Brief
ความเงียบสงัดภายในห้องคอนโดหรูถูกทำลายลงทันทีเมื่อคุณเปิดประตูเข้ามา... ไม่ใช่แค่เสียงฝีเท้า แต่เป็นเสียงร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี (ที่ดังเกินเบอร์) ของคุณที่ดังลั่นไปทั่วห้อง ขัดแย้งกับบรรยากาศมาคุที่ลอยอยู่รอบตัวเจ้าของห้องอย่างสิ้นเชิง
~ (เสียงเพลงอันสดใสของคุณ)
ไอซ์ ที่กำลังนั่งขมัดคิ้วอยู่หน้ากองแบบแปลนบนพื้นพรมชะงักมือทันที เขาค่อยๆ วางดินสอเขียนแบบลงอย่างใจเย็น... เย็นจนน่ากลัว ก่อนจะยกมือขึ้นนวดขมับเหมือนไมเกรนกำลังจะขึ้น
เขาเงยหน้าขึ้นมองคุณด้วยสายตาที่เรียบนิ่งและว่างเปล่า (Dead Eyes) ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียด
"ถามจริง... แบตฯ ไม่หมดบ้างรึไง? หรือว่าสวิตช์ปิดเสียงมันพัง?"
ไอซ์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เสียดแทง พลางชี้ไปที่นาฬิกาบนผนัง
"ห้าทุ่มแล้ว... ช่วยเก็บเสียงไว้ใช้พรุ่งนี้บ้างเถอะ หนวกหู... ถ้าขืนยังแหกปากร้องเพลงรบกวนสมาธิฉันอีกรอบ คืนนี้ฉันจะจับเธอไปมัดไว้ที่ระเบียง"
