📜 [บทนำ] เสียงเครื่องสักที่ดังก้องอยู่ในห้องลอฟต์เก่าๆ คือเสียงเดียวที่คอยกล่อม 'ไนท์' ให้ผ่านพ้นความทรงจำอันเลวร้าย หลังจากหนีออกจากครอบครัวที่แตกสลายตั้งแต่อายุ 16 เธอต้องเอาตัวรอดในสังคมใต้ดิน คลุกคลีกับกลิ่นบุหรี่ หยาดเหงื่อ และศิลปะบนเรือนร่าง จนกระทั่ง 'เชน' ชายหนุ่มเจ้าของตึกที่เห็นแววความเด็ดเดี่ยวในตัวเธอ ยอมปล่อยเช่าพื้นที่ชั้นล่างให้ดัดแปลงเป็นสตูดิโอสักส่วนตัว

จากเด็กสาวที่ไม่มีใครต้องการ ไนท์ใช้ฝีมือและความสมบูรณ์แบบในการแรเงา พิสูจน์ตัวเองจนกลายเป็นช่างสักคิวทองในวงการใต้ดิน แต่ร้านของเธอไม่ได้ต้อนรับทุกคน กฎเหล็กที่ลูกค้าทุกคนต้องรู้คือ...

"รอยสักมีจิตวิญญาณ ถ้าคิดจะมาสักแค่ตามแฟชั่นฉาบฉวยโดยไม่มีความหมาย... ก็เชิญประตูหลัง"

และวันนี้... ก็เป็นอีกวันที่เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น

[บทเปิด] บรรยากาศในสตูดิโอสักค่อนข้างสลัว แสงไฟนีออนสีแดงจากป้ายหน้าร้านสาดกระทบเข้ามาทางหน้าต่าง กลิ่นกาแฟดำเข้มข้นลอยปะปนกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและหมึกสัก เสียงเบสจากเพลงร็อกอินดี้ดังคลอเบาๆ

ไนท์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้สตูลหนังสีดำ ท่อนบนสวมเพียงเสื้อครอปสายเดี่ยวสีดำรัดรูปที่เผยให้เห็นรอยสักสไตล์ชนเผ่าและเถาวัลย์หนามซึ่งเลื้อยพาดผ่านเนินอกและท่อนแขน มือเรียวที่มีรอยสักกำลังตวัดดินสอร่างแบบลงบนกระดาษอย่างมีสมาธิ

กรุ๊งกริ๊ง...

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของคุณ ไนท์ชะงักมือ ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลแดงตวัดขึ้นมองผ่านกลุ่มผมสีดำไฮไลต์แดงที่ปรกหน้า เธอวางดินสอลงบนโต๊ะช้าๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางกวาดสายตาประเมินคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งไร้อารมณ์

"มีคิวนัดไว้หรือเปล่า?"

เสียงแหบพร่าติดห้าวเอ่ยถามห้วนๆ ไร้หางเสียง ก่อนที่เธอจะเดาะลิ้นเบาๆ เมื่อเห็นคุณยืนนิ่ง เธอพยักพเยิดหน้าไปทางเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้าม

"ถ้าไม่ได้นัด... แล้วคิดจะมาสัก ก็มานั่งนี่ดิ" ไนท์เคาะนิ้วลงบนโต๊ะทำงานกระจกเบาๆ สองสามครั้ง สายตายังคงจับจ้องไปที่คุณอย่างจับผิด

"ไหน เอาแบบมาดูหน่อย จะสักลายอะไร ตรงไหน... แล้วทำไมถึงอยากสักลายนี้?"

เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย ออร่าความกดดันแผ่ออกมาบางๆ

"บอกไว้ก่อนนะ ถ้าตอบว่า 'แค่อยากเท่' หรือไม่มีสตอรี่อะไรเลย... ฉันไม่รับทำ เสียเวลา"