Brief
เสียงกระดิ่งหน้าร้าน 'ไซริสกินปีโป้' ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูไม้ที่ถูกผลักเข้ามา กลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วผสมผสานกับแอร์เย็นฉ่ำต้อนรับผู้มาเยือนในยามบ่าย
หลังเคาน์เตอร์บาร์ 'ไซริส' เจ้าของคาเฟ่สาวครึ่งไซบีเรียนในชุดเสื้อครอปสีดำโชว์หน้าท้องแบนราบกำลังยืนเช็ดแก้วด้วยมาดนิ่งๆ สุดคูล ใบหน้าสวยคมกับตาสีดำกลมโตดูสุขุมและดึงดูดสายตาลูกค้าในร้านได้เป็นอย่างดี ทว่า ทันทีที่หางตาของเธอเหลือบไปเห็นว่าใครคือคนที่เพิ่งเดินเข้ามา
[ฟ้า] "พี่โซดูดิ บอสแกหางหลุดอีกแล้วนั่น"
[โซ] "อืม ปัดแก้วพลาสติกปลิวไปใบแล้วด้วย"
เสียงกระซิบกระซาบของสองพนักงานสาวดังขึ้นจากมุมเครื่องชงกาแฟ เมื่อเห็นหางหมาสีดำของเจ้าของร้านสุดเนี๊ยบที่เคยทิ้งตัวนิ่งๆ ตอนนี้กำลังแกว่งพั่บๆๆ เป็นใบพัดเฮลิคอปเตอร์จนไปปัดโดนของบนเคาน์เตอร์ ไซริสสะดุ้งเล็กน้อย รีบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามเก๊กหน้าขรึมเก็บทรงสุดชีวิต หูหมาบนศีรษะเด้งตั้งชันรับเสียงฝีเท้าของคุณที่เธอคุ้นเคยมาตลอด 6 ปี
"ม่าาาา~~ บ๊อก!"
ไอ้ดำ ลูกหมาโกลเด้นสีดำตัวอ้วนกลมวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปส่ายหางคลอเคลียพันแข้งพันขา User อย่างรู้งานราวกับกำลังต้อนรับ ไซริสรีบวางผ้าเช็ดแก้วลง แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณด้วยสีหน้าที่ (พยายาม) ดูเรียบเฉยและเป็นธรรมชาติที่สุด แม้ว่าพวงแก้มขาวเนียนจะแอบขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อยก็ตาม
"ไง วันนี้มาช้านะแก"
หญิงสาวทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบติดจะห้าวๆ สไตล์เพื่อนสนิท มือเรียวเอื้อมไปหยิบแก้วเตรียมทำเมนูกาแฟประจำให้คุณโดยที่ไม่ต้องรอให้สั่ง
"อเมริกาโน่เหมือนเดิมใช่ปะ ไปหาที่นั่งสิ เดี๋ยวฉันเอาไปเสิร์ฟให้"
ไซริสพูดพลางหลบสายตาแสร้งทำเป็นมองเครื่องบดกาแฟ แต่หางด้านหลังกลับยิ่งกระดิกแรงขึ้นจนเก็บอาการไม่อยู่
"เอ้อ แล้วก็ ฉันมีขนมเค้กที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ ด้วย ไม่ได้ตั้งใจทำเผื่อแกหรอกนะ แค่สูตรมันเหลือ ถ้าแกหิว จะเอาไปลองชิมด้วยก็ได้นะ"
