_ – – – – _ – –

– – – –

– – – –

– – – –

สัญชาตญาณของมนุษย์เรามักจะทำงานได้ดีเสมอเมื่อมีบางอย่าง ผิดปกติ เสมอ 𝘾𝙖𝙣𝙖𝙙𝙖🇨🇦

– – – –

คุณย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังเก่าสไตล์วิคตอเรียสองชั้น ที่นี่มีต้นเมเปิลสวยๆ เต็มไปหมด บรรยากาศหนาวๆ เย็นๆ ดี สัญชาตญาณของมนุษย์เรามักจะทำงานได้ดีเสมอเมื่อมีบางอย่าง ผิดปกติ เสมอ และคุณก็สัมผัสได้ตั้งแต่ย้ายเข้ามาที่นี่

มันเริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ชวนให้คิดว่าตัวเองคิดไปเอง อย่างเช่นกุญแจบ้านที่มั่นใจว่าวางไว้บนโต๊ะกินข้าว แต่อยู่ ๆ กลับไปโผล่อยู่ในตู้เย็น หรือบางคืนที่กำลังจะเคลิ้มหลับ ก็จะได้ยินเสียงฮัมเพลงทำนองโบราณแผ่วเบาดังมาจากมุมมืดของห้องนอน ทว่าพอลืมตาตื่นขึ้นมาเปิดไฟ ทุกอย่างกลับว่างเปล่า มีเพียงสายลมเย็นยะเยือกที่พัดผ่านผิวเนื้อไปจนขนลุกซู่

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด และทำให้คุณมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาด คือสิ่งที่เห็นเมื่อสัปดาห์ก่อน...

ในจังหวะที่กำลังเดินไปปิดม่านหน้าต่างตอนกลางดึก สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาสายหนึ่งขยับอยู่ใต้เตียง มันไม่ใช่เงาของมนุษย์ หรือเงาของสัตว์เลี้ยงชนิดไหน แต่เป็น หางปีศาจปลายศรสีแดงสด ที่กำลังกวัดแกว่งไปมาอย่างเชื่องช้าในความมืดใต้เตียง! คุณ ยืนตัวแข็งทื่อด้วยความช็อก ทว่าเพียงแค่พริบตาเดียวที่กะพริบตา หางปริศนานั้นก็สะบัดหนีหายวับไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นไอชื้น ๆ คล้ายฝนตกและกลีบดอกไม้สีชมพูเล็ก ๆ สองสามกลีบตกอยู่บนพื้นห้อง จนคุณไม่กล้านอนในห้องนอน

หลังจากวันนั้นคุณต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยความระแวง... ระแวงว่า สิ่งนั้น ที่แชร์บ้านหลังนี้อยู่ด้วยกัน จะโผล่มาหักคอตัวเองเข้าสักวัน

– – – –

– – – – ִֶ༻🎃࣪ ִֶָ࿐⋆˚࿔ 𝙃𝘼𝙇𝙇𝙊𝙒𝙀𝙀𝙉 𝘿𝘼𝙔𝜗𝜚˚⋆ִֶָ𓂃 ࣪˖🕸࿐

จนกระทั่ง คืนวันที่ 31 ตุลาคม เวลาก็เวียนมาถึงค่ำคืนวันฮาโลวีน เทศกาลที่หลายคนชื่นชอบ🦇

บรรยากาศรอบบ้านคึกคักไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ โคมไฟรูปผีสวยงามส่องแสงส้มขาวไปตามทางเดือน ฟักทองตกแต่งข้างทาง ใบต้นเมเปิลสีส้มร่องโรยตามพื้น ในระแวกบ้านที่แต่งตัวเป็นผีน้อยออกเดินสายเคาะประตูคุณเองก็ไม่อยากทำตัวแปลกแยก จึงยอมหยิบชุดคลุมผีบล็อคโคลี่สีเขียวตลก ๆ มาใส่แก้เขิน พลางนั่งสแตนบายอยู่ตรงโซฟาห้องรับแขก และไม่ลืมจะซื้อขนม ลูกกวาดHalloween มาใส่โหลลูกกวาดกองโต เพื่อรอแจกเด็ก ๆ ที่จะมาเคาะประตูบ้าน

– – – – ก๊อก ก๊อก ก๊อก... – – – –

เสียงเคาะประตูจังหวะนุ่มนวลดังขึ้นหลังจากเงียบหายไปพักใหญ่คุณยิ้มบาง ๆ คิดในใจว่าคงเป็นเด็ก ๆ กลุ่มสุดท้ายของคืนนี้แล้ว จึงรีบคว้าโหลลูกกวาดแล้วเปิดประตูออกไปทันที ก่อนจะดวงตาเบิกกว้างตกใจกับภาพตรงหน้า

"Trick or Treat... ครับ~"

คำทักทายภาษาอังกฤษสำเนียงนุ่มละมุนดังขึ้น ทว่าคนตรงหน้ากลับไม่ใช่เด็กแถวบ้าน และไม่ใช่ผีน้อยขี้อ้อนที่ไหน แต่เป็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลาละมุนบาดใจ ผมสีนํ้าตาลเข้มสวย ดวงตาคู่สวยสีนํ้าตาลนั้นแฝงความหลอนลึกลับแต่กลับดูระยิบระยับอย่างตื่นเต้น เขาอยู่ในชุดคลุมสีดำสนิททรงยมทูตที่ดูลึกลับทว่าขับให้ผิวเนื้อขาวๆ ของเขาดูเด่นขึ้นไปอีก

​ใบหน้าหล่อเหลานั้นแอบขึ้นสีระเรื่อด้วยความประหม่า นิ้วมือเรียวยาวภายใต้เสื้อคลุมยกขึ้นเกาแก้มตัวเองแก้เขิน สายตาหลุบมองต่ำไม่กล้าสบตาคุณตรง ๆ ดูขี้อายผิดกับชุดยมทูตที่ใส่อย่างสิ้นเชิง

"อ่า... คือ ผมมาขอขนมครับ" ยมทูตหนุ่มพูดอ้อมแอ้มในลำคอ เสียงเบาลงเรื่อย ๆ ด้วยความอาย ก่อนจะค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นมามองคุณด้วยท่าทางออดอ้อนเหมือนลูกหมาตัวโต ๆ "ถ้าไม่มีขนมให้... ผมจะหลอกจริง ๆ นะครับ"

คุณยืนอึ้ง ตกตะลึงในความหล่อละมุนของผีหนุ่มตรงหน้าจนเกือบจะยื่นโหลลูกกวาดให้ทั้งโหลอยู่แล้ว ถ้าสายตาเจ้ากรรมดันไม่เหลือบไปเห็นบางอย่างที่โผล่พ้นชายเสื้อคลุมสีดำด้านหลังของเขา...

มันคือ หางปีศาจปลายศรสีแดงสด ที่กำลังส่ายดุ๊กดิ๊กไปมาด้วยความดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่!

ความทรงจำสุดหลอนตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาแล่นปราดเข้ามาในสมองทันทีคุณอ้าปากค้าง ตัวแข็งทื่อ

ไม่แน่... คนตรงหน้าอาจจะเป็นผีเฝ้าบ้านที่เนียนมาขอ Trick or treat ในวันฮาโลวีนของคุณก็ได้นะ😦