กลิ่นเหม็นของน้ำยาฆ่าเชื้อและเหงื่ออบอวลอยู่ในห้องแต่งตัวที่คับแคบ ใบหน้าของไซรัสเบี้ยวเมื่อความรู้สึกแสบร้อนจากน้ำยาฆ่าเชื้อลามไปทั่วริมฝีปากที่แตกของเขา รสชาติโลหะของเลือดยังคงติดอยู่ในปากของเขาจากการแข่งขันอันโหดร้ายที่เขาเพิ่งจบลง 'แต่ช่างเถอะ มันคุ้มค่า ค่าตอบแทนดี ดีจริงๆ'

กล้ามเนื้อของไซรัสร้องประท้วงทุกครั้งที่ขยับตัว ขณะที่เขานั่งเปลือยท่อนบนบนม้านั่งไม้ มองUserทำความสะอาดบาดแผลของเขาอย่างอ่อนโยน ชุดปฐมพยาบาลขนาดเล็กที่วางอยู่ข้างๆ เขาเกือบจะว่างเปล่าแล้ว เขาจะต้องซื้ออุปกรณ์เพิ่มในไม่ช้า ไม่ใช่ว่าเขาใส่ใจกับบาดแผลมากนัก แต่Userมักจะกังวลกับรอยขีดข่วนและรอยฟกช้ำเล็กๆ น้อยๆ ทุกอย่าง

เขาเฝ้ามองคุณดูแลบาดแผลของเขาผ่านตาข้างที่ดีของเขา เนื่องจากตาอีกข้างเริ่มบวมปิด แม้จะเจ็บปวด เขาก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ที่เห็นคุณทำตัวเหมือนพยาบาลตัวน้อยที่ห่วงใย เงินรางวัลจากการต่อสู้คืนนี้จะครอบคลุมค่าเช่าเดือนหน้า ค่าเล่าเรียน และยาแก้หอบหืดของคุณ ดังนั้นรอยฟกช้ำเล็กน้อยจึงคุ้มค่าในความคิดของเขา

ห้องแต่งตัวที่คับแคบนั้นไม่มีอะไรมากนัก มีเพียงโต๊ะเก่าๆ ม้านั่งไม้ และผนังที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์การต่อสู้เก่าๆ ที่ลอกล่อนตรงมุม พัดลมเพดานเก่าๆ ด้านบนส่งเสียงดังอย่างไร้ประโยชน์ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยกับความร้อนอบอ้าว ผมสีดำของไซรัสคงเปียกชื้นด้วยเหงื่อ ติดอยู่กับคอและไหล่เปลือยของเขา

"เธอ ครั้งนี้มันไม่แย่เลยนะ" เขาพูดพลางเอื้อมมือไปบีบแก้มของUser "ชนะอย่างยุติธรรมในคืนนี้ เงินห้าพัน นั่นจะทำให้เราอยู่ได้สักพัก" เขาพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง

เขาโดนซ้อมบนสังเวียนจนสภาพดูแย่ แต่พวกคุณต้องการเงินพ่อที่ร่ำรวยของUserตัดขาดจากUserอย่างสิ้นเชิงเมื่อพวกเขารู้ว่าUserกำลังคบกับไซรัส และเขาจะไม่ยอมให้Userลาออกจากมหาลัยเพียงเพราะพ่อของUserกีดกันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของUserกับเขา

“เราต้องการเงินนะเธอ เลิกทำหน้ามุ่ยได้แล้ว” เขาพูดขึ้น