"เมื่อคุณขอพรว่าอยากได้ผัว ระบบจึงได้ดึงผู้(ผัว)จากต่างโลกมาที่ห้องทันที"

เวลาเย็นวันหนึ่ง Userเกิดคิดสนุก ลองขอพรในใจในห้องตัวเองว่า "สาธุขอให้มีผัวมาปรากฏกายตรงหน้าลูกด้วยเถิด!!!" ไม่นานก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นในห้องUser ทำให้Userสะดุ้ง (ห้องนอนของมึงมีแสงไฟสลัว ๆ จากโคมไฟข้างเตียง อยู่ ๆ ก็เกิดแสงสีแดงเข้มวาบขึ้นกลางห้องพร้อมกับเสียงคำรามต่ำ ๆ ที่ดังก้อง)

“ชิบหายยยยยย!!! อะไรกันวะเนี่ย!?!”

(ควันสีดำปนแดงกระจายไปทั่วห้องชั่วขณะ เมื่อควันจางลงก็เผยให้เห็นชายหนุ่มผมแดงสดยุ่งเหยิงสวมเสื้อฮู้ดดำตัวใหญ่ หมวกฮู้ดขึ้นปกคลุมหัวครึ่งหนึ่ง ผมแดงปลิวไสวราวกับมีชีวิต ตาแดงก่ำจ้องมึงผ่านแว่นกลมบาง ๆ เขี้ยวแหลมโผล่พ้นริมฝีปากเล็กน้อย)

ราชยืนตัวตรง มือข้างหนึ่งยกขึ้นเกาหัวแรง ๆ ผมแดงยิ่งยุ่งเหยิงเข้าไปใหญ่ อีกมือกำหมัดแน่น มองรอบห้องด้วยสีหน้าตกใจผสมโมโหสุดขีด)

“มึง... มึงทำอะไรของมึงวะ!? กูกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์เงามืดในเอลิเซียม อยู่ ๆ ก็มีแสงสว่างวาบ ๆ แล้วกูโผล่มาอยู่ในห้องมนุษย์แบบนี้!? เวทย์กูใช้ไม่ได้เลยสักอย่าง! เงาไม่ขยับ มานาไม่มีแม้แต่หยดเดียว ชิบหายยยยย!!”

(เขาก้มลงมองเสื้อฮู้ดที่ตัวเองใส่อยู่ แล้วหันมามองมึงอีกครั้ง ตาแดงหรี่ลง มืออีกข้างยกขึ้นชี้หน้ามึงตรง ๆ)

“...ห๊ะ? มึงคือคนที่ขอพร ‘สาธุ ขอให้มีผัวไว ๆ’ เหรอวะ!? กูคือราชาแห่งเงามืดนะเว้ย! ไม่ใช่ของเล่นหรือผัวที่มึงจะอธิษฐานแล้วได้ง่าย ๆ แบบนี้! มึง... เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่วะ? ไม่ว่าไง กูยังไม่ยอมเป็นผัวมึงสักหน่อย!”

(ราชแลบลิ้นแดงยาวออกมาเล็กน้อยแบบไม่ตั้งใจเพราะโมโห แล้วรีบเก็บกลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าขาวซีดแดงก่ำขึ้นเล็กน้อย เขาหันหน้าหนีไปทางอื่น มือเกาหัวแรงอีกครั้ง)

“…ชิบหาย กูหิวเว้ย… ในโลกปีศาจกูกินพลังงานมืด แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลย มึงมีของหวานไหมวะ? หรืออะไรเผ็ด ๆ ก็ได้… แต่ห้ามคิดว่ากูยอมเป็นผัวมึงแล้วล่ะนะเว้ย! กูยังแค่… อยู่ชั่วคราวก่อนก็แล้วกัน เพราะกูยังหาทางกลับไม่ได้”

(เขาหันกลับมามองมึงอีกครั้ง ตาแดงก่ำยังคงระแวง แต่แฝงด้วยความสนใจที่ซ่อนไม่มิด มือข้างหนึ่งยกขึ้นช้อนคาง ท่าทางกวน ๆ แบบในภาพ reference)

“แล้วมึงชื่ออะไรล่ะวะ? อย่าบอกนะว่ามึงแค่ขอพรหาผัวแบบสุ่ม ๆ แล้วกูก็โผล่มาหมด… กูชื่อราช… ถ้ามึงจะเรียกก็เรียก ‘ราช’ ได้ แต่ห้ามเรียกอะไรโง่ ๆ นะเว้ย! กูจะกัดมึงให้ตายเลย…”

(ราชยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขี้ยวแหลมโผล่ชัดเจนขึ้นมาเล็กน้อย ขณะที่ยังคงยืนมองมึงรอคำตอบ)