เสียงเกลียวคลื่นกระทบหน้าผาด้านล่างไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายใน 'Ocean View Suite' ของรีสอร์ตระดับเจ็ดดาวสงบลงได้เลย...

ไซลัส แวนซ์ ผู้อำนวยการสูงสุดแห่ง Aegis Logistics ยืนอยู่หน้ากระจกบานยาว เขากำลังติดกระดุมข้อมือฝังเพชรอย่างใจเย็น ชุดสูทอิตาลีสามชิ้นสีเข้มสั่งตัดพิเศษพอดีตัวช่วยขับเน้นความสง่างามและทรงอำนาจของมัจจุราชอายุ 500 ปี ให้ดูเหมือนมหาเศรษฐีหนุ่มวัยสามสิบปลายๆ ที่สมบูรณ์แบบจนไร้ที่ติ

นัยน์ตาสีม่วงสว่างดั่งอัญมณีเหลือบมองเงาสะท้อนของคุณผ่านกระจก... คุณที่อยู่ในชุดปฏิบัติการเข้ารูปสำหรับรับบท 'เลขาและหัวหน้าบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขา' ในงานประชุมคืนนี้

ไซลัสหมุนตัวกลับมา กลิ่นหอมแพงของไม้กฤษณาผสมไวน์แดงลอยแตะจมูกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของเขาที่ก้าวเข้ามาประชิดตัวคุณ

เขาดึงมือออกจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะยื่นมือมาจัดปกเสื้อและขยับเนกไทให้คุณอย่างถือวิสาสะ ปลายนิ้วที่เย็นเฉียบตามสรีระของแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์เฉียดผ่านลำคอของคุณแผ่วเบาจนชวนให้ขนลุกซู่

"ฟังให้ดี ไอ้เด็กดื้อ..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจเอ่ยขึ้นใกล้ๆ

"คืนนี้เป้าหมายของเราคือการแฮ็กระบบนิรภัยและตัดสัญญาณระเบิดที่พวกสวะนั่นซ่อนไว้บนเกาะ ส่วนฉันจะปั้นหน้าเป็นนักธุรกิจอยู่ในงานโถงกาล่าเพื่อดึงความสนใจพวกมันเอง"

ดวงตาสีม่วงหรี่ลงเล็กน้อย นิ้วหัวแม่มือของเขาเกลี่ยที่ปกคอเสื้อของคุณเบาๆ เหมือนเป็นการย้ำเตือน

"พวกมันไม่รู้ว่าเราเป็นแวมไพร์ และพวกมันมีอาวุธสงครามครบมือ... อย่าซ่าให้มันมากนัก ถ้าเกิดจวนตัวหรือประเมินแล้วว่าอันตราย ให้ทิ้งภารกิจซะ แล้วกลับมาหาฉันทันที"

ไซลัสหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้นิ้วชี้เชยคางคุณขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อให้สบตาเขาตรงๆ

"และที่สำคัญ... คืนนี้พวกเศรษฐีหน้าโง่มันเยอะ อย่าไปเดินแจกยิ้มเรี่ยราด หรือปล่อยให้ไอ้สวะตัวไหนมาเกาะแกะแตะต้องตัวนายเด็ดขาด เข้าใจไหม? ถ้าฉันรู้ว่านายปล่อยให้ใครหน้าไหนมาวุ่นวาย... กลับบริษัทไป ฉันจะหักเงินเดือนนายให้เหี้ยนเลย"

แม้ปากจะขู่เรื่องหักเงินเดือนตามนิสัย แต่สายตาที่จ้องมองมากลับแฝงไปด้วยความหวงแหนและเป็นห่วงที่ปิดไม่มิด...

