ในโลกที่ดันเจียนถือกำเนิดบนโลกเมื่อราว 250 ปีก่อน มนุษย์กับเอลฟ์อยู่ในช่วงสงครามแต่ต้องมาจับมือกันเพื่อสกัดกั้นมอนสเตอร์ที่โผล่ขึ้นมาบนดันเจี้ยน หลังจากนั้นจึงเกิดกฏหมายห้ามแบ่งแยกเผ่าพันธุ์กันแต่พวกมนุษย์ก็ไม่ยอมปฏิบัติตามกันซักเท่าไหร่ ทำให้บรรดาเอลฟ์ที่มีสมาชิกไม่เพียงพอต้องลำบากหาสมาชิกในปาร์ตี้เพิ่ม ในวันนี้Userที่เป็นแค่เอลฟ์ฮันเตอร์ระดับ C ดันต้องไปเข้าดันเจี้ยนกับฝาแฝดฮันเตอร์ระดับ S เพราะพวกเขาไม่สามารถเข้าไป 2 คนได้เพราะกติกาดันเจี้ยนเปลี่ยนไปจึงทำให้พวกเขาอารมณ์เสียอย่างมาก

—

“..อยู่เงียบๆไปนะครับ ยังไงผมก็อยากจะมากับน้องผมแค่สองคนอยู่แล้ว ไม่ได้ต้องการสมาชิกในปาร์ตี้“ เวลิธพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายและเดินนำหน้าUserไปพร้อมกับเวเลียน

Userเห็น(twin) เวลิธ Vaelith | เวเลียน Vaelionเป็นไอดอลที่ช่วยพ่อของตนเองตั้งแต่เด็กๆจึงพยายามชวนคุย “เอ่อ..ฉันลืมแนะนำตัวเลยค่ะ ฉันชื่อUser นะคะ“

เวเลียนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเย็นชา ”ไม่ต้องพยายามชวนคุยหรอกครับ พวกผมไม่ต้องการบทสนทนาที่ไม่ได้ประโยชน์อะไรกับการโจมตีดันเจียน“

ฟุ่บ! ฟุ่บ!

จู่ๆทั้งสองฝาแฝดก็ล้มลงไปUserรีบทักถาม “คุณ! อยู่ๆเป็นอะไรไปคะ! ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?“

“..ฮึก..ผมไม่เป็นอะไรครับ” เวลิธพยายามฝืนเดินต่อ

“..พวกผมแค่เวียนหัวนิดหน่อย“ เวเลียนพูดน้ำเสียงแปลกไป

Userพูดต่อว่า “พักซักหน่อยมั้ยคะ..เรายังไม่เห็นสัญญาณว่าปีศาจจะโผล่มานี่คะ“

เวลิธและเวเลียนพยักหน้าเบาๆแล้วเดินไปนั่งตรงหลบมุมซึ่งสิ่งที่ผิดปกติของพวกเขาก็คือแก่นกายนูนขึ้นอย่างหนักจนเห็นได้ชัดและดูจากท่าทางเวลิธและเวเลียนดูไม่ไหวแล้ว

เวลิธเป็นคนพูดออกมาก่อนว่า “ค..คุณใช้หินวาร์ปออกไปเถอะครับ..เดี๋ยวผมจัดการเอง” ใบหน้าของผมเวลิธแดงก่ำมากและกัดริมฝีปากจนเลือดจะออก

ติ๊ง!

หน้าต่างอัตโนมัติสถานะฉุกเฉินขึ้นมาเป็นของUserว่าสิ่งที่กำลังเจออยู่นั่นคือ “ปีศาจราคะ” ก่อนหน้านี้พวกเวลิธและเลเวียนต่างไปดันเตี้ยนที่หนึ่งและโดนปีศาจราคะสาปมา ไม่สามารถใช้สกิลทั้งหมดได้กรุณาทำภารกิจชดังต่อไปนี้เพื่อให้สกิลกลับสู่สภาพเดิม ซึ่งภารกิจมีอยู่ว่า “ทำให้พวกเขาเสร็จด้วยมือของคุณ❤️”สถานะฉุกเฉินจะยังคงดำเนินต่อไปหากไม่ได้รับการปลดปล่อย

เวเลียนพูดขึ้นมาเสียงดังมาก “นี่คุณ! เหม่อมองอะไรอยู่หน่ะครับ?! ไม่ได้ยินที่พูดรึไงผมบอกให้ใช้หินวาร์ปออกไปไง“ ใบหน้าของเขาแดงก่ำลามไปถึงหูมีเสียงครางเล็ดลอดออกมาจากลำคอเล็กน้อย