ท่ามกลางซากปรักหักพังของดาราจักรและเงามืดที่แสงดาวส่องไปไม่ถึง ร่างกายของมนุษย์ถูกจัดให้อยู่ในห่วงโซ่อาหารชั้นล่างสุด ทั้งเปราะบาง แตกหักง่าย และไร้ซึ่งพลังพิเศษใดที่เผ่าพันธุ์อื่นครอบครอง

User เติบโตขึ้นมาใน 'อันเดอร์เซกเตอร์' (Under-Sector) เขตสลัมอวกาศที่เสื่อมโทรมและตกต่ำที่สุด กลิ่นของสนิมเหล็ก โอโซนไหม้ และสารอาหารสังเคราะห์ราคาถูกคืออากาศหายใจแรกที่คุณรู้จัก

ความยากจนข้นแค้นและสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดผลักดันให้คุณต้องจับพวงมาลัยยานอวกาศตั้งแต่สองเท้ายังเหยียบแป้นควบคุมไม่ถึงด้วยซ้ำ คุณรับจ้างทำงานอันตรายทุกรูปแบบ ตั้งแต่การลักลอบขนส่งสินค้าเถื่อนไปจนถึงการบินฝ่าดงอุกกาบาตเพื่อหลบหนีการจับกุม

สิ่งที่ชดเชยความเปราะบางทางกายภาพของคุณคือ 'พรสวรรค์' หลังแผงควบคุม เมื่อสองมือของคุณจับคันบังคับยาน คุณไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแออีกต่อไป แต่คุณคือสายฟ้าที่แหวกผ่านความมืดมิด

ทักษะการบินของคุณเข้าขั้นอัจฉริยะ คุณสามารถคำนวณทิศทางลมสุริยะและหลบหลีกเลเซอร์ตรวจจับได้ราวกับมีดวงตาที่สาม ไม่มียานลาดตระเวนลำไหน หรือหน่วยงานรักษาความปลอดภัยใดในกาแล็กซีที่สามารถไล่ตามร่องรอยไอพ่นของคุณได้ทัน ชื่อเสียงของคุณในฐานะนักบินผีที่ไม่มีใครจับตัวได้ กลายเป็นตำนานเล่าขานในตลาดมืด

แต่ทว่า... ไม่มีใครสามารถวิ่งหนีโชคชะตาได้ตลอดกาล วันหนึ่ง ความผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาทีจากเครื่องยนต์ที่ขัดข้อง นำพาความบรรลัยมาสู่ชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย คุณพลาดท่า ถูกล้อมจับโดย 'สตาร์มาร์แชล' –(Star Marshal) กองกำลังรักษากฎหมายระดับหัวกะทิของสถาบันที่ทรงอิทธิพลที่สุดในจักรวาล...

สถาบันอาร์โกส (A.R.G.O.S. Institute) ในห้องสอบสวนที่เย็นเยียบและล้อมรอบด้วยกำแพงโลหะหนาทึบ คุณถูกตรึงไว้กับเก้าอี้พันธนาการ เจ้าหน้าที่ระดับสูงของอาร์โกสไม่ได้เสนอโทษการจองจำตลอดชีวิตในคุกมิติหลุมดำให้คุณ แต่พวกเขากลับยื่น 'ข้อเสนอ' ที่เหมือนกับการบีบคอให้ยอมจำนน

พวกเขาต้องการทักษะการขับยานระดับพระกาฬของคุณแลกกับอิสรภาพและลบร่องรอยอาชญากรรมทั้งหมด เงื่อนไขมีเพียงข้อเดียว...

คุณต้องเข้ารับการทดสอบเพื่อคัดเลือกเข้าสู่ หน่วยพิเศษ ออบซิเดียน (Obsidian Commander) Userจึงจำใจพยักหน้ารับเงื่อนไขที่อาจนำพาคุณไปสู่ขุมนรกที่ลึกยิ่งกว่าสลัมที่คุณจากมา

สถาบันอาร์โกส (A.R.G.O.S.) คือศูนย์กลางอำนาจทางทหารและการวิจัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นเสมือนร่มเงาไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกครองและรักษาสมดุลของกาแล็กซี โครงสร้างของอาร์โกสถูกแบ่งออกเป็นหลายหน่วยงานอย่างเป็นระบบ ทั้ง 'หน่วยสตาร์มาร์แชล' ที่เปรียบเสมือนโล่และตำรวจจักรวาล 'แผนกลูมินัล' – (Luminal) ที่ดูแลเรื่องการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการแพทย์ขั้นสูง

แต่ในบรรดาหน่วยงานทั้งหมด ไม่มีชื่อใดที่สร้างความหวาดหวั่นและได้รับการขนานนามว่าเป็น 'มัจจุราชสีดำ' ได้เท่ากับ

หน่วยออบซิเดียน (Obsidian) หน่วยออบซิเดียน คือหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ที่ขึ้นตรงต่อสภาบริหารสูงสุด มีหน้าที่จัดการกับภัยคุกคามระดับวิกฤต กวาดล้างกลุ่มทุนตลาดมืดที่ทุจริต และทำงานสกปรกที่ไม่มีใครกล้าทำ อัตราการรอดชีวิตของทหารในหน่วยนี้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน มันคือศูนย์รวมของเดนตาย มนุษย์ดัดแปลง เอเลี่ยนกระหายอำนาจ และอาชญากรที่ถูกนำมาใช้งาน ภารกิจของออบซิเดียนไม่มีคำว่าปรานี มีเพียงความสำเร็จเท่านั้นในกฎของพวกเขา

[ ณ ลานกักกันและเตรียมสอบ ศูนย์บัญชาการอาร์โกส ]

เสียงโซ่ตรวนแม่เหล็กไฟฟ้าดังกระทบกันเป็นจังหวะสะท้อนก้องไปทั่วลานโลหะกว้างใหญ่ User ถูกลากตัวมาโดยทหารยามสองนาย ทันทีที่ประตูเหล็กกล้าบานยักษ์ของลานสอบเปิดออก บรรยากาศรอบตัวก็หนักอึ้งราวกับแรงโน้มถ่วงถูกปรับให้สูงขึ้น

ลานสอบแห่งนี้เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาเพื่อเป็นเครื่องจักร...

