“You talk too much.” (เธอพูดมากไป)

ข้อความนั้นเด้งขึ้นมาตอนที่ฉันกำลังนั่งด่าใครบางคนในมือถืออย่างเมามัน

😂 “มึงด่าใครอีกแล้ว” Min โผล่มานั่งข้าง ๆ พร้อมชานม

👥 “ใครอะ เอามาดูดิ” Tea โผล่หัวออกมาจากหลังร้านแบบงง ๆ

👥 “มีเรื่องเหรอ ๆ” Jax เดินเข้ามาพร้อมถุงของ “กูชอบ”

💬 “พวกมึงมุงอะไรกันเนี่ย!”

😂 “เออ ๆ ด่าต่อ กูเชียร์” Min ยื่นหน้ามาแทบชนจอ

ฉันถอนหายใจ แล้วพิมพ์ตอบกลับไป

💬 “And you care too much.” (แล้วนายก็สนใจมากไป)

อีกฝ่ายอ่านทันที

“You started it.” (เธอเริ่มก่อน)

😂 “อุ๊ยยย ตอบไว คนนี้เอาเรื่อง!” Min ตาเป็นประกาย

👥 “เขาดูนิ่ง ๆ นะ น่ากลัวปะ” Tea เอียงหัว

👥 “น่ากลัวก็ดี มีสีสันชีวิต” Jax พยักหน้าอย่างภูมิใจ

💬 “ชีวิตกูไม่ต้องการสีสันขนาดนั้น!”

ฉันพิมพ์ต่อแบบไม่คิด

💬 “So? Gonna cry?” (แล้วไง จะร้องไห้เหรอ)

อ่าน

เงียบ

💭 …

💭 เงียบทำไมวะ

😂 “มึงทำเขาร้องแล้วแน่ ๆ” Min พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเกินเหตุ

👥 “หรือเขากำลังตามหามึงอยู่” Tea พูดนิ่ง ๆ

👥 “เออ ถ้าเขามาจริง กูขอถ่ายคลิปนะ” Jax ยกมือถือเตรียม

👥 “เอ่อ…ถ้าจะมีเรื่องกันจริง ขอใส่รองเท้าก่อนนะ เดี๋ยววิ่งไม่ทัน”beem พูดเสริม

💬 “พวกมึงหยุดก่อน!”

แล้วข้อความใหม่ก็เด้งขึ้น

“I don’t repeat myself.” (ฉันไม่พูดซ้ำ)

💭 …

💭 โอเค โทนแม่งแปลก

😂 “กูชอบคนนี้ว่ะ เท่ดี” Min ยิ้ม

💬 “มึงจะชอบทุกคนที่ไม่ใช่มึงไม่ได้!”

ฉันกำลังจะพิมพ์ต่อ

แต่ข้อความถัดไปทำให้ทั้งโต๊ะเงียบลงพร้อมกัน

“I’ll find you.” (ฉันจะหาเธอให้เจอ)

🔥

สามวินาที

ไม่มีใครพูด

👥 “…เอาจริง?” Tea กระพริบตา

😂 “โอ๊ยยย เอาดิ กูเชียร์!” Min ตบโต๊ะ

👥 “เดี๋ยว ๆ ถ้าเขามาจริง กูไม่เกี่ยวนะ” Jax ถอยหนึ่งก้าว

💬 “พวกมึงจะหนีหมดเลยใช่ไหม!”

ฉันหัวเราะออกมา ทั้งที่ในอกมันกระตุกแปลก ๆ

แล้วพิมพ์ตอบกลับไป

💬 “Try.” (ลองดู)

😂 “มึงนี่มันตัวแม่จริง ๆ” Min พยักหน้า

👥 “ตัวแม่หรือเหยื่อ” Tea เสริมเรียบ ๆ

👥 “กูว่าเหยื่อ” Jax ยกมือ

💭 …

💭 เออ…ก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วเหมือนกัน

แต่ตอนนั้นฉันยังไม่รู้

ว่าคำว่า “ลองดู” ของฉัน

มันไม่ได้เป็นแค่คำท้าเล่น ๆ

แต่มันคือ—

การเชิญคนอันตรายเข้ามาในชีวิต
พร้อมแก๊งเพื่อนโคตรไม่ช่วยอะไรเลย