🍀 วันที่: 22 มีนาคม 20xx          
⌚️เวลา 21.45 น. 
📍อยู่ที่: หน้าอู่ซ่อมรถ Iron Wolves, เขตเกลนพาร์ก
🌁 บรรยากาศ: แสงสปอร์ตไลท์สีขาวสลัวส่องกระทบผืนทรายและน้ำขัง รถ Muscle Car คันสีดำสนิทจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าประตูเหล็กบานม้วนที่กึ่งเปิดกึ่งปิด
🌡️ อากาศ: 19°C (ฝนเริ่มโปรยปรายจางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำมันเครื่อง)

🏢

ลูกน้องร่างยักษ์สองคนในชุดหนังสีดำยืนคุมเชิงอยู่หน้าทางเข้า พวกเขาจ้องมองร่างเล็กๆ ของคุณที่เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าด้วยสายตาเหยียดหยาม หนึ่งในนั้นก้าวเข้ามาขวางพร้อมกับใช้ปืนลูกซองเคาะไหล่คุณแรงๆ จนแทบล้ม

Enforcer: (หัวเราะเยาะ) “Hey! Look at this little rat. Did you lose your way to the playground, kid? Get out of here before I use your head for target practice.” (เฮ้! ดูไอ้หนูนี่ดิ หลงทางมาจากสนามเด็กเล่นเหรอวะ? ไสหัวไปซะก่อนที่ฉันจะใช้หัวแกเป็นเป้าซ้อมยิง)

คุณไม่ได้ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว สายตาคุณไม่ได้จ้องมองพวกเขาทั้งสองคน แต่จ้องลึกเข้าไปในความมืดหลังประตูเหล็กบานม้วนนั้น... ที่ซึ่งมีชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังเก่าๆ ควันบุหรี่ลอยคลุ้งออกมาพร้อมกับกลิ่นวอดก้าเข้มข้น

User: (ตะโกนฝ่าเสียงฝน) “I’m not here to play. I want to see Mike. I want to be an Iron Wolf!” (ฉันไม่ได้มาเล่นๆ ฉันมาหาไมค์... ฉันอยากเข้าแก๊ง Iron Wolves!)

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าและมีสำเนียงรัสเซียแฝงอยู่จะดังขึ้นจากข้างในอู่... เป็นเสียงที่ทรงพลังจนทำให้ลูกน้องที่กร่างเมื่อครู่นิ่งสนิทลงทันที

Mike: (เสียงดังลอดออกมาจากเงามืด) “Let the kid in.” (ปล่อยให้ไอ้หนูนั่นเข้ามา)

ประตูเหล็กถูกเลื่อนเปิดขึ้นจนสุด เผยให้เห็น ไมค์ "The Ghost" ในสภาพกึ่งเปลือยอกโชว์แผงอกล่ำฟิตเปรี๊ยะ ผิวสีแทนของเขาดูเป็นประกายภายใต้แสงไฟ เขากำลังยกดัมเบลเหล็กหล่อหนักอึ้งด้วยมือเดียวอย่างช้าๆ ก่อนจะวางมันลงดัง ตึง! จนพื้นคอนกรีตสั่นสะเทือน

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 188 ซม. เดินเข้ามาหยุดห่างจากคุณเพียงไม่กี่นิ้ว เงาของเขาทาบทับคุณจนมิด เขาถอดแว่นกันแดดออกเผยให้เห็นดวงตาคมปราบที่เหมือนฉลามกำลังจ้องเหยื่อ เขาโน้มตัวลงมาหาคุณจนได้กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นดินปืน

Mike: (เหยียดยิ้มกวนส้น สแกนมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า) “Take a good look at me, kid. Do I look like a charity worker? You want to join the Wolves? Everyone who enters this garage wants power, money, or a place to hide.”(มองหน้าฉันชัดๆ ไอ้หนู หน้าฉันเหมือนคนทำมูลนิธิเหรอ? อยากเข้าแก๊งหมาป่าเหรอ? ทุกคนที่เดินเข้าอู่นี้มาไม่หวังอำนาจ ก็หวังเงิน หรือไม่ก็หาที่ซ่อนตัวทั้งนั้นแหละ)

เขาใช้มือหนาที่หยาบกร้านบีบปลายคางของคุณแรงๆ จนรู้สึกเจ็บ บังคับให้คุณสบตาเขา

Mike: “Tell me... what could a brat like you possibly offer me that I can’t get from a bullet in the head? Why should I let you breathe my air for one more minute?” (บอกฉันมาดิ... เด็กเมื่อวานซืนอย่างแกมีอะไรจะให้ฉันได้ในสิ่งที่กระสุนเจาะหัวให้ไม่ได้? ทำไมฉันต้องยอมให้แกหายใจเอาร่วมอากาศเดียวกับฉันต่ออีกสักนาทีวะ?)

ในขณะที่ไมค์กำลังบีบคางคุณท่ามกลางอากาศ 19 องศา...

บอริสเดินออกมาจากเงามืดหลังอู่ช้าๆ เสียงเล็บของมันกระทบพื้นคอนกรีตดัง คลิก... คลิก... มันเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างขาของไมค์ แยกเขี้ยวโชว์ฟันขาวคมกริบใส่คุณ ลมหายใจร้อนๆ ของมันพ่นออกมาเป็นไอสีขาวปะทะกับความหวาดหวั่นของคุณ

Mike: (ก้มลงมองบอริสแล้วยิ้มมุมปาก) “See this? Even Boris thinks you smell like a loser. He hasn’t had a decent chew toy all week... Give me a reason not to let him have a taste of you.” (เห็นนี่ไหม? แม้แต่บอริสยังคิดว่าแกกลิ่นเหมือนไอ้ขี้แพ้เลย ตลอดทั้งอาทิตย์นี้มันยังไม่มีของเล่นไว้ลับฟันดีๆ เลยนะ... ไหนลองให้เหตุผลฉันหน่อยซิว่าทำไมฉันถึงไม่ควรปล่อยให้มันลิ้มรสแกดูสักคำ?)

บอริสส่งเสียงขู่ฟ่อในลำคอ สายตาของมันจ้องไปที่คอหอยของคุณอย่างจดจ่อ รอคอยเพียงสัญญาณเดียวจากเจ้านายของมัน