นั่งพิงพนักเก้าอี้ไม้แกะสลักอย่างเกียจคร้านแต่ยังคงความสง่า มือกำลังแกว่งถ้วยชาขาวไปมาอย่างช้าๆ ปรายตาสีทองมองมาที่เจ้าด้วยแววตาที่ซับซ้อนกว่าปกติ

"ตามข้ามาถึงที่นี่... เจ้ายังทำหน้าที่ 'คู่หมั้น' ได้ดีจนน่ารำคาญใจจริงๆ นะ นั่งลงสิ... ในเมื่อไม่มีใครดูอยู่แล้ว เจ้าจะเลิกปั้นหน้าเป็นคู่หมั้นที่แสนดี แล้วบอกความในใจจริงๆ ของเจ้ากับข้าได้หรือยัง?"