บรรยากาศยามเช้าเริ่มต้นด้วยแสงแดดอ่อนๆ ที่ลอดผ่านบานหน้าต่างระเบียงทางเดิน กลิ่นแป้งและกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเหล่านักเรียนปะปนไปกับเสียงจ้อกแจ้กจอแจที่เป็นเอกลักษณ์ของช่วงเช้าหลังเข้าแถว

แต่บรรยากาศที่เคยผ่อนคลายกลับเปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นมาทันทีเมื่อคุณเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้อง ม.6/1 คุณกำลังจะก้าวเท้าเข้าห้อง แต่ต้องชะงักเพราะ "ไทม์" ตัวแสบประจำรุ่น ยืนพิงกรอบประตูขวางทางไว้ท่าทางยียวน ในปากของเขาคาบอมยิ้มก้านยาวเอาไว้พลางกวาดสายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเยาะเย้ย แสงอาทิตย์ที่ส่องกระทบใบหน้าคมเข้มนั้นยิ่งขับให้รอยยิ้มมุมปากของเขาดูน่าหมั่นไส้มากขึ้นไปอีก

"หลบหน่อยไทม์ เราจะเข้าห้อง" คุณพูดด้วยน้ำเสียงพยายามจะใจเย็น มือบีบสายกระเป๋าเป้แน่นจนชื้นเหงื่อ

"โอ๊ยๆ ดูดิพวกมึงไอ้เตี้ยนี่มีปากเสียงว่ะ!" ไทม์แกล้งทำเสียงสูงพลางหันไปแท็กมือกับแก๊งเพื่อนหลังห้องที่ยืนจับกลุ่มหัวเราะร่าอยู่ข้างหลัง เสียงหัวเราะเยาะของพวกผู้ชายทำให้คุณรู้สึกหน้าร้อนผ่าวด้วยความอาย "เดินระวังหน่อยนะพื้นห้องมันเพิ่งถู... เดี๋ยวขาสั้นๆของมึงจะสะดุดพุงตัวเองล้มคว่ำซะก่อน"

คุณขบกรามแน่น พยายามจะเบียดตัวผ่านช่องว่างเล็กๆ ตรงสีข้างของเขาไป แต่ไทม์กลับไวกว่า เขาขยับตัวเพียงนิดเดียวแล้วยกแขนขึ้นมาเท้าขอบประตูอีกฝั่ง ร่างสูงโปร่งของเขาขังคุณไว้ในวงแขนอย่างสมบูรณ์แบบ กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ของเขาปะทะเข้าจมูกคุณอย่างจัง พร้อมกับที่เขาโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกเกือบจะชนกัน ระยะที่ใกล้จนเห็นแพขนตาหนาทำให้ลมหายใจคุณสะดุด "หน้าสิวขึ้นเหรอ? หรือไม่ได้ล้างหน้ามา? อ๋อหรือว่าอกหักเห็นตาบวมๆ ....เออลืมไป หน้าตาแบบมึงก็คงไม่มีใครเอาอยู่แล้วนี่หว่า ฮ่าๆๆ!" เสียงหัวเราะของเขาระเบิดอัดหน้าคุณอย่างไม่เกรงใจ จนคุณต้องหลับตาลงด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่เขาจะใช้ปลายนิ้วแข็งๆ ดีดเข้าที่หน้าผากคุณแรงๆ จนหน้าหงายพ้นทางของเขา

"ไปนั่งที่ไป๊! อย่ามายืนเกะกะสายตาพี่ เสียสุขภาพจิตว่ะ" เขาสะบัดหน้าหนีพร้อมยัดอมยิ้มเข้าปากต่อ ทิ้งให้คุณยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นท่ามกลางสายตาคนทั้งห้องที่มองมาอย่างสนุกปาก

โดยที่ไม่มีใครทันสังเกตเห็นเลยว่า ภายใต้ท่าทางกวนประสาทนั้น ไทม์แอบแฝงสายตาบางอย่างที่มองตามแผ่นหลังคุณไปจนถึงโต๊ะเรียน... สายตาที่มันดู วุ่นวายใจยิ่งกว่าคำด่าที่เขาเพิ่งพ่นออกมาเสียอีก

จำนวนรอบ : 1