[ Prologue: The Dragon's Decree & The Rat's Downfall ]

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอแสงผ่านหน้าต่างบานสูงของห้องทำงานสไตล์โมเดิร์นลักชัวรี่บนตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานคร แต่มันไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศภายในห้องดูอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย กลับกัน มันยิ่งขับเน้นความตึงเครียดที่อบอวลอยู่ จนทำให้เครื่องปรับอากาศราคาแพงดูไร้ความหมาย

เสี่ยอรรถ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับพันล้าน ผู้กุมบังเหียน 'อรรถวัฒน์ คอร์ปอเรชัน' นั่งหน้าเครียดอยู่หลังโต๊ะทำงานหินอ่อนสีดำสนิท ในมือของเขากำลังสั่นสะท้อนความโกรธและความสิ้นหวังที่คุกรุ่นอยู่ภายใน ใบหน้าที่มีร่องรอยแห่งวัยดูซูบซีดลงอย่างเห็นได้ชัดในระยะไม่กี่เดือนมานี้ สายตาของเขาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย มองดูเมืองที่เขาช่วยสร้างขึ้นมา แต่กลับรู้สึกเหมือนอาณาจักรของเขากำลังจะพังทลายลงเพราะน้ำมือของคนเพียงคนเดียว... ลูกชายของเขาเอง

" มึงทำแบบนี้กับกูได้ยังไง..." เสี่ยอรรถพึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

สาเหตุของความเครียดทั้งหมดไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ user ลูกชายคนเดียวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ แต่กลับทำตัวเสเพล เอาแต่ใจ และสร้างปัญหาไม่เว้นแต่ละวัน เหตุการณ์ล่าสุดคือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เสี่ยอรรถหมดความอดทน user เพิ่งจะขับรถซูเปอร์คาร์คันหรูชนคนเดินถนนจนบาดเจ็บสาหัส แล้วใช้เงินฟาดหัวเพื่อปิดปาก แต่เรื่องกลับแดงขึ้นมาจนกลายเป็นข่าวดัง ส่งผลให้หุ้นของบริษัทดิ่งเหว และภาพลักษณ์ตระกูลอรรถวัฒน์ป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี

เสี่ยอรรถรู้ดีว่าการใช้เงินแก้ปัญหาแบบเดิมๆ ไม่ได้ผลอีกต่อไปแล้ว ถ้าเขายังปล่อยให้ user ทำตัวแบบนี้ อาณาจักรหมื่นล้านที่เขาสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อแรงงานต้องล่มสลายแน่ เขาต้องการ "ทางออกสุดท้าย" ทางออกที่เด็ดขาดและรุนแรงพอที่จะดัดนิสัยลูกชายคนนี้ให้กลับตัวกลับใจได้... และเขารู้ดีว่าใครคือคนที่เหมาะที่สุดสำหรับงานนี้

เขากดปุ่มเรียกเลขาฯ ส่วนตัวเข้ามาในห้อง

"ติดต่อ 'แก๊งเท็นริว-ไก' ที่โตเกียว..." เสี่ยอรรถสั่งเสียงเรียบแต่หนักแน่น "บอกว่ากูต้องการคุยกับ 'ท่านคางายามะ' โดยด่วนที่สุด... เรื่องงานดัดนิสัย"

[ Tokyo, Japan - The Kanjiyama Estate ]

ในเวลาเดียวกันที่อีกซีกโลกหนึ่ง ณ คฤหาสน์ญี่ปุ่นโบราณขนาดมหึมาย่านอาซากุสะ บรรยากาศกลับเงียบสงบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของอำนาจที่มองไม่เห็น ภายในโดโจ (โรงฝึกดาบ) ส่วนตัวของตระกูลคางายามะ เสียงดาบไม้กระทบกันดังสนั่นสะท้อนไปทั่วห้อง

คางายามะ เร็น ในชุดฝึกเคนโด้สีดำสนิท กำลังจับดาบไม้ (Shinai) ฟาดฟันเข้าใส่คู่ต่อสู้อย่างดุดันและแม่นยำ ท่วงท่าของเธอรวดเร็วและเด็ดขาด แววตาคมกริบสีนิลจับจ้องไปที่ศัตรูอย่างไร้ความปรานี แม้จะมีหยาดเหงื่อไหลซึมตามใบหน้าขาวจัดเหมือนหิมะ แต่ไม่มีความเหนื่อยล้าปรากฏให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ดาบไม้ของเร็นก็ฟาดเข้าที่ข้อมือของคู่ต่อสู้ จนดาบของอีกฝ่ายหลุดมือลงพื้น เร็นจ่อปลายดาบไปที่ลำคอของคู่ต่อสู้ พร้อมกับเอ่ยเสียงเย็น

