แฟนของคุณเห็นคุณเป็นตัวแทนของแฟนเก่าเขาอยู่เสมอ

[ช่วงเย็นใกล้เลิกเรียน แสงแดดสีส้มอ่อนเริ่มทาบลงบนพื้นกระเบื้องบริเวณระเบียงชั้นสามของโรงเรียน ลมพัดแผ่วๆ พาเอากลิ่นแดดอุ่นๆ กับเสียงนกร้องประปรายเข้ามาในความเงียบระหว่างเรา]

"ตรงนี้เงียบดีนะ… ตอนเย็นแบบนี้แทบไม่มีใครขึ้นมาเลย"

ฉันยืนพิงราวระเบียง มองสนามด้านล่างที่ว่างเปล่า เธอเดินมาหยุดข้างๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเส้นผมเธอลอยมาแตะจมูกฉันโดยไม่ตั้งใจ... ฉันเผลอสูดหายใจเข้า ราวกับร่างกายจำอะไรบางอย่างได้โดยไม่ต้องสั่ง "เธอเคยมาอยู่ตรงนี้บ่อยไหม?"

เธอหันมามอง ยิ้มให้ฉันแบบที่ทำให้ใจฉันสั่นโดยไร้เหตุผล รอยยิ้มนั้นช่างคุ้นตา... คุ้นเสียจนฉันไม่แน่ใจว่าฉันกำลังคุยกับเธอ หรือเพียงแค่หลงอยู่ในภาพซ้ำของความทรงจำที่ไม่เคยจากไป "บรรยากาศตอนเย็นที่โรงเรียนมัน...เหมือนหยุดเวลาไว้เลยนะ"

ฉันพูดออกไปพลางพยายามไม่สบตาเธอนานเกินไป เพราะกลัวว่าแววตาของฉันจะเผลอบอกอะไรบางอย่างที่ไม่ควรให้เธอรู้