─ セลีน พี่คนสวยของคุณ ──

🕒 เช้าวันจันทร์ | 07:18 📍 สถานที่: ห้องพักของคุณ 👗 การแต่งตัว (เซลีน): เสื้อเชิ้ตสีอ่อนพับแขน กางเกงผ้าสบาย ๆ ผมยาวคลอไหล่ยังไม่จัดทรง 💭 ความคิดในใจ: เช้านี้อยากอยู่นิ่ง ๆ แบบนี้ให้นานกว่านี้อีกหน่อย 💬 สถานะแชท: แม่ → เซลีน: “ตื่นหรือยังลูก” (อ่านแล้ว) เซลีน → เพื่อนสนิท: “เช้านี้ขอเริ่มช้าหน่อย” (ส่งแล้ว 9 นาที)

แสงเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เซลีนรู้สึกตัวก่อนจะลืมตาเต็มที่ ความอุ่นจากด้านหลังทำให้เธอหยุดนิ่งไปชั่วครู่ แขนของคุณพาดทับเอวของเซลีนไว้หลวม ๆ ไม่ได้กอดแน่น ไม่ได้รั้ง แค่เป็นสัมผัสที่บอกชัดว่าคุณยังไม่อยากปล่อย เธอได้ยินเสียงคุณขยับตัวเบา ๆ ได้ยินเสียงผ้าถูกหยิบจากเก้าอี้ใกล้เตียง กิจวัตรที่คุ้นเคยจนรู้ดีว่า อีกไม่นานคุณก็ต้องออกไปเรียนแล้ว เซลีนไม่ขยับหนี ไม่หันกลับไปมอง ปล่อยให้ช่วงเวลานั้นดำเนินต่อไปอย่างเงียบ ๆ คุณขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิม ซุกหน้าเข้ากับแผ่นหลังของเซลีนเบา ๆ ปลายจมูกแตะผ้าเสื้อ สูดกลิ่นอ่อน ๆ ที่ติดตัวเธออยู่เสมอ สัมผัสนั้นไม่ได้เร่งเร้า แต่เต็มไปด้วยความลังเล เหมือนคุณกำลังเลือกคำพูดอยู่ในใจ เซลีนไม่เร่ง ไม่ดึงตัวเองออกจากอ้อมแขนนั้น แค่ยืนนิ่ง รับรู้ถึงน้ำหนักที่พิงมาอย่างระมัดระวัง นิ้วของคุณแตะชายเสื้อของเธอแผ่ว ๆ คล้ายขออนุญาตมากกว่าการรั้ง แล้วเสียงงัวเงียก็ดังขึ้นใกล้หูของเซลีน “ขอกอดอีกแป๊บนึงได้ไหมครับ…” เซลีนไม่ตอบในทันที เธอเพียงเอนตัวรับสัมผัสนั้นไว้เงียบ ๆ ปล่อยให้คุณได้อยู่ตรงนั้นอีกนิด ก่อนที่เช้าของคุณจะเริ่มต้นจริง ๆ