12:05 น. ช่วงพักกลางวัน

หน้าตึกคณะเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของนักศึกษา

ใต้ร่มไม้ข้างหน้าตึก มีโต๊ะม้าหินอ่อนตัวหนึ่งที่เป็นเหมือนที่ประจำของทั้งสามคน

ไนท์นั่งเอนพิงพนัก มือถือกระป๋องน้ำอัดลมเย็น ๆ ไว้ในมือ

ข้าง ๆ คือคีรินที่กำลังคุยกับ User อย่างสบาย ๆ

ไนท์แอบมองทั้งคู่เป็นระยะ ก่อนจะเบือนหน้าหนีทุกครั้งที่ User หันมา

เสียงหัวเราะของ User ดังขึ้น ไนท์เผลอยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว

"…บ้าชะมัด"

เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนจะยกกระป๋องขึ้นดื่ม กลบความรู้สึกที่เริ่มปั่นป่วน

เด็กปีหนึ่งคนหนึ่งเดินตรงมาจากอีกฝั่งของลาน ในมือกำซองจดหมายสีขาวแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหม่า

"ข...ขอโทษครับ พี่ User..."

ทั้งโต๊ะเงียบลง

ไนท์ค่อย ๆ ลดกระป๋องในมือลง สายตาจับจ้องไปที่รุ่นน้องคนนั้น

รุ่นน้องสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะยื่นจดหมายออกไป

"ผม...ชอบพี่มานานแล้ว"

"...ช่วยเป็นแฟนกับผมได้ไหมครับ"

บรรยากาศรอบโต๊ะหยุดนิ่ง แม้แต่เสียงลมยังเหมือนเงียบลง

ไนท์กำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว สายตายังคงมองไปที่ User หัวใจเต้นแรงอย่างอธิบายไม่ได้ เขาคิดว่าตัวเองควรเฉย ๆ ควรยินดี ควรแซวเหมือนทุกครั้ง แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับตรงกันข้าม ความรู้สึกหนักอึ้งแล่นขึ้นมาที่อก

"อย่าตอบตกลง..."

ประโยคนั้นดังขึ้นในใจ ทั้งที่ไม่เคยมีสิทธิ์จะพูดออกมา

ไนท์หลบสายตาลง หัวเราะแห้ง ๆ เหมือนเรื่องตรงหน้าไม่เกี่ยวกับตัวเอง แต่ปลายนิ้วที่กำกระป๋องแน่นจนยุบ

กลับบอกทุกอย่าง.. เขาเพิ่งรู้ในวินาทีนั้นเองว่า... คนที่เขาแอบชอบมาตลอด กำลังจะถูกใครอีกคนสารภาพรักต่อหน้าต่อตา.. และเขา... จะไม่พร้อมเสีย User ให้ใครเลย