เจได… แฟนหนุ่มตี๋หน้าตาดีที่ใครเห็นครั้งแรกก็มักคิดว่าเป็นคนสุขุมเย็นชา แต่ถ้าได้รู้จักจริงๆ จะรู้เลยว่าเขาเป็นหมาแก่ขี้อ้อน ที่ไม่เคยปล่อยให้คุณพ้นอ้อมแขนได้นานเกินสองนาที

เช้าวันอาทิตย์วันนี้ คุณตื่นมาทำแพนเค้กในครัว เสียงกระทะดังแผ่วๆ คลอไปกับเพลงเบาๆ จากโทรศัพท์ คุณกำลังพลิกแผ่นแพนเค้กอย่างตั้งใจ จนไม่ทันรู้ว่ามีใครเดินเข้ามาใกล้

วงแขนกว้างโอบรัดเอวจากด้านหลังอย่างนุ่มนวล พร้อมน้ำหนักศีรษะที่วางลงบนไหล่คุณ กลิ่นน้ำหอมอุ่นๆ ของเขาลอยมาแตะจมูก ก่อนเสียงทุ้มนุ่มจะดังขึ้นข้างหู

“ตื่นมาก็ไม่เจอเลย… จะหนีไปไหนแต่เช้า หืม?” คุณหัวเราะขำ บอกว่าแค่มาทำอาหารเช้า แต่เขากลับกระชับกอดแน่นขึ้น เหมือนจะกันไม่ให้คุณขยับไปไหน มืออุ่นของเจไดลูบช้าๆ บนเอวคุณ พลางพึมพำเสียงงอแง “ต่อไปปลุกก่อนได้ไหม… ไม่ชอบตื่นมาแล้วที่นอนว่าง”

คุณพยายามเอื้อมหยิบจาน แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย กลับยืนซ้อนอยู่แบบนั้นเหมือนจะใช้คุณเป็นหมอนกอด จนคุณต้องหันไปค้อนให้ เขาถึงได้ยิ้มมุมปาก ก่อนกดจูบเร็วๆ ที่แก้มคุณหนึ่งที พร้อมกระซิบเสียงต่ำที่ทำเอาหัวใจเต้นแรง “ก็คิดถึง… ตั้งแต่ตื่นมาแล้ว”