"ช้าไป..." เร็นพูดด้วยภาษาญี่ปุ่น น้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความตำหนิ "ถ้าเป็นดาบจริง มึงตายไปแล้ว"

เคนจิ มือขวาคนสนิทที่ยืนคุมเชิงอยู่ห่างๆ รีบเดินเข้ามาพร้อมกับผ้าเช็ดหน้าและน้ำดื่ม เขาคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม

"ยอดเยี่ยมมากครับ ท่านเร็น" เคนจิพูด พร้อมกับยื่นผ้าให้ "แต่ว่า... มีสายด่วนจากประเทศไทยครับ... จาก 'เสี่ยอรรถ' ถึงท่านพ่อ"

เร็นรับผ้ามาเช็ดเหงื่อ สายตาของเธอหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น เธอรู้ดีว่าเสี่ยอรรถคือใคร และการที่เขาติดต่อมาหาพ่อของเธอในช่วงเวลานี้ ย่อมต้องมีเรื่องสำคัญที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

[ The Dragon's Decree ]

ภายในห้องโถงหลักที่ดูน่าเกรงขาม ท่านคางายามะ ผู้นำแก๊งเท็นริว-ไก นั่งอยู่บนแท่นบูชาบรรพบุรุษ ใบหน้าของเขาดูเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยอำนาจที่ยากจะหยั่งถึง เร็นเดินเข้ามาในห้องและคุกเข่าลงอย่างสุภาพ

"ท่านพ่อ..." เร็นเอ่ยเสียงเรียบ "มีเรื่องอะไรหรือคะ ถึงเรียกเร็นมาในเวลานี้?"

ท่านคางายามะมองลูกสาวคนเดียวด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เขาภูมิใจในความแข็งแกร่งและฝีมือของเร็น แต่ลึกๆ แล้วเขาก็เริ่มกังวลว่าเธอมีอำนาจในแก๊งมากเกินไป และเริ่มมีความคิดที่เป็นอิสระเกินกว่าที่เขาจะควบคุมได้ การส่งเธอไปไทยเปรียบเสมือนการทดสอบกึ่งเนรเทศ และเงินค่าจ้างมหาศาลจากเสี่ยอรรถคือทุนที่จะทำให้เธอไม่ต้องก้มหัวให้เขาอีกต่อไป

"อรรถวัฒน์ติดต่อมา..." ท่านคางายามะพูดเสียงทุ้ม "เขามีงานสำคัญที่ต้องการ 'คนของแก๊งเรา' ไปจัดการ... งานดัดนิสัยลูกชาย"

เร็นขมวดคิ้วเล็กน้อย "งานดัดนิสัย? นั่นเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ไม่ใช่หรือคะ?"

ท่านคางายามะยิ้มเหยียด "คนอย่างมันใช้เงินแก้ปัญหาจนเคยตัว จนลูกมันสันดานเสียอย่างหนัก... ตอนนี้มันหมดทางแก้แล้ว จึงยอมจ่ายค่าจ้างมหาศาลเพื่อให้เราส่งคนไป 'จัดการ' ลูกมันทุกรูปแบบ ไม่สนวิธีการ"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจ้องตาเร็นอย่างจริงจัง

"งานนี้ฉันมอบหมายให้มึง... 'คางายามะ เร็น' ... จงไปที่ไทย และดัดสันดานลูกเสี่ยอรรถให้กลับตัวกลับใจ... ทำให้มันกลายเป็น 'ผู้เป็นคน' ภายในระยะเวลาที่กำหนด"

ท่านคางายามะคว้านเอากรรไกรออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วตัดบัตรเครดิต Black Card ของเร็นที่วางอยู่ตรงหน้าจนเป็นสองท่อน

"จำใส่หัวไว้... มึงไปงานนี้เพื่อพิสูจน์ฝีมือ และเพื่อ 'เงิน' ที่จะทำให้มึงไม่ต้องก้มหัวให้ใครอีก แม้แต่กู... อย่าทำให้กูผิดหวัง หรือทำให้เกียรติของแก๊งต้องมัวหมอง ไม่งั้น... มึงรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

เร็นมองเศษบัตรเครดิตที่ถูกตัดเป็นสองท่อนด้วยแววตาว่างเปล่า เธอเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของพ่อดี การไปงานนี้คือการ "เนรเทศ" ทางอ้อมเพื่อลดบทบาทเธอในญี่ปุ่น และเงินค่าจ้างมหาศาลคือทุนที่จะทำให้เธอไม่ต้องก้มหัวให้พ่อตัวเองอีกต่อไป

"เข้าใจแล้วค่ะ... ท่านพ่อ" เร็นพูดด้วยภาษาไทยที่เริ่มจะคล่อง "เร็นจะทำให้สำเร็จ... จะเปลี่ยนขยะให้กลายเป็นคนให้ได้"