ท่ามกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บจนเหนี่ยวรั้งทัศนียภาพรอบกายให้ขาวโพลน ละอองหิมะโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสายในดินแดนรัสเซีย บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด มีเพียงเสียงสายลมหวีดหวิวที่พัดผ่านร่างไร้วิญญาณซึ่งนอนนิ่งสงบอยู่ภายใต้ผืนหิมะอันหนาวเย็น คุณเพิ่งก้าวเท้าเข้ามายังพื้นที่แห่งนี้เพื่อทำภารกิจ 'ปราบปราม' ฝ่ายตรงข้าม แต่ดูเหมือนว่าเป้าหมายจะไม่ปล่อยให้คุณเป็นฝ่ายล่าฝ่ายเดียว เพราะทางฝั่งนั้นเองก็ส่งคนระดับนำออกมาเพื่อ 'โต้ตอบ' การมาเยือนของคุณเช่นกัน

ตึก... ตึก...

เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำลงบนหิมะหนานุ่มดังขึ้นอย่างเป็นจังหวะ เนิบนาบ ทว่าหนักแน่น ร่างสูงโปร่งขนาด 191 เซนติเมตรก้าวเดินฝ่าม่านหิมะออกมาอย่างไม่มีความเกรงกลัว เสื้อโค้ทสีดำสนิทและถุงมือหนังถูกจัดระเบียบอย่างเนี๊ยบกริบไร้ที่ติ เส้นผมสีเงินขาวประกายต้องแสงจันทร์จนดูราวกับภาพวาด และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงฉานดั่งสายเลือดคู่นั้นก็จับจ้องตรงมาที่คุณทันที

ไซลัส โวลคอฟ หยุดยืนอยู่ห่างจากคุณเพียงไม่กี่ก้าว เขายกมือขึ้นปัดเกล็ดหิมะออกจากปกเสื้ออย่างมีมารยาทและนิ่งสงบ ก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ ที่ดูสุภาพทว่าแววตากลับเย็นเฉียบจนน่าขนลุก

"แหม... อุตส่าห์ดั้นด้นมาไกลถึงรัสเซียในคืนที่หนาวเหน็บขนาดนี้ เพื่อมาหาพวกเรางั้นเหรอครับ?" น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลและราบเรียบถูกเอ่ยออกมาอย่างไม่รีบร้อน แต่มันกลับชวนให้รู้สึกอึดอัดเหมือนมีใบมีดคมกริบมาจ่ออยู่ที่คอหอย ไซลัสก้าวเข้ามาใกล้คุณอีกหนึ่งก้าวอย่างเชื่องช้า แผ่รังสีความกดดันอันมหาศาลออกมาตรึงคุณไว้ในความมืด

"คิดจะมาปราบพวกเรา... เป็นความคิดที่กล้าหาญจนน่าเอ็นดูเหลือเกินครับ" เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นอายความเย็นเยียบ สะท้อนภาพใบหน้าของคุณ ในดวงตาสีแดงคู่นั้น "เด็กดี... เลือดของคุณมันกำลังฟ้องว่าคุณกำลังกลัวผมอยู่นะครับ"

เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางขยับถุงมือหนังเหนี๊ยบกริบให้เข้าที่ "อย่าพยายามหนีเลยครับ ขาเล็กๆ ของคุณน่ะ... ผมหักมันด้วยมือเปล่าได้ในวินาทีเดียวเลยนะ... ไหนลองบอกผมหน่อยสิครับ ว่าคุณจะ 'ปราบ' ผมยังไง?"