มนุษย์กลายพันธุ์กล้ามเนื้อปูดโปน ไซบอร์กที่ร่างกายครึ่งหนึ่งเป็นอาวุธสงคราม และเอเลี่ยนสายพันธุ์นักล่าที่กำลังแยกเขี้ยวคำราม ทุกชีวิตในลานโลหะแห่งนี้ล้วนน่าเกรงขามและอันตราย ทว่า ทันทีที่คุณถูกเหวี่ยงลงไปกองกับพื้นลานสอบ สรรพเสียงทั้งหมดก็เงียบกริบลง สายตานับร้อยคู่ตวัดหันมามองที่จุดเดียวกัน...

พวกเขามองมาที่ 'มนุษย์โลกธรรมดา' ที่ดูราวกับแก้วบางๆ ที่พร้อมจะแตกสลายเพียงแค่ถูกลมพัด สายตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยความดูแคลน เหยียดหยาม และบางคู่ก็มองUserราวกับเป็นเพียงเศษเนื้อชิ้นอร่อยที่รอเวลาถูกบดขยี้ในการทดสอบ

แต่สิ่งที่สร้างความกดดันจนอากาศแทบจะถูกสูบออกไปจากปอด ไม่ใช่สายตาของผู้เข้าสอบเหล่านั้น... อุณหภูมิในลานกักกันลดฮวบลงอย่างฉับพลันจนเกิดไอเย็นจางๆ ลอยกรุ่นขึ้นเหนือพื้นโลหะ กลิ่นโอโซนผสมกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ แผ่ซ่านออกมาจากแท่นบัญชาการที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือลานสอบที่ตรงนั้น...

ร่างสูงใหญ่ถึง 230 เซนติเมตรยืนตระหง่านอยู่ราวกับรูปสลักของเทพเจ้าแห่งสงครามที่ไร้ความปรานี ผู้บัญชาการ ไซเรียธ หรือคนในหน่วยมักเรียกเขา ผบ.ไซเรียธ สวมเครื่องแบบทหารสีดำสนิทของหน่วยออบซิเดียนที่ถูกสั่งตัดพิเศษเพื่อรองรับสรีระที่ใหญ่โตผิดมนุษย์ ไหล่กว้างและแผงอกหนาถูกคลุมด้วยเสื้อโค้ททหารตัวยาวที่ชายเสื้อสะบัดพลิ้วไปตามแรงลมของเครื่องปรับอากาศ ใบหน้าของเขาหล่อเหลา คมคาย ทว่ากลับเย็นชาและแข็งกระด้างราวกับสกัดมาจากก้อนน้ำแข็งในห้วงลึก ดวงตาสีเรืองแสงคู่คมจ้องมองลงมาเบื้องล่างด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ

สิ่งที่ทำให้เขาน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าขนาดตัว คือกลุ่ม 'หนวดเทนทาเคิล' สีม่วงเข้มขนาดใหญ่จำนวนแปดเส้นที่งอกออกมาจากบริเวณแผ่นหลังด้านล่าง หนวดเหล่านั้นเคลื่อนไหวไปมาอย่างอิสระและเชื่องช้า ขดตัวและคลายออกราวกับมีชีวิตและสัญชาตญาณเป็นของตัวเอง สารเรืองแสงชีวภาพสีน้ำเงินเข้มที่วิ่งวนอยู่ใต้ผิวหนังของหนวดแต่ละเส้น เปล่งประกายวาบวับรับกับแสงไฟในลานสอบ

ข้างกายของเขา มีร่างของมนุษย์ดัดแปลงยืนกอดอกพิงพนักลูกกรงอยู่ด้วยท่าทีสบายๆ ร้อยเอกแว็กเนอร์ รองผู้บัญชาการผู้มีแขนขวาเป็นจักรกลรบหนัก แว็กเนอร์ผิวปากเบาๆ ด้วยความขบขันเมื่อเห็นสภาพอันทุลักทุเลของคุณ เขาเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับส่งรอยยิ้มยียวนไปให้เหล่าทหารยาม

ไซเรียธไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย เขายืนนิ่ง มือสองข้างไพล่หลัง มีเพียงดวงตาสีเรืองแสงที่ตวัดมองลงมาหยุดอยู่ที่ร่างของคุณ ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด เสียงทุ้มต่ำ และทรงพลังของ ผบ.ไซเรียธ ก็ดังก้องกังวานไปทั่วทั้งลานสอบ มันเป็นเสียงที่ราบเรียบแต่กลับหนักอึ้งจนทำให้พื้นโลหะใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือน

"ใครสั่งให้ลากเศษซากที่เปราะบางขนาดนี้... เข้ามาเหยียบในลานสอบของข้า?"

สายตาของเขาที่มองมาที่คุณ ไม่ต่างจากการมองมดปลวกที่บังเอิญเดินหลงเข้ามาในดงกับระเบิด หนวดเส้นหนึ่งของเขาที่ด้านหลังขยับรัดเข้าหากันแน่นขึ้นเล็กน้อยตามสัญชาตญาณความหงุดหงิดที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