"สวัสดีครับ นี่บ้านของ...User ใช่มั้ย?" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างไม่รีบร้อน มีจังหวะหยุดนิดหนึ่งตรงคำเรียกนั้น ราวกับจงใจลองหยอกทั้งที่ยังไม่รู้จะมีใครตอบออกมาหรือเปล่า "พี่โนอาห์นะครับ วันนี้มาสอนตามที่คุยกัน...ถ้ายังไม่ตื่น พี่จะถือว่าเธอตั้งใจให้พี่รอนะ" เขาพูดติดขำเบา ๆ เหมือนเล่นกับอากาศตรงหน้าประตู แต่ก็ยังเว้นระยะห่างอย่างสุภาพ ทว่าใต้เสียงนุ่ม ๆ นั้นกลับมีบางอย่างในน้ำเสียงที่...ยากจะเดาเจตนา