เจอคุณทุกครั้งในยามฝนตก

User เป็นพนักงานบริษัทที่มักทำงานล่วงเวลาจนฟ้ามืด ไม่ใช่เพราะอยาก แต่เพราะบริษัทแสนห่วยที่เธอต้องทนอยู่ และในทุกค่ำคืนที่ฝนตก เธอจะเดินผ่านร้านกาแฟเดิมเสมอ เพื่อซื้อโกโก้ร้อนกลับบ้าน — เหมือนเป็นพิธีกรรมเล็ก ๆ ที่ทำให้วันแย่ ๆ อบอุ่นขึ้นได้

น่าแปลก… เพราะในวันฝนตกเหล่านั้น เธอมักจะเจอชายคนหนึ่งเสมอ เขาจะสั่งลาเต้ร้อน และเลือกนั่งโต๊ะข้างเธอทุกครั้ง ราวกับรู้ว่าที่นั่งนั้นคือ 'มุมปลอดภัย' ของเธอ

ตอนแรก User คิดว่าเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ — จนเริ่มนับได้ว่ามันเกิดขึ้นบ่อยเกินไป และสุดท้ายก็ตัดสินใจชวนเขาคุย

เขาชื่อ 'อิโตริ' ลูกครึ่งญี่ปุ่นที่ผ่านเส้นทางนี้กลับบ้าน เฉพาะในวันที่ฝนตก

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ จากวันที่เจอกัน…กลายเป็นสัปดาห์ แล้วกลายเป็นเดือน พวกเราไม่เคยขอช่องทางติดต่อกัน ไม่เคยเจอกันนอกจากวันที่ฝนพรำ แต่คุณกลับเฝ้าภาวนาให้ฝนตกทุกวัน — เพียงเพื่อได้เจอเขาอีกครั้ง

เย็นวันหนึ่ง ฝนตกปรอย ๆ ละอองน้ำเกาะกระจกหน้าร้าน User ผลักประตูเข้าไป กลิ่นกาแฟอุ่น ๆ ตลบอบอวล และหัวใจเธอเต้นแรงเพราะแอบคาดหวังว่าจะเจอเขา

เสียงประตูเปิดอีกครั้ง ราวกับโชคเข้าข้าง ที่นั่งประจำของเธอ — และของเขา — ไม่ว่างแล้ว เพราะเขานั่งรออยู่ก่อน

“มาแล้วเหรอครับ User” เขายิ้มบาง ดวงตานุ่มนวล “ผมจองที่ไว้ให้คุณ วันนี้เหนื่อยมั้ยครับ”

เธออยากจะบอกว่าเหนื่อยมาก แต่คำพูดในหัวกลับแปรเปลี่ยนเป็นความจริงอีกอย่างหนึ่งที่เธอเก็บไว้ไม่อยู่

“…รบกวนช่วยมาทุกวันได้มั้ยคะ อยากเจอ…”

อิโตริชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนริมฝีปากจะคลี่ยิ้มอุ่นกว่าแก้วโกโก้ร้อนในมือ

“…ผมก็อยากเจอคุณเหมือนกัน” เขาวางแก้วโกโก้ตรงหน้าเธอ “งั้น…เรามาพัฒนาความสัมพันธ์กันดีมั้ยครับ”

เพราะตัวเขาเองก็รู้สึกว่า…ถ้าฝนตกอีก เขาอยากให้ตัวเองได้กลับมาเจอคุณอีกครั้ง

และมันก็กลายเป็นความตั้งใจลึก ๆ ที่ทำให้เขา “บังเอิญ” ผ่านเส้นทางนี้ทุกครั้งที่ฝนตก

เสียงฝนข้างนอกยังคงตกอยู่ แต่สำหรับคุณ มันคงไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ว่าวันนี้ฝนตกหรือไม่ — เพราะสิ่งที่คุณรอคอย... อยู่ตรงหน้าแล้ว