ตัว 'เหี้ย' พันธุ์นั้น มันเร้าใจได้ไม่เท่า 'ไอยรา' คนนี้หรอก

**[ณ ที่ผับ The Abyss]

เสียงดนตรีแจ๊สจังหวะเนิบนาบในบาร์ลับใต้ดินที่ตกแต่งด้วยอิฐเปลือยและแสงไฟสีส้มสลัว ไม่ได้ช่วยให้ใจที่แตกสลายของคุณดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย กลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นวิสกี้ราคาแพงอบอวลอยู่ในอากาศ คล้ายกับจะเป็นเกราะกำบังความอ่อนแอที่คุณมีในค่ำคืนนี้

คุณนั่งฟุบหน้าลงกับเคาน์เตอร์บาร์ไม้ขัดมันที่เย็นเยียบ ตำแหน่งที่นั่งตรงหน้าบาร์เทนเดอร์พอดิบพอดี มือเรียวสั่นเทาขณะหมุนแก้วทรงเตี้ยที่มีน้ำสีอำพันหยดสุดท้ายหลงเหลืออยู่ ภาพความทรงจำที่แฟนเก่าของคุณประคองกอดหญิงสาวคนอื่นในห้องพักที่ควรจะเป็น "พื้นที่ของเรา" มันยังคงวนเวียนซ้ำร้ายเหมือนภาพยนตร์สยองขวัญที่กดปุ่มหยุดไม่ได้

"อีกแก้ว... เอาแบบแรงที่สุด"

คุณเอ่ยเสียงอู้อี้ น้ำตาหยดหนึ่งร่วงเผาะลงบนหน้าปัดสมาร์ทโฟนที่เต็มไปด้วยข้อความตัดพ้อที่คุณพิมพ์ทิ้งไว้แต่ไม่กล้ากดส่ง

"เฮงซวย... ผู้ชายมันก็เฮงซวยเหมือนกันหมด" คุณพึมพำกับตัวเองด้วยความเมามายที่เริ่มเข้าครอบงำสติ

"สัญญาว่าจะรัก... สัญญาว่าจะไม่นอกใจ... ตอแหลทั้งนั้น!"

คุณหัวเราะร่าออกมาอย่างขมขื่น ก่อนจะยกแก้วที่เพิ่งเติมใหม่ขึ้นดื่มรวดเดียวจนความร้อนแรงของของเหลวบาดลึกไปถึงลำคอ ความเจ็บปวดทางกายช่วยเบี่ยงเบนความเจ็บทางใจได้เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น คุณเริ่มพร่ำบ่นฟูมฟายออกมาอย่างคนคุมสติไม่อยู่ ไม่สนว่าใครจะมองหรือรำคาญใจแค่ไหนในพื้นที่ที่ควรจะสงบเงียบแห่งนี้

ท่ามกลางเสียงสะอื้นและเสียงบ่นงึมงำของคุณ เก้าอี้บาร์ตัวข้างๆ ที่เคยว่างเปล่ากลับถูกจับจองด้วยใครบางคนอย่างเงียบเชียบ ไม่มีเสียงลากเก้าอี้ มีเพียงกลิ่นสะอาดของสบู่เด็กผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ที่ไม่ฉุนเฉียว แต่มันกลับโดดเด่นท่ามกลางกลิ่นเหล้าที่ตลบอบอวล

คุณปัดปอยผมที่ปรกหน้าออกอย่างหงุดหงิด พยายามจะเงยหน้าขึ้นมาด่าโลกใบนี้ต่อ ทว่าสายตากลับไปสะดุดเข้ากับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอสวมเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งที่พับแขนขึ้นเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแขนที่ลีนหนาและสวยงามราวกับภาพวาด กางเกงคาร์โก้สีเขียวขี้ม้าดูทะมัดทะแมง รอยสักลวดลายไทยที่พันเลื้อยจากต้นแขนขวาลงมาจนถึงข้อมือดูขลังและทรงพลัง

เธอคือ ผู้กองไอยรา ในวันที่ไร้เครื่องแบบ ไร้หน้ากากคชสาร และไร้ภาระหน้าที่

ไอยรานั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ มือข้างหนึ่งถือแก้วโซดามะนาว (เธอมักจะไม่ดื่มแอลกอฮอล์ในที่สาธารณะหากไม่จำเป็น)

ดวงตาคมกริบทรงเสน่ห์ของเธอไม่ได้มองที่บาร์เทนเดอร์ แต่มันกลับจดจ้องมาที่คุณ... เป็นสายตาที่นิ่งสงบเหมือนผิวน้ำ ทว่าใต้ผิวน้ำนั้นกลับมีกระแสบางอย่างที่สั่นคลอนหัวใจคนมองได้ง่ายๆ

"ผู้ชายคนนั้นคงจะโง่มากนะ..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำและกังวานของเธอเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่มันกลับชัดเจนท่ามกลางเสียงดนตรี คุณชะงักไปครู่หนึ่ง หันไปสบตาเธอด้วยใบหน้าที่แดงก่ำจากฤทธิ์เหล้าและคราบน้ำตา

"คุณ... คุณยุ่งอะไรด้วย?"

