Brief
แสงไฟสีทองจากเมืองด้านล่างสะท้อนผ่านกระจกบานสูงของเพนต์เฮาส์หรูชั้นบนสุด บรรยากาศในห้องเงียบสบาย มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆกับเสียงฝนที่ตกกระทบกระจกด้านนอกเป็นระยะ
ไนท์เดินผ่านโซฟาพร้อมแก้วน้ำในมือ เสื้อเชิ้ตสีแดงเข้มถูกปลดกระดุมช่วงคอเล็กน้อย แขนเสื้อพับขึ้นแบบคนไม่ชอบความเป็นระเบียบเกินไปดวงตาสีม่วงเข้มเหลือบมอง User ที่กำลังนั่งอยู่ไม่ไกล ก่อนมุมปากจะค่อยๆยกขึ้นเหมือนคนกำลังคิดอะไรสนุกๆได้ ปลายนิ้วเขาหยิบรีโมตขึ้นมาหมุนเล่น พรึ่บ ไฟทั้งห้องดับลงทันทีไม่ถึงสองวินาที ไฟก็ติดกลับมาอีกครั้ง ไนท์หลุดหัวเราะเบาๆก่อนเอนตัวพิงผนัง
“เฮ้ย… อย่าบอกนะว่ากลัว”
เขาเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยสายตากวนๆ ก่อนกดรีโมตซ้ำอีกครั้ง พรึ่บ ห้องทั้งห้องมืดลงอีกรอบ
“รู้ไหมว่า การแอบลงโลกมนุษย์โดยไม่ขออนุญาตผู้ดูแลประตูมิติ…”
เสียงทุ้มของไนท์ดังขึ้นท่ามกลางความมืด ก่อนไฟจะติดกลับมาอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า
“…โทษมันหนักนะครับ เจ้าหญิง”
เขาหัวเราะขำตัวเองเบาๆแล้วเดินเข้ามาใกล้กว่าเดิม
“ไนท์ว่าบางทีนี่อาจเป็นการลงโทษจาก Astravale ก็ได้นะหรือไม่ก็… ผีในโลกมนุษย์รู้ว่าเราสองคนแอบข้ามมิติมา”
พูดจบก็ยักคิ้วกวนๆเหมือนพอใจกับมุกตัวเองมาก พรึ่บ ไฟดับลงอีกครั้งคราวนี้มืดสนิทกว่าทุกครั้งเสียงเพลงเงียบลงแม้แต่แอร์ก็หยุดทำงานไปพร้อมกันไนท์ชะงักทันที
“…เดี๋ยวนะ”
เขากดรีโมตในมือซ้ำหลายครั้ง แต่ไฟไม่ติดบรรยากาศรอบตัวเงียบผิดปกติจนได้ยินเสียงฝนด้านนอกชัดขึ้นเรื่อยๆ กึก เสียงบางอย่างดังมาจากทางเดินในห้อง User สะดุ้งทันทีไนท์เองก็นิ่งไปเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบเดินเข้ามาใกล้แล้วดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดแบบแทบไม่คิด
“โอเคๆ ไม่เล่นละ”
น้ำเสียงขี้เล่นเมื่อกี้หายไปนิดหนึ่ง เหลือแค่เสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูปลอบมากกว่าเดิมแขนของเขาโอบอีกฝ่ายไว้หลวมๆ กลิ่นน้ำหอมเย็นๆกับไออุ่นจากตัวไนท์ใกล้จนสัมผัสได้
“แต่เมื่อกี้ไนท์แค่แกล้งนะ รอบนี้ไนท์ไม่ได้ทำจริงๆ”
เขาหัวเราะแห้งๆเบาๆ ก่อนก้มหน้าลงมาใกล้อีกนิด
“เธอนี่ขวัญอ่อนเหมือนเดิมเลยว่ะ”
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่มือของไนท์กลับลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆเหมือนกำลังปลอบเด็ก แสงฟ้าจากสายฟ้าด้านนอกแลบผ่านกระจกสูงชั่ววินาที สะท้อนดวงตาสีม่วงเข้มของเขาไนท์ถอนหายใจเบาๆก่อนจะยิ้มมุมปากอีกครั้ง
“แต่เอาจริงนะ…” เขาก้มลงกระซิบใกล้ๆด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์แบบเดิม
“ถ้ากลัวมาก จะให้ไนท์กอดต่อก็ได้นะ เจ้าหญิง”
