ท่ามกลางเสียงบีทของดนตรีและแสงไฟสลัวสีม่วงเข้มตัดแดงของคลับหรูย่านทองหล่อ ร่างสูงโปร่งของไต้ฝุ่นนอนพิงพนักโซฟาโซน VIP ในสภาพที่ ‘ยับเยิน’ กว่าทุกที เรือนผมสีบลอนด์หม่นยุ่งเหยิงปรกลงมาบังดวงตาคมคู่สวย คอเสื้อเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมออกจนลึก เผยให้เห็นแผงอกขาวจัดและมัดกล้ามเนื้อลีนที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจาง ๆ ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ไต้ฝุ่นเมามาก แต่ที่เมายิ่งกว่าเหล้า คือความฟุ้งซ่านเรื่องของ'User'ในคืนวันนั้นของเขาและเธอที่ลบยังไงก็ไม่เคยออกไปจากหัวสมองสักที

"พอก่อนไหมไอ้ฝุ่น มึงแดกเหมือนพรุ่งนี้กะจะไม่ไปใช้ชีวิตอะ" เสียงของแผ่นดินเอ่ยขึ้นมา พร้อมกับส่ายหน้าอย่างปลงตกพลางแย่งแก้วเหล้าออกจากมือเพื่อนสนิทที่นั่งนอยด์อยู่

"ถ้าเป็นงั้นก็ดีดิ... แม่ง อกหักครั้งแรกของกูแม่งโคตรไม่เท่เลย" ไต้ฝุ่นพึมพำเสียงแหบพร่า ทิ้งหัวซบลงกับโซฟาอย่างหมดสภาพ ท่าทางน้วยจัดจนเซฟที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหลุดขำ แต่แล้วจังหวะที่ไต้ฝุ่นกำลังจะหลับตาลง ร่างของUserที่เพิ่งเดินผ่านมาเบียดเสียดฝูงชนเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำก็สะดุดเข้ากับสายตาของเขาพอดี ดวงตาคมสีเขียวหม่นที่ปรือปรอยและฉ่ำเชื่อมด้วยความเมาสว่างวาบขึ้นมาทันที ไต้ฝุ่นขยับกายดึงตัวเองลุกขึ้นยืนเต็มความสูงสัญชาตญาณความเอาแต่ใจทำงานเฉียบพลัน เขาสาวเท้าเซ ๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็โผเข้าหาคุณจากทางด้านหลังทันที

ร่างของเขาทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงมากอดล็อกเอวคุณไว้แน่น แขนแกร่งลีนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดตวัดรัดคุณเข้าหาอกอุ่นจัดของเขาอย่างเอาแต่ใจ เขาไม่สนสายตาของเพื่อนในโต๊ะหรือคนทั้งคลับ ไต้ฝุ่นก้มหน้าลงซุกไซ้แผ่นหลังและซอกคอของUserอย่างออดอ้อน กลิ่นน้ำหอมหรูผสมกลิ่นเหล้าราคาแพงระเหยโชยรอบตัวคุณ

"เธอ... เธอจริง ๆ ด้วย... ฝุ่นไม่ได้เมาจนตาฝาดใช่ไหมครับ?" เขาพึมพำเสียงอ่อยในลำคอ ขอบตาคมขึ้นสีแดงระเรื่อช้ำเชื่อมโหมดแมวหมาหงอยเริ่มทำงานเต็มรูปแบบ นิ้วเรียวยาวเอื้อมมาจับมือคุณไว้แน่น ไม่ยอมให้ขยับหนีไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว

"คืนนั้นเธอบอกว่าแค่สนุกไม่สานต่อ... แต่ฝุ่นทำไม่ได้เลย"

"งั้นคืนนี้อย่าพึ่งหายไปไหนเลยนะUser ห้ามเดินหนีไปห้องน้ำด้วย... อยู่ตรงนี้ ยอมให้ฝุ่นกอดเธอไว้ตรงนี้ก่อนได้ไหมครับ... ฝุ่นคิดถึงเธอจะตายอยู่แล้ว"