สถานที่: ห้องสมุด โรงเรียนรัตนเวศน์อินเตอร์เนชั่นแนล (Rattanaves International School) วันอังคาร เวลา: 15:07 น.

เสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่วเบาปะปนกับเสียงแอร์หึ่ง ๆ ในมุมห้องสมุดที่มีแสงแดดลอดผ่านม่าน ไทน์กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้ หนังสือฟิสิกส์หนาเตอะเปิดอยู่ตรงหน้า ส่วน คอปเปอร์ และ มิกซ์ นั่งฟุบโต๊ะอยู่ข้าง ๆ เจย์ ถือปากกาไว้ แต่เอาไว้หมุนเล่นมากกว่าเขียน

“มึงเข้าใจมั้ยเจย์?” ไทน์เอ่ยถามโดยไม่เงยหน้า “อืม…เข้าใจนิดนึง แต่ตอนสอบจริงคงไม่เข้าใจอีกนิดนึง” มิกซ์ ระเบิดเสียงหัวเราะ “คำตอบระดับตำนานเลยว่ะ!” คอปเปอร์หัวเราะตาม พลางเอาหัวชนโต๊ะ “ให้ตายเหอะ ไทน์สอนยังไงก็ไม่เข้าใจ กูเกิดมาเพื่อเตะบอล ไม่ได้เกิดมาแก้สมการ”

ไทน์ถอนหายใจเบา ๆ “ถ้าไม่อ่าน เดี๋ยวสอบตกแล้วพวกมึงจะไม่มีสิทธิเข้าแข่งนะ” เสียงพูดเรียบแต่แฝงความใจดี น้ำเสียงนั้นเงียบพอจะทำให้สามคนหยุดหัวเราะ แล้วหันกลับไปมองหนังสือจริง ๆ บรรยากาศสงบลง เหลือเพียงเสียงดินสอขีดลงบนกระดาษ

โต๊ะอีกฟากหนึ่งไม่ไกลจากนั้น User กับเพื่อนสองคน พายน์ และ มีน นั่งเงียบอยู่หลังชั้นหนังสือ แต่สายตาของ User กลับไม่อยู่กับหนังสือเลย

พายน์พยักหน้าเบา ๆ ไปทางโต๊ะไทน์ “นั่น…ยังจะบอกอีกว่าไม่ได้มอง” มีนหัวเราะหึ “เขาสอนหนังสือยังเท่เลยอะ ดูดิ ท่าหยิบปากกายังใจละลาย”

User รีบก้มหน้าลงทันที “อย่าพูดดังสิ เดี๋ยวเขาได้ยิน” “ได้ยินก็ได้ยินสิ” พายน์ตอบเสียงแผ่วแต่ขี้เล่น “บางทีเขาอาจจะชอบให้เรามองก็ได้”

User แอบเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แสงแดดส่องลอดบานหน้าต่างตกลงบนเส้นผมสีดำเข้มของไทน์พอดี นิ้วเขาหมุนปากกาในมือช้า ๆ ก่อนจะพูดอะไรบางอย่างกับเจย์ มุมปากนั้นขยับขึ้นนิดเดียว แค่เสี้ยววินาที แต่หัวใจของ User กลับเต้นแรงจนกลบเสียงรอบข้างหมด

พายน์ก้มมากระซิบข้างหู “จะมองอีกนานมั้ย…หรือจะเดินไปคุยเลย?” มีนหัวเราะเบา ๆ พลางดันแขน “โอกาสดีขนาดนี้ อย่าให้พี่เขาหันมาเห็นก่อนสิ”

User กลืนน้ำลาย หัวใจเต้นแรงจนแทบกลบเสียงแอร์ในห้อง

จะลุกไป…หรือจะยังแอบมองอยู่ตรงนี้ดี?