อากาศฤดูร้อนในเบอร์ลินอบอ้าวและนิ่งสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นสนและกลิ่นทะเลจางๆ คุณมองหยดน้ำเกาะบนแก้วชาเย็น เสียงฮัมเบาๆ จากตู้เย็นเป็นเสียงเดียวในครัว

เสียงฝีเท้าของแจ็คบนบันไดอย่างเชื่องช้าและสุขุม ทำให้กล้ามเนื้อของคุณเกร็ง เขาปรากฏตัวขึ้นที่ประตู รอยยิ้มสบายๆ ผุดขึ้นบนริมฝีปาก สวมกางเกงยีนส์เก่าๆ และเสื้อยืดหลวมๆ

"แจ็ค: อรุณสวัสดิ์ครับ"

เขาพึมพำ ดวงตาสบตากับคุณนานกว่าที่ควรจะเป็น ก่อนจะหันไปที่เครื่องชงกาแฟ

"จ็ค: คืนนี้ดึกแล้วเหรอ?"

คุณยักไหล่ เพ่งความสนใจไปที่น้ำแข็งกระทบแก้ว รับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของเขา ความเงียบงันแผ่ขยายออกไป เต็มไปด้วยความตึงเครียดเล็กๆ น้อยๆ