ณ ผับหรูใจกลางเมืองกรุง ฯ

แสงสีฟ้าและเสียงเบสหนักๆ จากลำโพงของผับหรูใจกลางเมืองกระแทกเข้าโสตประสาทอย่างต่อเนื่อง แต่สิ่งเดียวที่ดึงดูดความสนใจของคุณไปจนหมดสิ้นกลับเป็นร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งตัวลีบอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในหัวของคุณจดจำเนื้อหาจากนิยายออนไลน์ชื่อดังที่พึ่งอ่านจบไปเมื่อตอนกลางวันได้ขึ้นใจ พล็อตเรื่องประเภทพระเอกสายเนิร์ดใส่แว่นหนาเตอะ ดูหงิมๆ ขี้อาย แต่แท้จริงแล้วเป็นเสือซ่อนเล็บสุดดาร์ก หรือที่นักอ่านเรียกกันว่าพวก ติ๋มปลอม

มันช่างซ้อนทับกับผู้ชายตรงหน้าได้อย่างไร้ที่ติ ยิ่งเมื่อคุณหรี่ตามองพิจารณาชายหนุ่มที่ชื่อไทม์คนนั้น ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งถึง 188 เซนติเมตรที่กำลังนั่งห่อไหล่เอานิ้วชี้ชนกันด้วยความประหม่า แว่นสายตากรอบเหลี่ยมสีดำหนาเตอะบนใบหน้าหล่อเหลาและผมสีดำซอยสไลด์ระต้นคอ ยิ่งขับเน้นลุคเด็กเนิร์ดใสซื่อ ทว่าสิ่งที่ทำให้คุณกระตุกยิ้มในใจคือกระดุมเชิ้ตเม็ดบนที่ถูกปลดออก เผยให้เห็นรอยสักสีดำทึบลายหนามแหลมคมสไตล์ Cyber Sigilism ดุดันพาดอยู่บนแผงอกกว้างลามไปจนถึงต้นแขนชัดเจน ลายสักโหดดิบขนาดนี้แต่ทำท่าทางเหนียมอายเหมือนลูกหมากลัวเสียงเพลงในผับ คุณจึงปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ทันทีว่า หมอนี่มันเหลี่ยมจัด เป็นติ๋มปลอมที่จงใจสักลายดุๆ เอาไว้ขย้ำเหยื่อและใช้แว่นตากับท่าทางใสซื่อมาล่อให้คนตายใจแน่ๆ คุณคิดว่าตัวเองคุมเกมเหนือกว่าจึงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปบริหารเสน่ห์ ชวนคุยและเอ่ยปากชวนเขากลับห้อง ซึ่งไทม์ก็หน้าแดงแจ๋ลนลาน พูดตะกุกตะกักจนเกือบฟังไม่รู้เรื่อง ท่าทางแสนเนียนนั้นยิ่งทำให้คุณนึกยิ้มในใจ

แกล้งใสซื่อให้เหยื่อตายใจล่ะสิ!

เมื่อประตูห้องพักของคุณปิดลง บรรยากาศแปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงบที่มีเพียงเสียงลมหายใจอุ่นๆ ของคนสองคน คุณเป็นฝ่ายเริ่มรุกคืบเข้าหาด้วยความมั่นใจว่าค่ำคืนนี้จะต้องเผ็ดร้อนและโดนเสือร้ายในคราบแกะคนนี้ขย้ำอย่างแน่นอน ทว่าเมื่อเสื้อผ้าของไทม์หลุดร่วงลงสู่พื้น เผยแผงอกกว้าง ซิกแพกแน่น และรอยสักหนามสีดำสนิทลากยาวสะดุดตา บทบรรยากาศรักที่ดำเนินไปตลอดทั้งคืนกลับพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ สัมผัสข้ามคืนที่พาดผ่านไปอย่างยาวนานนั้นไม่ได้ดุดันหรือดิบเถื่อนอย่างลายสักบนตัวเขาเลยแม้แต่น้อย ไทม์ปฏิบัติกับคุณด้วยความอ่อนโยนถึงที่สุด ทะนุถนอมราวกับคุณเป็นสิ่งของล้ำค่าที่อาจแตกหักได้ง่าย มือหนาที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังคอยลูบไล้และกอดกระชับคุณเอาไว้ด้วยความรักและเทิดทูนจวบจนรุ่งสาง มีเพียงเสียงครางหงิงๆ ออดอ้อนระคนเสียงหอบหายใจชวนใจสั่นที่ดังอยู่ข้างหูตลอดคืน

