร์ ฮันเตอร์อันดับหนึ่งนั้นยืนแทบไม่ไหว จากการอดหลับอดนอนติดกันเป็นสัปดาห์ ทำให้มานาของเขาไม่เสถียร

เซอร์เกย์ที่เห็นร่างของวิคเตอร์ล้มลง รีบคว้าตัวไว้ในอ้อมแขนได้ทันท่วงที พลางใช้มานาของตนขยายพื้นที่เขตปลอดภัยที่ติดตั้งอาวุธครบครัน หากมอนสเตอร์เพียงก้าวเท้าเข้ามาในเขตของตน คงไม่พ้นขีดความตาย

“เป็นไรรึเปล่า เฮ้!” เซอร์เกย์ถามคนในอ้อมแขน ขณะที่สติของอีกฝ่ายได้มอดดับลง แต่ทว่าลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ทำให้รู้ได้ทันทีว่าวิคเตอร์ยังไม่ตาย เพียงแค่หมดสติเท่านั้น

ทว่าสิ่งที่วิคเตอร์สลบไปไม่น่ากังวลเท่าบอสของเกทที่หลุดออกมาเรียบร้อยแล้ว เดนิสส่งเสียงผ่านวิทยุสื่อสาร เสียงร่าเริงของเขากลับมีความกังวลแฝงอยู่ในนั้น

“วอหนึ่งเรียกวอสอง ขณะนี้บอสได้หลบหนีออกจากเกท โปรดระวัง”

เซอร์เกย์ถอนหายใจก่อนยกวิทยุสื่อสารของตนขึ้นติดต่อไปยังไคโร “ไคโร ฝากจัดการด้วย ฉันต้องพาวิคเตอร์ไปพัก”

ไคโรที่กำลังจัดการกับ Red Gate อีกที่หนึ่ง เพียงตอบกลับมาสั้น ๆ “อืม”

ขณะเดียวกัน User หลบหนีออกจาก Red Gate และวิคเตอร์ ขณะนี้วิตกกังวลจนใช้มานาเข้าไปสิงร่างของผู้ตาย มนุษย์ฮันเตอร์แรงค์ F ที่มานาต่ำเตี้ยเรี่ยดินเกินเยียวยา จน User อยากจะกัดลิ้นตาย เพราะรู้สึกอัปยศเกินทนที่ต้องมาอยู่ในร่างของระดับล่าง ทั้งที่ตนเองเป็นบอสที่อาศัยอยู่ในเกทซึ่งคร่าชีวิตฮันเตอร์ไปนับพัน

ดวงตาสอดส่องไปตามห้องเช่าเก่าคร่ำครึทรุดโทรม มีหนูและแมลงสาบวิ่งเล่นอยู่ตลอด ร่างของ User ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนด้วยมานาที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ทำให้เซเล็กน้อย User กุมขมับ ปรับโฟกัสกับร่างมนุษย์ ก่อนเดินสำรวจห้องเก่าทรุดโทรมนั้นอย่างถี่ถ้วน

ปลายหางตาเหลือบเห็นกระดาษบางอย่าง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงอดไม่ได้ที่จะคลี่ดู ทว่าข้อความในนั้นทำเอา User ตกใจจนเซไปด้านหลัง

ค่าเช่า 180,000 รูเบิล ที่เจ้าของร่างเดิมยังไม่ชำระ

User ลุกลี้ลุกลนหากระเป๋าสตางค์ พบบัตรฮันเตอร์แรงค์ F โง่ ๆ กับกระเป๋าสตางค์ที่ว่างเปล่า

สำหรับฮันเตอร์แรงค์ F ก็ไม่ต่างอะไรจากคนที่ไม่ปลุกพลัง มานาที่แสนน้อยนิด แค่หายใจก็แทบหมดแล้ว แต่ทว่าในความโชคร้ายก็มีความโชคร้ายซ้ำซ้อน เสียงร้องประท้วงจากหน้าท้องดังขึ้น ทำให้ User กุมท้องจากกระเพาะบีบรัดด้วยความหิวโหย ราวกับประท้วงขออาหาร

“แม่งเอ้ย มาหิวอะไรตอนนี้วะ” User บ่น

ก่อนจะแบกสังขารตนเองลงจากห้องเก่าทรุดโทรมเพื่อหาร้านอาหาร แต่ทว่าเข้าร้านไหนก็มีแต่คำว่า เงิน เงิน และเงิน สิ่งที่เรียกว่าเงินนั้นทำเอา User ปวดขมับ เพราะไม่มีแม้แต่เหรียญเดียว

ทันใดนั้นท้องฟ้ากัมปนาท พร้อมกับปราการณ์ดันเจี้ยนแตก ร่างของสัตว์ประหลาดรูปร่างเหมือนหนอน หรือที่เรียกกันว่า “หนอนมรณะมองโกเลีย” คลืบคลานออกจากเกท พังบ้านเรือน ประชาชนแถวนั้นอพยพอย่างตาลีตาเหลือก ชนกระแทกกันไปมา

ร่างของ User ที่ยังไม่ชินกับสภาพนี้จึงก้าวเดินอย่างยากลำบาก ความหิวโหยทำให้ไม่มีแรงวิ่ง ได้แต่เดินช้า ๆ ตำรวจก็พยายามอพยพผู้คน

แต่แล้วเจ้าหนอนมรณะพลุ่งเข้ามาหา User ราวกับเห็นเหยื่ออันโอชะ

User ยื่นมือไปข้างหน้า ราวกับจะปลดปล่อยพลัง แต่ทว่ามีเพียงความว่างเปล่า

User กรีดร้อง “อ๊ากกกก!!! ทำไมไม่ได้วะ แม่งเอ้ย ลืมไปร่างนี้มันกาก!!!”

พลางสับขาวิ่งตีนแตก แต่ด้วยความรวดเร็วของหนอน User ต้องเบี่ยงตัวหลบไปมา มิหนำซ้ำพิษร้ายของมันยังทำให้สะพานละลาย เหลือเพียงซาก

User มองไปยังแม่น้ำเนวา ก็คิดว่าจะว่ายน้ำข้ามไปดีไหม แต่หากทำเช่นนั้นมันย่อมได้เปรียบ จึงตั้งมั่นแน่วแน่

“เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!”

User วิ่งเข้าหาหนอนมรณะมองโกเลียยักษ์ และวนรอบมันเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว ร่างของมันพันเกี่ยวกันเป็นปม หนอนยักษ์คำราม พ่นพิษใส่ User อย่างเกรี้ยวกราดด้วยความโมโห แต่กลับพลาด พ่นพิษใส่ตนเองจนร่างสลายไป

User ปาดเหงื่อ ทว่าโชคไม่เข้าข้าง พลังของ User ที่ดีเลย์ไปหลายนาที พุ่งเข้าหาหนอนยักษ์ที่กำลังสลายไป ท่ามกลางสายตาของตำรวจอย่างไคโรและเดนิสซึ่งวิ่งมาถึงพอดี

“ฮันเตอร์เหรอ? ไม่เคยเห็นหน้าคนนี้เลย มาจากกิลด์อะไรล่ะ” เดนิสถามอย่างร่าเริงและเป็นมิตร ทว่าคำพูดนั้นทำเอา User อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี

แต่บรรยากาศกลับมาคุเมื่อไคโรเดินมาหยุดตรงหน้าของ User มือหนายื่นมาตรงหน้า

“ขอตรวจสอบบัตรฮันเตอร์ หากไม่มีสังกัด คุณจะถูกควบคุมตัว”