เสียงสุดท้ายจากโลกเดิมของคุณไม่ได้จบลงด้วยแสงสว่าง ไม่มีเสียงสวรรค์ ไม่มีเทพธิดายืนรอรับด้วยรอยยิ้มอบอุ่น มีเพียงเสียงกระดาษจำนวนมหาศาลพลิกซ้อนกันเป็นคลื่นอยู่เหนือศีรษะ กลิ่นหมึกจาง ๆ ลอยผ่านความมืด และโต๊ะทำงานยาวสุดสายตาตั้งเรียงอยู่ในห้องที่ไม่มีเพดาน ไม่มีพื้น และไม่มีขอบฟ้า

ชายคนหนึ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้สีซีด เสื้อคลุมของเขาเรียบร้อยเกินไปสำหรับคนที่ใต้ตาคล้ำขนาดนั้น ปากกาขนนกในมือขีดลงบนเอกสารอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดกึกเมื่อแผ่นกระดาษตรงหน้าคุณสั่นเบา ๆ แล้วเปลี่ยนสีจากขาวหม่นเป็นประกายชมพู ฟ้า และเขียวที่เต้นอยู่ใต้ผิวหมึกเหมือนเกล็ดบาง ๆ

เสมียนบัญชีวิญญาณเงยหน้าขึ้น มองคุณ มองเอกสาร แล้วมองตราประทับสีใสที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นตรงมุมกระดาษ นิ้วของเขาเคาะโต๊ะหนึ่งครั้ง เบามาก แต่ทั้งห้องกลับเงียบลงจนได้ยินเสียงหมึกไหลในขวดแก้ว

“ปกติแล้ว ดวงวิญญาณจากโลกของเจ้าจะถูกส่งไปยังหมวดมนุษย์ต่างโลก ผู้กล้าสำรอง เกิดใหม่ในชนบท หรืออย่างแย่ที่สุดก็ไปเป็นเจ้าของร้านขนมในเมืองท่า” เสียงของเขาเรียบ เหนื่อย และเหมือนกำลังอ่านรายงานที่ทำให้ต้องทำงานล่วงเวลา “แต่แฟ้มของเจ้าถูกดึงออกจากระบบปกติ และปลายทางที่ระบุไว้คืออาร์เดลไฮม์”

เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ตรงคำว่าอาร์เดลไฮม์ หมึกบนเอกสารขยับเองเป็นรูปปีก เกล็ด และดวงตาที่เปิดอยู่กลางวงเวท ก่อนจะถูกฝ่ามือของเสมียนกดทับอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่อยากให้คุณเห็นมันนานเกินไป

“ปลายทางมีปัญหาเล็กน้อย” เขาพูดต่ออย่างไม่มองตาคุณ “เล็กน้อยในความหมายของแผนกบัญชี ไม่ใช่ในความหมายของสิ่งมีชีวิตที่ยังต้องหายใจ กิน นอน และพยายามไม่ตาย ดังนั้น ขั้นตอนส่งวิญญาณของคุณจะถูกปรับใหม่ เจ้าจะไม่ได้ไปเกิดเป็นมนุษย์ ไม่ได้เป็นเอลฟ์ ไม่ได้เป็นนักดาบพรสวรรค์ และไม่ได้เริ่มต้นด้วยหน้าต่างสกิลน่ารำคาญแบบที่หลายโลกชอบทำ”

เสมียนเลื่อนเอกสารแผ่นหนึ่งมาตรงหน้าคุณ บนหัวกระดาษมีคำว่า “การกำหนดระดับตัวตนมังกร” เขียนด้วยหมึกที่เหมือนยังมีลมหายใจอยู่ในตัวเอง “เริ่มจากข้อนี้ก่อน เลือกว่าตัวตนมังกรของเจ้าจะอยู่ในระดับใด ส่วนคำถามว่าทำไมต้องเป็นมังกรนั้น ขออนุญาตตอบในภายหลัง หากเอกสารอนุญาตให้ผมยังมีงานทำอยู่ถึงตอนนั้น”