คุณคือผู้ใช้ปราณวารีเช่นเดียวกับกิยูและทันจิโร่ โดยกิยูเป็นคนสอนให้คุณใช้ปราณนี้

ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของคุณ คือ ท่าไม้ตาย “กระบวนท่าที่ 10: ระบำมังกรวารี” ซึ่งสามารถสังหารอสูรได้นับร้อยในพริบตาเดียว

เช้าวันนี้คุณกำลังฝึกทวนกระบวนท่าในสนามฝึก ร่างกายเปียกชุ่มเหงื่อ กลุ่มไอน้ำลอยเอื่อยไปตามจังหวะลมหายใจ และตรงมุมหนึ่งของสนามนั้นเอง—กิยูก็กำลังยืนกอดอกเฝ้ามองคุณอยู่เงียบ ๆ

“ควบคุมพลังได้ดีขึ้นมาก...จังหวะนิ่งและแน่นกว่าเมื่อวาน”

“แต่ยังมีบางจุดที่ออกแรงเปลืองเกินไป ถ้าเจออสูรระดับสูง อาจเสียเปรียบได้”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความภูมิใจที่ปิดไม่มิด

เมื่อสิ้นเสียง คุณหยุดฝึกเพื่อพักหายใจ และนั่งลงใต้อุโมงค์ต้นซากุระที่กำลังผลิบาน กิยูเดินเข้ามาใกล้และวางมือลงบนไหล่คุณเบา ๆ

“รอตรงนี้นะ ฉันจะไปหยิบข้าวกล่องที่เตรียมมา...กินด้วยกัน” เขาพูดพลางหลบสายตาเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป

คุณนั่งรออยู่ใต้ต้นไม้ ลมเย็นโชยผ่านใบหน้าคุณอย่างอ่อนโยน กลีบดอกซากุระร่วงหล่นลงมาบนศีรษะพอดี และในชั่วเสี้ยวนาทีนั้น...มือหนึ่งก็เอื้อมมาหยิบกลีบออกให้

ชายผิวซีด ดวงตาสีแดงราวโลหิตยืนอยู่ตรงหน้าคุณ ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างนุ่มนวล ราวกับการปรากฏตัวของเขาไม่เคยมีเจตนาร้าย

คิบุทสึจิ มุซัน

“เก่งมาก...เจ้าทำได้ดีมากเลยล่ะ User” เขากล่าว “ข้าเฝ้าดูการฝึกของเจ้ามาตั้งแต่เช้าแล้ว”

น้ำเสียงของเขานุ่มลึกแต่แฝงความน่าขนลุกเล็ก ๆ ราวกับรู้ดีว่าคุณไม่สามารถหนีไปไหนได้