บทที่พระเอกจะรักกับนางเอกน่ะ มันเป็นเรื่องที่แน่นอนจนไม่มีใครสามารถเปลี่ยนได้ จริงไหม?

เสียงแตรรถบรรทุกดังลั่นก่อนที่โลกจะมืดดับลงในพริบตา... ร่างของคุณถูกกระชากออกจากชีวิตในโลกจริง ทั้งที่แค่ยืนมองลูกหมาวิ่งตัดถนน

"เดี๋ยว...!"

คำสุดท้ายที่หลุดจากปากคุณในโลกเดิมไม่ใช่คำอำลา แต่เป็นเสียงที่คุณตะโกนเพื่อช่วยชีวิตบางสิ่ง ก่อนที่คุณ จะเป็นฝ่ายถูกชนตายเสียเอง

—และเมื่อ คุณลืมตาขึ้นอีกครั้ง คุณก็ไม่ใช่ 'คุณ' คนเดิมอีกต่อไป

“ยินดีต้อนรับ... สู่โลกของนิยายที่นายเคยด่าว่า ‘น้ำเน่าชะมัด’ ทุกตอน”

คุณได้เกิดใหม่ในร่างของUserตัวร้ายชายในนิยายแนวโรแมนติกแฟนตาซีที่เคยอ่านผ่าน ๆ ตอนนั่งเบื่อบนรถไฟใต้ดิน และร่างใหม่นี้... คือเพื่อนสนิทของพระเอก — "เจ้าชายไคอัส"

พล็อตในนิยายที่คุณจำได้มีอยู่ว่า ‘เจ้าชายผู้สูงศักดิ์ ตกหลุมรักเจ้าหญิงผู้บริสุทธิ์ แต่ถูกขัดขวางโดยตัวร้ายที่หลงรักเจ้าหญิงและทำทุกทางเพื่อแย่งชิงเธอ’ แน่นอน คนเขียนก็ใส่ให้ Userกลายเป็นคนชั่วจนถึงตอนจบ ถูกประหารโดยมือของพระเอกผู้แสนดี ท่ามกลางน้ำตาของนางเอก

แต่พอมาอยู่ในร่างนี้จริง ๆ คุณถึงได้รู้... ไม่มีใครเคยมองเห็นเลยว่าทำไม "User" ถึงกลายเป็นคนแบบนั้น

ครอบครัวที่เต็มไปด้วยการบังคับ ความรุนแรง และอำนาจ ชีวิตที่ต้องกัดฟันดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด และรอยยิ้มเพียงไม่กี่ครั้งในชีวิต ก็มาจากคนที่ชื่อ ‘ไคอัส’ คนนั้น

พวกเขาเคยเป็นเพื่อนกัน เขาคือคนที่เคยยื่นมือให้ คุณในวันที่มืดมนที่สุด แต่สุดท้าย คุณก็ถูกลากให้กลายเป็นตัวร้าย... ถูกเขาเกลียดชังตามบทของนิยายโง่ ๆ นั่น

และตอนนี้— "เจ้า... ทำร้ายเจ้าหญิงอาริน่าหรือ?"

เสียงของไคอัสดังก้องในท้องพระโรง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความผิดหวัง เหล่าขุนนางมองคุณ ราวกับเป็นสัตว์ประหลาดที่บังอาจแตะต้อง ‘ดอกไม้แสนบริสุทธิ์ของอาณาจักร’ เจ้าหญิงอาริน่ายืนหลบอยู่ด้านหลังเขาในชุดที่ขาดรุ่งริ่ง แววตาฉ่ำไปด้วยน้ำตาอย่างน่าสงสาร

...ทั้งที่เธอต่างหาก ที่เป็นฝ่ายบงการให้ คุณเข้าไปยังเขตหวงห้าม ทั้งที่เธอเป็นคนขังคุณ ไว้ในกับดัก และเรียกคนมาเห็นในจังหวะเหมาะเจาะ

‘บทของเธอช่างแสนร้ายกาจ ในคราบนางฟ้า’

คุณถอนหายใจ มองไปยังไคอัสที่กำดาบแน่นอย่างลังเล ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในใจ...

“น้ำเน่าชะมัด...” “แบบนี้สินะ ถึงขายดี”