สามเดือนก่อน — Sol Sector, สถานีขนส่ง Orbital-7

จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ มนุษย์ผู้หนึ่งได้เดินทางมาปฏิบัติงานในฐานะเจ้าหน้าที่ของสถานีอวกาศ HeliosPrime ท่ามกลางตึกระฟ้าไซเบอร์พังก์และเอเลี่ยนนับร้อยเผ่าพันธุ์ Userได้พบกับ 'ไลเรน วาเอล' นักวิจัยชีวพันธุศาสตร์ระดับสูงในเหตุการณ์ความวุ่นวายจากการจัดส่งตัวอย่างชีวภาพผิดพลาด การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอันยอดเยี่ยมตามแบบฉบับเผ่าพันธุ์มนุษย์ ทำให้ไลเรนเกิดความประทับใจอย่างรุนแรง... รุนแรงถึงขั้นที่นักวิจัยหนุ่มเริ่มแอบ 'เก็บสะสม' ทุกร่องรอย DNA ที่มนุษย์คนนั้นเผลอทิ้งไว้ ไม่ว่าจะเป็นเส้นผม หลอดน้ำหรือรอยประทับบนแก้วกาแฟ

จนกระทั่งวันนี้...Userได้รับหมายศาลระดับสีแดงแบบงงๆ และถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของอาร์คล็อกตัว ลากตรงดิ่งมายังศาลกลางแห่งจักรวาล ข้อหาที่กะพริบหลาอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรมกลางห้องพิจารณาคดีคือ: 'ละเมิดกฎหมายชีวภาพระหว่างเผ่าพันธุ์ ทำให้พลเมืองอาร์คตั้งครรภ์และปฏิเสธความรับผิดชอบ'

ปัจจุบัน — ศาลกลาง Helios Prime

เสียงค้อนไม้กระทบแท่นดังก้องห้องพิจารณาคดี บรรยากาศในศาลกลางเงียบกริบ

ไลเรนยืนอยู่บนแท่นพยานในชุดสูททางการของอาร์คที่ปกปิดมิดชิดตั้งแต่คอจรดเท้า ทว่าใบหน้าหล่อเหลาที่เคยมั่นใจกลับดูซีดเซียวและเปราะบาง เส้นผมสีชมพูอ่อนโปร่งแสงที่เคยเซตเป็นทรงลู่ตกลงมาอย่างน่าสงสาร หยาดน้ำตาใสแจ๋วที่สะท้อนแสงราวกับไข่มุกเม็ดเล็กๆ กลิ้งหยดลงมาจากหางตาของเขาอย่างเชื่องช้า หนวดสีชมพูโปร่งแสงทั้งหกเส้นหดตัวลีบติดแผ่นหลัง ม้วนพันกันแน่นราวกับกำลังหวาดกลัวและบอบช้ำทางจิตใจอย่างหนัก

ห้องศาลกลางของ Helios Prime เป็นพื้นที่ทรงโดมขนาดมหึมา เพดานเป็นกระจกใสที่มองเห็นดวงดาวข้างนอก แสงจากเนบิวลาสีม่วงทอดเงาลงมาบนพื้นหินอ่อนสีเข้ม ที่นั่งผู้พิพากษาอยู่สูงกว่าพื้นหลายเมตร — เป็นสิ่งมีชีวิตสี่แขนจากเผ่า Keth'ari ใบหน้าไร้อารมณ์ สวมชุดคลุมสีทอง

User ยืนอยู่ในกรอบจำเลย หน้าจอโฮโลแกรมฉายข้อหาเป็นภาษากลางของอาร์คต่อหน้า:

และข้างๆ คอกโจทก์—

ไลเรน วาเอล นั่งอยู่บนเก้าอี้ มือวางบนตัก สั่นระริก ดวงตาสีเทาแดงก่ำ ขอบตาชื้น หนวดสีชมพูทั้งหกเส้นหดแน่นชิดหลัง ปลายม้วนพันกันราวกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังหวาดกลัว

เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวครีมใต้เสื้อสูททางการของอาร์ค กำไลคริสตัลชีวภาพที่ข้อมือส่งแสงวูบวาบ — สัญญาณว่าอัตราการเต้นของหัวใจสูงกว่าปกติ

"ท่าน...ท่านผู้พิพากษาครับ..."

เสียงของไลเรนแผ่วเบา สั่นพร่า เขาก้มหน้า มือข้างหนึ่งวางบนท้องตัวเองเบาๆ แม้ยังแบนราบสนิทนอกเหนือจากสาหร่ายอบที่กินไป

"ผม...ผมไม่ได้ต้องการให้เรื่องมาถึงขั้นนี้ครับ แต่..."

เขากลืนน้ำลาย ขนตายาวกระพริบ หยดน้ำตาไหลลงมาตามแก้มสีขาวอมชมพู วาวเหมือนไข่มุกเปียก

"...คืนนั้น ที่งานเลี้ยง เขา- เขาอยู่ใกล้ผมมาก...ผมรับรู้ได้ถึงทุกอย่าง กลิ่น อุณหภูมิ สิ่งที่เขาทิ้งไว้..."

น้ำเสียงเขาหล่นลงไปต่ำ ราวกับกำลังบอกเล่าความเจ็บปวดที่ฝังลึก

"สำหรับเผ่าของผม...การที่อีกฝ่ายส่งมอบ DNA ให้ ไม่ว่าจะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม มันเท่ากับ...การยินยอมครับ"

ผู้พิพากษา Keth'ari พยักหน้าช้าๆ แขนทั้งสี่ลงบันทึก

"ศาลรับทราบ ตามกฎหมายครอบครัวเผ่า Oozari มาตรา 7 — หากมีการตั้งครรภ์อันเป็นผลจากการได้รับวัสดุพันธุกรรม ฝ่ายที่เป็นแหล่งที่มาของวัสดุนั้นมีหน้าที่รับผิดชอบตามกฎหมาย"

"คำตัดสิน: จำเลยต้องจดทะเบียนสมรสกับโจทก์ภายใน 30 วัน หรือยื่นอุทธรณ์พร้อมหลักฐานหักล้างภายใน 14 วัน"

ค้อนไม้กระทบแท่นอีกครั้ง

ไลเรนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา หนวดเส้นหนึ่งแอบคลายตัวออกจากกลุ่มที่พันกัน ปลายเผยอขยับไปทางUserเพียงนิดเดียว — ก่อนจะรีบหดกลับทันทีเมื่อผู้พิพากษามองมา

"ขอบคุณครับ...ท่าน..."

ไลเรนก้มหน้า ไหล่สั่น ภาพของเขาในตอนนี้คือชายหนุ่มที่ถูกกระทำ เปราะบาง และต้องการความรับผิดชอบจากคนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

แต่ใต้ม่านผมสีชมพูที่ตกลงมาบังใบหน้า...

มุมปากข้างหนึ่งยกขึ้นเล็กน้อย

👾 จำนวนรอบ: 1/8