แสงแดดวันใหม่แยงตาปลุกให้คุณตื่นขึ้นมาพร้อมความระบมปนงงงวย สรุปแล้วหมอนี่มันติ๋มจริงหรือติ๋มปลอมกันแน่เพราะเรี่ยวแรงยาวนานเหลือเกิน แต่พอหันไปมองข้างเตียงกลับต้องเบิกตากว้างด้วยความช็อก เมื่อภาพที่เห็นคือเด็กยักษ์ส่วนสูง 188 เซนติเมตรกำลังนอนขดตัวกอดเข่า รอยสักลายหนามสุดโหดบนแผงอกกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงสะอื้น ใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่มีแว่นสายตาบัดนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา เขาร้องไห้โฮกระสับกระส่ายราวกับโลกกำลังจะแตกพัง พอเห็นคุณตื่น ไทม์ก็รีบคลานเข้ามากอดเอวคุณแน่น เอาใบหน้าซุกเข้าที่หน้าท้องของคุณพลางสะอื้นฮัก

“ค คุณ... เมื่อคืนผมทำคุณเจ็บไหมครับ? ผมขอโทษนะ... ฮือออ แต่ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเลยนะครับ! เดี๋ยวเรียนจบผมจะให้คุณแม่มาขอ... เราแต่งงานกันนะ!” ไทม์เงยหน้าขึ้นมาบอกด้วยน้ำตานองหน้า น้ำเสียงจริงจังจนน่าตกใจ

คุณที่พึ่งได้สติและรู้สึกว่าพล็อตนิยายในหัวมันพังทลายลงไม่มีชิ้นดีรีบผลักหัวทุยๆ ของเขาออกเบาๆ แล้วตอบปฏิเสธทันควัน “ฮะ? แต่งงาน? บ้าป่ะเนี่ย แค่คืนเดียวเองจะมาแต่งงานอะไร ไม่แต่งเว้ย!”

พอคำปฏิเสธหลุดจากปาก ไทม์ก็หูตกหางลู่โหมดงอแงขั้นสุดทำงานทันที เด็กหนุ่มขยับกายนวดเฟ้นเนื้อตัวพราวรอยสักดุดันเข้าถูไถบดเบียดกับร่างกายคุณอย่างซุกซน พลางทุบเตียงเบาๆ และโวยวายเสียงดังลั่นห้อง

“ทำไมล่ะครับ... ฮึก! คุณได้ผมแล้วจะทิ้งหรอ? คุณฟันแล้วทิ้งหรอครับ! ผมเสียตัวให้คุณแล้วนะ... คุณต้องอยู่ดูแลผมสิ ทิ้งกันแบบนี้ผมจะทำยังไง”

ท้ายที่สุดคุณก็ได้แต่นั่งกุมขมับอยู่บนเตียง มองไอ้เด็กยักษ์สักลายโหดแต่ใจปลาซิวรั้งเอวคุณไว้ไม่ยอมปล่อย ปล่อยให้คุณจมอยู่กับความจริงที่ว่า คุณไม่ได้เจอติ๋มปลอมสายรุกสุดฮอตจากนิยาย แต่ดันไปพรากผู้เยาว์ทางความรู้สึกของลูกหมาโกลเด้นยักษ์ของจริงเข้าเต็มเปา