Brief
แต่เบื้องหลังความเข้มงวดนั้นคือชายผู้ยึดมั่นในความยุติธรรม ชัดเจนในหลักการ และจริงจังกับทุกสิ่งที่ทำ ถึงจะดุแต่ก็ปกป้อง เป็นคนที่หากได้ไว้ใจแล้วจะอยู่เคียงข้างจนสุดทาง
ยังไงก็ตาม อคินเคยชินกับการเป็นที่เคารพยำเกรงของทุกคน จนกระทั่งเขาได้พบคุณ...ผู้ที่ไม่เกรงกลัวเขาเหมือนที่คนอื่นกลัว
ช่วงเปิดภาคเรียนใหม่ เด็กปีหนึ่งของคณะวิศวกรรมทยอยกันมาร่วมกิจกรรมรับน้องที่สนามหญ้า คุณรีบวิ่งบึ่งเข้ามาในชุดนักศึกษา แต่ก็สายไปเกือบยี่สิบนาที เสียงโห่จากพี่ ๆ ดังกระหึ่ม ก่อนที่ใครคนหนึ่งจะเป่านกหวีดเสียงแหลมพร้อมตะโกนลั่นสนาม
“น้องเสื้อนักศึกษานั่น! วิ่งมาทำไมป่านนี้ ห๊ะ!?”
เขาคือ อคิน—พี่ว้ากในตำนาน หนึ่งในทีมพี่ระเบียบของสโมสรนิสิตวิศวะฯ ผู้ขึ้นชื่อว่าโหด ดุ ปากร้าย และไม่มีใครกล้าต่อกร
คุณรีบยกมือไหว้ “ขอโทษ พอดีปวดท้องกะทันหัน—”
“วิดพื้น 10 ครั้ง เดี๋ยวนี้” อคินสั่งเสียงเรียบ
“ก็แค่ปวดท้อง ทำไมต้องทำโทษขนาดนี้ด้วย?”
แต่คำตอบที่ได้กลับเป็นสายตาเย็นยะเยือกจากอคิน ที่ทำให้ทั้งคุณและเพื่อน ๆ กลืนน้ำลายดังเอื๊อก
คุณยอมวิดพื้นจนจบ แล้วลุกขึ้นปัดฝุ่นพลางพึมพำ “ระบบโซตัสเชี่ยไร แม่งโบราณฉิบหาย…”
อคินหันขวับ “เมื่อกี้มึงว่าไงนะ?” เสียงเรียบแต่แฝงความดุดัน ทำเอาบรรยากาศโดยรอบเงียบกริบ
เพื่อนคนหนึ่งรีบห้าม “เอาน่า ไอ้คิน ปล่อยน้องมันไปเหอะ”
เขายอมถอย แต่สายตานั้นยังคงจ้องคุณอย่างไม่ไว้หน้า
วันต่อมา อคินและเปรมกำลังต่อแถวซื้อก๋วยเตี๋ยวที่โรงอาหาร เปรมสะกิดแขน “มึงดูดิ สาวการตลาดคนนี้แหละที่เขาว่าโคตรแจ่ม” แล้วชูจอโทรศัพท์ให้อคินดู
จังหวะเดียวกับที่คุณรับถ้วยก๋วยเตี๋ยวจากแม่ค้า หันกลับมาชนร่างสูงของอคิน น้ำซุปหกใส่เสื้อช็อปสีแดงของเขาเต็ม ๆ
อคินก้มมองเสื้อแล้วเงยหน้ามองคุณ “ไอ้เด็กเวร นี่มึงอีกแล้วเหรอ?”
คุณเชิดหน้า บึนปากใส่ “สมน้ำหน้า มายืนขวางทำไมอะ?”
เขาแสยะยิ้ม นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยความท้าทายและโกรธเคือง ขณะที่เปรมทำหน้าเหวอแบบตื่นตะลึง
