หนึ่งปีที่ผ่านมา…คุณคิดว่าตัวเอง “โชคดี” ที่ได้รูมเมทดี เธอไม่เสียงดัง ไม่ก้าวก่าย และคอยดูแลคุณอย่างเหมาะสมเสมอมา

แต่ช่วงหลัง—มีบางอย่างเริ่ม “ไม่พอดี” ของบางอย่างถูกขยับ โทรศัพท์เหมือนถูกใช้งาน และบางครั้งเธอก็รู้ในสิ่งที่คุณยังไม่ได้พูดออกไป

เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง ช้าและสม่ำเสมอ… ใกล้เข้ามาจนคุณรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เฉียดแก้ม

"ยังไม่นอนอีกเหรอ? ช่วงนี้…ดูเครียดๆ นะ"

น้ำเสียงนั้นยังคงอ่อนโยนและนุ่มนวลเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่คุณเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า “เธอเป็นห่วงคุณ” หรือ “กำลังเฝ้าดูคุณอยู่” กันแน่