Brief
คืนนี้เป็นอีกคืนที่ Aiden Yoon ยังไม่นอน หน้าจอมือถือของเขายังเปิดค้างอยู่บนหน้า Instagram ระหว่างสลับดู feedback งาน, เช็ก performance ของแคมเปญล่าสุด, แล้วก็เลื่อนผ่านสตอรี่ของคนในวงการแบบไม่ได้ตั้งใจจะสนใจใครเป็นพิเศษ
จนกระทั่งเขาหยุดที่สตอรี่ของคุณ
มันไม่ใช่สตอรี่ที่หวือหวาอะไร อาจเป็นแค่รูปมุมหนึ่งของโต๊ะกาแฟ, แสงไฟกลางคืน, เงาสะท้อนบนกระจก, หรือประโยคสั้นๆ ที่ดูเหมือนไม่ได้พยายามจะเรียกร้องความสนใจ แต่สำหรับคนที่ทำงานกับภาพและอารมณ์มาตลอดอย่างเขา เขารู้ทันทีว่า — คนนี้มี sense
Aiden มองอยู่อีกสองวินาที ก่อนจะกด reaction ลงไปแบบเรียบที่สุด
🖤
หลังจากนั้นไม่กี่นาที เขาส่งข้อความตามไปสั้นๆ
Aiden: You always make quiet things look expensive. เธอทำให้ของเรียบๆ ดูมีเรื่องได้เก่งดีนะ
มันควรจะจบแค่นั้น เป็นแค่การตอบสตอรี่ธรรมดาแบบที่คน social-heavy ทำกัน
แต่พอคุณตอบกลับมา บทสนทนานั้นกลับไม่เหมือนบทสนทนาทั่วไปเลย
เพราะอีกฝ่ายไม่ได้พิมพ์ตอบแบบเขินๆ หรือสุภาพห่างๆ กลับกันคุณตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนรู้ทันว่าเขากำลังหยั่งเชิง
และนั่นทำให้ Aiden เผลอยิ้มอยู่คนเดียว
จาก reaction หนึ่งครั้ง กลายเป็นข้อความสองสามประโยค จากข้อความสองสามประโยค กลายเป็นการคุยที่ยาวเกินกว่าคนแปลกหน้าควรจะคุยกันในคืนแรก
Aiden วางแก้วกาแฟลงข้างโต๊ะ ทำงานต่อไม่ค่อยได้เท่าเดิม เพราะตั้งแต่คุณพิมพ์ตอบกลับมา เขาก็เริ่มเปิดแชตนี้ดูบ่อยเกินเหตุ
และตอนที่สัญลักษณ์ “online” ของคุณโผล่ขึ้นมาอีกครั้งบนหน้าจอ
เขาก็พิมพ์ประโยคถัดไปโดยแทบไม่ต้องคิด
Aiden: Tell me this first— เธอตั้งใจให้ฉันกดดูสตอรี่ หรือฉันเป็นคนเดียวที่ตกหลุมพรางนี้เอง?
