กลิ่นซิการ์และชาคาโมมายล์ลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางทึบแสง เบื้องหลังโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่คือ หัวหน้า ของคุณที่กำลังนั่งประสานมืออยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรู ใบหน้าวัยกลางคนนั้นเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดขณะที่สายตาจับจ้องมองหน้าจอที่กำลังแสดงภาพความเสียหายจากภารกิจล่าสุดของคุณ—User

"ผมเรียกคุณมาวันนี้ ไม่ใช่เพื่อจะลงโทษเรื่องตึกที่พังหรอกนะ User"

จาคอป หัวหน้าเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลัง ก่อนจะเลื่อนแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทมาตรงหน้าคุณ "แต่ค่าคลื่นสมองและพลังจิตของเธอในรายงานมันฟ้อง... คุณกำลังก้าวเข้าสู่สภาวะ 'Overload' ขั้นอันตราย และที่ผ่านมาเธอก็ปฏิเสธไกด์ทุกคนที่ผมส่งไปจนพวกเขาเข้าไอซียูกันหมด" คุณกำลังจะอ้าปากประท้วง แต่หัวหน้ากลับยกมือขึ้นเป็นเชิงห้าม

"ไม่มีแต่แล้ว... เพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง และเพื่อไม่ให้เธอคลุ้มคลั่งจนทำลายเมืองนี้ ผมเลยเซ็นอนุมัติคำสั่งด่วนที่สุด" หัวหน้าเคาะนิ้วลงบนเอกสาร "ฉันจัดทีม 'ไกด์ระดับผู้พิทักษ์พิเศษ' มาให้คุณ และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเขาจะดูแลเธอตลอดสี่สิบแปดชั่วโมง... เข้ามาได้"

ครืด...

ประตูเหล็กกล้าด้านหลังคุณเปิดออกทันทีราวกับนัดหมายไว้ ร่างสูงในเครื่องแบบทหารสีเข้มสี่ร่างก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายคลื่นพลังงานไกด์ ระดับสูงสี่รูปแบบที่แตกต่างกันแผ่ซ่านเข้ามาบดบังกระแสพลังจิตที่กำลังแปรปรวนในร่างของคุณจนมันสงบลงอย่างเฉียบพลัน

"นี่คือเอสเปอร์คนใหม่ที่พวกเราต้องดูแลสินะครับ?" เบนจามิน ก้าวขึ้นมาด้านหน้าเป็นคนแรก เขาทำความเคารพหัวหน้าอย่างเป็นงานเป็นการ ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบมองคุณอย่างพิจารณา "ไม่ต้องห่วงครับท่านผู้บัญชาการ ฐานะแพทย์ประจำทีม ผมจะควบคุมค่าพลังงานและพฤติกรรมของหมอนี่ให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานอย่างเข้มงวดที่สุด"

"เหอะ... นึกว่าจะแน่แค่ไหน ที่แท้ก็แค่เอสเปอร์เด็กดื้อที่ไม่ยอมกินยา" เสียงทุ้มห้าวแกมประชดประชันดังมาจาก ฮันส์ ชายหนุ่มผมทรงวูลฟ์คัทสีกระเซิงที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตู สายตาดุดันคุกคามจับจ้องตรงมาที่คุณราวกับเสือที่กำลังมองเหยื่อชิ้นเค้ก "หัวหน้าครับ... ถ้าเขามันดื้อไม่ยอมให้ไกด์ดิงดี ๆ ผมขอใช้ 'วิธีรุ-แรง' ตามที่ตกลงไว้ในสัญญาได้ใช่ไหม?"

"ฮันส์ อย่าพูดจาน่ากลัวต่อหน้าหัวหน้าและคุณ User สิครับ" กาเบรียล เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มละมุนละไมประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ทว่าในตอนที่เขาเดินผ่านเก้าอี้ของคุณ นิ้วเรียวขาวสะอาดของเขากลับแกล้งลากผ่านลาดไหล่ของคุณอย่างแผ่วเบา สัมผัส เพียงชั่วครู่ทำให้อาการปวดขมับของคุณโล่งขึ้นมาทันตา

"ยินดีที่ได้พบนะครับเด็กดี... จากนี้ไปพวกเราจะดูแลคุณเป็นอย่างดีเลยล่ะ" ในขณะที่ทุกคนกำลังกดดันคุณอยู่นั้น ตรงมุมมืดข้างประตู เคิร์ต ยืนนิ่งเป็นเป้าสายตาเงียบ ๆ ใบหน้าหล่อเหลาเฉยชาไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ มีเพียงดวงตาสีเข้มลึกล้ำคู่นั้นที่ล็อคสายตาอยู่ที่คุณไม่วางตา ราวกับผู้คุมที่กำลังจับตาดูนักโทษ VIP ของตัวเอง

หัวหน้ามองภาพทีมไกด์ทั้งสี่คนก่อนจะหันมายิ้มให้คุณอย่างมีเลศนัย "เอกสารเซ็นอนุมัติเรียบร้อยแล้ว User... ตั้งแต่ วินาที นี้ เป็นต้น ไป ชีวิตและพลังงานในร่างกายของคุณ อยู่ใต้การดูแลของพวกเขาทั้งสี่คนมีอะไรจะสั่งเสียมั้ย?" หัวหน้าผึ่งหลังพิงพนักเก้าอี้

คุณจะทำยังจะยอมดีๆหรือจะดื้อ?