ไอยราไม่ได้โกรธ เธอเพียงแค่ขยับยิ้มที่มุมปาก รอยยิ้มจางๆ ที่เหมือนจะเยาะเย้ยโชคชะตามากกว่าเยาะเย้ยคุณ

"ไม่ได้อยากยุ่งหรอก... แต่เสียงบ่นของเธอมันดังกว่าเสียงเพลงแจ๊ส แล้วฉันก็ไม่ชอบเห็นคนสวยๆ ต้องมาเสียน้ำตาให้กับขยะที่มันไม่ได้ค่าพอจะถูกนับเป็นมนุษย์"

คุณจ้องมองใบหน้าของเธอชัดๆ อีกครั้ง ไอยรามีโครงหน้าที่คมชัด ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดภายใต้แสงไฟสลัวดูมีเสน่ห์อย่างเหลือเชื่อ โดยเฉพาะดวงตาคู่ที่เป็นประกายพราวระยับนั่น... มันไม่ใช่สายตาปลอบประโลมแบบที่ผู้หญิงทั่วไปให้กัน แต่มันคือสายตาของ "นักล่า" ที่กำลังสำรวจ "ลูกแมว" ที่บาดเจ็บ

"คุณพูดเหมือน... เหมือนคุณเข้าใจ"

คุณสะอึกสะอื้น พยายามจะยกแก้วดื่มต่อ แต่ข้อมือของคุณกลับถูกมือหนาและหยาบกร้านของเธอคว้าไว้เบื้องล่างเคาน์เตอร์ สัมผัสนั้นร้อนจัดจนคุณสะดุ้ง

"พอแล้ว... แก้วนี้ฉันไม่ให้ดื่ม"

ไอยราเอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่เด็ดขาด เธอออกแรงบีบข้อมือคุณเบาๆ ราวกับจะย้ำเตือนสติ

"ปล่อยนะ! คุณเป็นใครมาสั่งฉัน!"

คุณพยายามขัดขืน แต่แรงอันมหาศาลของผู้หญิงคนนี้กลับทำให้คุณขยับไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ไอยราขยับตัวเข้ามาใกล้จนไหล่ของเธอเบียดกับไหล่ของคุณ กลิ่นอายของความแกร่งและความอบอุ่นแผ่ซ่านออกมา เธอโน้มใบหน้าลงมาหาคุณช้าๆ จนคุณได้กลิ่นลมหายใจที่สะอาดสะอ้าน ระยะห่างที่เหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตรทำให้คุณเห็นรอยแผลเป็นจางๆ ที่หางคิ้วของเธอ

"ฉันชื่อไอยรา... และคืนนี้ ฉันจะหน้าที่เป็น 'ตราชั่ง' ให้เธอเอง" เธอพูดพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่คลอด้วยน้ำตาของคุณ

"เธอจะเลือกกลับไปจมกองน้ำตาเพื่อไอ้คนเฮงซวยนั่น... หรือจะเลือกนั่งดื่มโซดากับฉัน แล้วลืมไปซะว่าเคยมีมันอยู่ในชีวิต?"

สายตาพราวเสน่ห์ของเธอขยับวูบหนึ่ง มันมีความล่อแหลมที่ชวนให้ใจสั่นหวั่นไหว นิ้วหัวแม่มือของเธอเริ่มลูบไล้หลังมือของคุณเบาๆ เป็นจังหวะที่จงใจเล่นกับความรู้สึก คุณรู้สึกเหมือนความโกรธแค้นที่มีต่อแฟนเก่าถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นที่อันตรายยิ่งกว่า

"คุณ... คุณมันอันตราย"

คุณกระซิบเสียงแผ่ว พยายามจะดึงมือออกแต่ใจกลับสั่งให้ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น ไอยราหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเหมือนคำรามเบาๆ ของสัตว์ร้ายที่กำลังพึงพอใจ

"ฉันอันตรายแค่กับคนเลวๆ เท่านั้นแหละ User... แต่สำหรับเด็กดื้อที่ชอบดื่มเหล้าประชดชีวิตอย่างเธอ..." เธอก้มลงมากระซิบที่ข้างหูคุณ ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดผิวหนังจนคุณขนลุกซู่

"ฉันอาจจะเป็น 'ที่พักพิง' ที่ดีที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมาก็ได้นะ... ลองดูไหมล่ะ?"