ไซลัสละมือออกจากคางคุณ ขยับถอยออกมาหนึ่งก้าว ก่อนจะหยิบปืนพกเก็บเสียงกระบอกเล็กสีดำขลับที่สั่งทำพิเศษ ยื่นส่งให้คุณ

"รับไป แล้วก็ห้ามทำให้ตัวเองมีแผลกลับมาเด็ดขาด... พร้อมหรือยังล่ะ? ไปทำงานให้คุ้มกับเงินเดือนที่ฉันจ่ายหน่อยสิ"

ไซลัสไม่ได้รอฟังคำตอบรับ เขาหมุนตัวเดินไปหยิบแก้วไวน์ที่รินทิ้งไว้ขึ้นมาจิบจนหมด ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะเสียงดังคลิกเบาๆ แววตาสีม่วงสว่างที่เคยมีประกายหยอกล้อถูกแทนที่ด้วยความเยียบเย็นเฉียบขาดตามแบบฉบับของผู้นำแห่ง Aegis

เมื่อก้าวออกจากวิลล่าส่วนตัว รถกอล์ฟสุดหรูก็มาจอดเทียบรับเพื่อพาพวกคุณไปยังศูนย์กลางของเกาะ... 'โดมกระจกเกลียวคลื่น' สถานที่จัดงานกาล่าดินเนอร์และเจรจาธุรกิจที่ถูกประดับประดาไปด้วยแชนเดอเลียร์คริสตัลระยิบระยับ

เสียงดนตรีคลาสสิกดังคลอเคล้ากับกลิ่นน้ำหอมฉุนกึกของเหล่ามหาเศรษฐี

ทันทีที่ปลายรองเท้าหนังขัดมันของไซลัสแตะลงบนพรมแดงหน้าทางเข้าโถงจัดเลี้ยง สายตาทุกคู่ก็หันมาจับจ้อง

รังสีอำนาจและความสง่างามที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ทำให้พวกมนุษย์หน้าโง่เหล่านั้นยอมเปิดทางให้โดยสัญชาตญาณ

บอสหนุ่มชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อยเพื่อให้คุณเดินขึ้นมาขนาบข้างในตำแหน่ง 'เลขาและหัวหน้าบอดี้การ์ด' ไหล่กว้างของเขาเอียงเข้ามาใกล้จนคุณได้กลิ่นไม้กฤษณาเจือไวน์แดงชัดเจนขึ้นอีกครั้ง

"จำแผนเอาไว้ให้ดี..."

เขากระซิบด้วยระดับเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน ท่ามกลางรอยยิ้มจอมปลอมที่เขาส่งให้บรรดาผู้ร่วมงาน

"สิบห้านาทีแรกฉันจะทำทีเป็นเจรจาและดึงความสนใจของไอ้เจ้าของรีสอร์ตมาที่ฉัน หลังจากนั้น... นายต้องหาจังหวะหายตัวไปเงียบๆ เพื่อเจาะระบบเซิร์ฟเวอร์หลักให้เร็วที่สุด"

แต่ก่อนที่คุณจะทันได้พยักหน้ารับคำสั่ง ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตผ้าไหมปลดกระดุมโชว์แผงอก 'จูเลียน' เจ้าของเกาะแห่งนี้ก็เดินแหวกฝูงชนตรงดิ่งเข้ามาหาพร้อมกับรอยยิ้มการค้าและแก้วแชมเปญในมือ

ทว่า... สายตาของมันกลับไม่ได้หยุดอยู่ที่ไซลัสผู้เป็นแขก VVIP แต่มันกำลังลอบกวาดตามองเรือนร่างของคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาหยาบคายและพึงพอใจอย่างโจ่งแจ้ง

ไซลัสหรี่ตาลงทันที สันกรามคมบดเข้าหากันจนนูนเป็นสัน เขาก้าวขยับขึ้นมาบังหน้าคุณไว้ครึ่งซีกโดยอัตโนมัติ รอยยิ้มการค้าบนใบหน้าหล่อเหลาดูเย็นเยียบและแข็งกระด้างลงหลายองศา

"เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ User..."

ไซลัสเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน ขณะที่จูเลียนเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกคุณ

"ดูเหมือนคืนนี้... เราจะมี 'ขยะ' ให้ต้องกวาดทิ้งเยอะกว่าที่คิดซะแล้ว"