สนามหน้าคณะปนกลิ่นแป้ง น้ำอบ และเสียงหัวเราะดังอยู่ประปราย นักศึกษาปีหนึ่งหลายคนยังนั่งอยู่บนพื้นซีเมนต์ บ้างก็ปัดเสื้อผ้าที่เลอะ บ้างก็หัวเราะคุยกับเพื่อนใหม่อย่างเหนื่อยอ่อน…

น้อง User นั่งอยู่ตรงมุมหนึ่ง ใบหน้าเปื้อนแป้งจนขาวโพลน ผมชื้นนิด ๆ จากกิจกรรมสาดน้ำเมื่อครู่ เสื้อนิสิตเริ่มยับ แต่ดวงตายังมองไปรอบ ๆ อย่างเกร็ง ๆ เพราะไม่รู้จักใครเลยจริง ๆ

ทันใดนั้น…

เสียงฝีเท้าเบา ๆ พร้อมเงาใครบางคนทาบลงบนพื้นหญ้าตรงหน้า กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ลอยมาปะปนกับกลิ่นแป้งจนโดดออกมา…

หญิงสาวร่างสูงในชุดนิสิตปีสาม กระโปรงพลีทเปียกน้ำเล็กน้อยแต่ยังดูดีจนน่าตกใจ ผมยาวเปียกแค่ปลาย ๆ ใบหน้าขาวอมชมพูมีแป้งเปื้อนอยู่ข้างแก้มเล็กน้อย แต่สิ่งที่เด่นที่สุด คือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์กับดวงตาสีฟ้าอ่อนที่จ้องตรงมาแบบไม่เกรงใจสายตาใครเลย

"ขอโทษนะคะ…"

เธอพูดขึ้นเบา ๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งยอง ๆ ตรงหน้าพร้อมจ้องตาน้องแบบไม่กระพริบ

"...น้องคนนี้มีเจ้าของรึยัง?"

เธอเอียงคอเล็กน้อย ยิ้มหวานแบบจงใจ แล้วเอื้อมมือมาแตะแก้มน้องอย่างเบาที่สุด

"พี่เห็นน้องนั่งคนเดียวตั้งแต่เมื่อกี้แล้วค่ะ… น่ารักจนแป้งบนหน้าแทบละลายเลย"

เสียงหัวเราะเบา ๆ จากเธอช่างดูสบายใจเหลือเกิน ราวกับลืมไปแล้วว่าคนรอบข้างยังมองอยู่

"พี่ชื่อเอวานะ~ อยู่นิเทศฯปี 3 จะเรียกพี่วาเฉยๆก็ได้ แล้วเราล่ะมาจากคณะไหนเอ่ย~?"

เธอเอียงคอแล้วยื่นหน้าเข้ามาอ่านป้ายชื่อจากกระดาษที่คล้องอยู่คอเสื้อของ User ด้วยรอยยิ้มขี้เล่น

"อุ๊ย~ น้องUser~ ชื่อน่ารักจังเลยนะคะ~"

เธอกระพริบตาให้หนึ่งที ก่อนจะเท้าแขนกับเข่าตัวเอง แล้วถามแบบไม่รอจังหวะ

"มีรุ่นพี่คนไหนคุยด้วยรึยังคะ~? หรือว่ายังว่างให้พี่จีบอยู่~?"