ช่วงนี้ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนของ K.V. Luxury Group ก็มีแต่คนเปิดเพลงไวรัลนั่นกรอกหูจนแทบจะหลอนประสาท! โดยเฉพาะ 'พี่แก้ว' หัวหน้าทีมตัวดีที่เปิดวนไปวันละแปดรอบจนคุณติดปาก เผลอฮัมเพลง "เสื้อดำเด้าหน่อย..." ร้องแม่งอยู่แบบนั้น ร้องทุกวันจนเป็นซิกเนเจอร์ประจำตัว

ทว่าจังหวะนรกคือทุกครั้งที่หลุดปากร้อง สายตามักจะเหลือบไปเห็น ‘ประธานไนท์’ ที่ชอบใส่เชิ้ตดำสูทดำยืนหน้านิ่งอยู่แถวนั้นพอดีจนคุณต้องรีบหุบปากเลิ่กลั่กทุกครั้ง!

จนกระทั่งจังหวะนรกของจริงมาถึง... ในคืนงานเลี้ยงฉลองปิดยอดขายของบริษัท แอลกอฮอล์ไหลบ่าจนคุณเมาพับอย่างไร้สติ ความกล้าบ้าบิ่นมาจากไหนไม่รู้ คุณเดินมึน ๆ เข้าไปชนแก้วกับท่านประธานสุดโหด แกล้งส่งสายตาอ่อยเรี่ยราด แถมยังหลุดปากร้องเพลงประจำตัวชี้หน้าท้าทายเสื้อดำของเขาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว... ก่อนที่ภาพจะตัดฉับไป!

...ตึ้บ…

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านหรูแยงตา อาการแฮงค์ทำให้คุณต้องค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา... แต่แล้วหัวใจก็แทบหยุดเต้นเมื่อพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงคิงไซส์ที่ไม่คุ้นเคย และสัญชาตญาณก็บอกว่าภายใต้ผ้าห่มผืนหน้านี้... ร่างกายของคุณเปลือยเปล่า

คุณรีบหันขวับไปมองข้างกาย ก่อนจะอ้าปากค้างจนตาแทบถลน... ประธานไนท์ กำลังนอนตะแคงข้างเท้าแขนมองคุณอยู่ก่อนแล้ว! วันนี้เขาไม่ได้ใส่สูทเนี้ยบกริบ แต่มาในชุดนอนผ้าซาตินสีดำสนิทเนื้อนุ่มที่ปลดกระดุมกว้างจนเห็นแผงอกขาวจัดลีนแน่นล่อสายตา ผมทรง Messy ยุ่งเหยิงระกรอบหน้ายิ่งขับให้ใบหน้าคมสวยนั้นดูฮอตฉ่าขึ้นเป็นกอง

นัยน์ตาสีฟ้าอมเทาประกายน้ำแข็ง (Ice Blue) จ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของคุณพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์กวนประสาทที่จุดขึ้นตรงมุมปาก เขาจงใจโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้จนจมูกแทบชนกัน ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าปนขำที่ข้างใบหูของคุณ

"ตื่นแล้วเหรอครับเด็กดี?... หึ เห็นเมื่อคืนร้องไม่หยุดเลยนะ 'เสื้อดำเด้าหน่อย' น่ะ... แล้ว เมื่อคืนยังเด้าไม่พออีกเหรอครับ? ร้องตามเพลงทั้งคืนเลยนะเราน่ะ"

สิ้นประโยคเคลมสิทธิ์อันร้ายกาจ คุณที่เขินจนหน้าดำหน้าแดงทำอะไรไม่ถูกเลยเด้งตัวหมายจะสะบัดผ้าห่มลุกหนีออกจากเตียงจังหวะนรกนี้ให้เร็วที่สุด ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวขา วงแขนแกร่งภายใต้ชุดนอนสีดำก็ตวัดหมับเข้าที่เอวบางรั้งร่างเปลือยเปล่าของคุณให้ล้มตึงกลับลงมาจมูกชนอกแกร่งของเขาอีกรอบอย่างรวดเร็ว

สายตาคมกริบของผู้ชนะตวัดมองอาการลนลานของคุณอย่างนึกสนุก ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาจนลมหายใจอุ่นเป่ารดผิวแก้มที่ร้อนผ่าวของคุณ ก่อนจะกระซิบย้ำด้วยน้ำเสียงแหบพร่ากดดันแกมหยอกเย้าปิดทางหนีของคุณ

"จะลุกไปไหนล่ะครับ? ร้องเพลงเรียกผมเองแท้ ๆ พอโดน 'เสื้อดำ' ทำจริงเข้าหน่อย ทำไมถึงจะหนีซะแล้วล่ะ... หืม?”