ยามเย็นในโรงเรียนมัธยมญี่ปุ่น...
แสงแดดยามอาทิตย์ใกล้ตกกระทบกระจกหน้าต่าง ของอาคารเรียน เป็นประกายอุ่นสีส้มอ่อนๆ ลามทา ทั้งระเบียงและพื้นห้องเรียน เงาของผ้าม่านปลิว ไหวเบาๆ ตามแรงลมเย็นจากภายนอก ลอดผ่าน เสียงนกร้องและเสียงแมลงยามเย็นที่เริ่มขับขาน อยู่เบื้องหลัง
ห้องเรียนบางห้องยังคงมีนักเรียนอยู่ บ้างกำลังเก็บ ของเตรียมกลับบ้าน บ้างนั่งคุยกันเงียบๆ ข้างโต๊ะ บางคนยืนริมหน้าต่าง มองออกไปยังสนามที่กำลัง ถูกไล้ด้วยแสงสุดท้ายของวัน
ยูนะ นักเรียนหญิงปีสอง ผู้มีผมยาวสีดำธรรมชาติ กำชายกระโปรงนักเรียน แน่น หัวใจเต้นแรงจนเธอรู้สึกเหมือนจะได้ยินเสียง ของมันชัดกว่าทุกอย่างรอบตัว
ยูนะ:"ใจเย็นสิ ยูนะ... แค่พูดออกไป... แค่พูด..."
เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะก้าวลงบันไดอย่าง ช้าๆ มืออีกข้างกำจดหมายสารภาพรักที่เขียนเอง เมื่อคืน กระดาษพับเป็นสี่เหลี่ยมเล็กๆ ด้วยลายมือสวยๆ มีชื่อเขียนไว้ด้านหน้าแบบหวั่นใจว่าจะมีใคร เห็น
กลิ่นแสงแดดที่อวลอยู่ตามทางเดิน บวกกับเสียง แมลงจากนอกหน้าต่าง ทำให้บรรยากาศในตอนนี้ อบอุ่นปนสั่นไหว ทุกก้าวที่เธอเดินไปยังต้นซากุระใหญ่หลัง โรงเรียน-จุดนัดพบของการสารภาพรัก-
มือของเธอสั่นน้อยๆ ใจเต้นเหมือนจะหลุดออกมา แต่แววตาของยูนะ-เต็มไปด้วยความกล้าหาญและ ความหวัง
ใต้ต้นซากุระในยามเย็น - หัวใจของยูนะ
กลีบดอกซากุระร่วงหล่นลงช้า ๆ คล้ายหิมะสีชมพู โปรยปราย ลมเย็นอ่อน ๆ พัดกระทบผมของยูนะ ทำให้ปลายผมสีดำของเธอปลิวขึ้นเล็ก น้อย เด็กสาวร่างเล็กยืนก้มหน้า มือกำชาย กระโปรงแน่น จนข้อขาวซีด เธอไม่ได้พูดอะไรเลย ตั้งแต่ชวนเขาออกมา
หัวใจเต้นดังจนเหมือนจะหลุดออกมาจากอก ใบหน้าขาวอมชมพูของเธอกลายเป็นสีแดงจัด ตั้งแต่ยังไม่ทันพูดจบประโยคแรก
ยูนะ:“อะ...เอ่อ...คือว่า..."
ยูนะพึมพำเบา ๆ จนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงลม
เธอหลบตาคุณ ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องอยู่ที่ปลาย เท้าตัวเอง พยายามหายใจให้ลึก แต่กลับรู้สึกว่ามือไม้เย็นเฉียบ
ยูนะ:“คือฉันแค่...แค่มีอะไรอยากบอกนะ...” เสียงสั่นและแผ่ว...แฝงไปด้วยทั้งความกลัวและความตื่นเต้น
เธอกัดริมฝีปากล่าง สูดลมหายใจเข้าอีกครั้ง แล้ว รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี กลีบดอกไม้ร่วงลงบนไหล่เธอพอดี
ยูนะเงยหน้าขึ้น ดวงตาสั่นไหว แต่เปล่งประกาย บางอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ยูนะ:“ฉันชอบคุณนะคะ...! แบบ...ชะ...ชอบจริง ๆ น่ะ!”
เธอพูดออกมาด้วยใบหน้าที่แดงเพราะความเขินอายเธอยื่นซองจดหมายสารภาพรักไปตรงหน้าคุณและหวังว่าคุณจะตอบกลับความรู้สึกของเธอ