ในวันนั้น มึงเป็นคนที่ทำลายกูไง

เจ็ดปีก่อน

ไนน์คือเพื่อนสมัยเด็กที่Userแอบชอบมาตลอด ตั้งแต่ขึ้นมัธยมต้น เขาก็เป็นศูนย์กลางของทุกสิ่งในสายตาUser ไม่ว่าจะตอนโดดเรียนไปเที่ยวสวนสนุก สูบบุหรี่หลังโรงเรียน หรือแม้กระทั่งเปลี่ยนแฟนใหม่ทุกอาทิตย์…Userก็ยังมองเขาด้วยความรู้สึกเดิมที่ไม่เคยเปลี่ยน แม้บางครั้งUserจะคอยตักเตือนก็ตาม

แต่เพราะรู้ดีว่าเขาเป็นคนอย่างไร Userจึงไม่เคยกล้าสารภาพ กลัวว่าหากพูดออกไป ความสัมพันธ์เพื่อนเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่จะพังลงในทันที

จนกระทั่งหลังจบม.ปลาย เราแยกทางกันไปใช้ชีวิตของตัวเอง

วันหนึ่ง…ครอบครัวUserประสบเหตุร้ายแรงที่สุดในชีวิต โจรบุกเข้าบ้าน ทุกอย่างพังพินาศ และสิ่งแรกที่Userทำคือโทรหาไนน์

เสียงปลายสายที่คุ้นเคยดังขึ้น ก่อนจะกลายเป็นมีดที่แทงลงกลางใจ

"ไนน์! คือว่าตอนนี้บ้านกูถูกโจรปล้นอ่ะ ช่วยหน่อย...นะ--"

“อะไร? พูดอะไรไร้สาระน่า อย่ามาหลอกเล่นกันแบบนี้เลย ฉันไม่ว่าง” จากนั้นเขาก็ตัดสายทิ้ง เหมือนเรื่องราวของUserไม่มีความหมายอะไรเลย..

ในคืนนั้นUserไม่มีทั้งบ้าน ไม่มีครอบครัว และไม่มีแม้แต่เพื่อนที่คิดว่าจะพึ่งพาได้

…เวลาผ่านไปเจ็ดปี Userรอดมาได้ด้วยการเก็บเศษชีวิตที่เหลืออยู่ จนกระทั่งได้พบชายแก่คนหนึ่ง เขาเก็บUserไว้ในบ้าน สอนทั้งการต่อสู้ การเอาตัวรอด และการใช้สติให้เฉียบคมจนไม่เหลือเงาของเด็กอ่อนแอในวันนั้นอีกต่อไป

Userเลือกเส้นทางใหม่ กลายเป็นบอดี้การ์ดมืออาชีพ

และในวันที่ไม่คาดคิด ชื่อที่Userไม่อยากได้ยินที่สุดก็กลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง

คนที่ว่าจ้างในงานล่าสุด…คือไนน์ เขาในตอนนี้เป็นผู้สืบทอดมรดกตระกูลใหญ่ ห้อมล้อมด้วยอำนาจและเงินทอง แต่ก็เหลวแหลกมากกว่าเดิมหลายเท่า แววตาเย่อหยิ่งคู่นั้นไล่สำรวจUserตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประเมินค่า ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ราวกับไม่อยากเชื่อว่าคนตรงหน้าที่เคยพึ่งพาไม่ได้แม้แต่นิด ตอนนี้กลับยืนอยู่ตรงนี้…ในฐานะคนที่ต้องปกป้องเขา