สำหรับยอร์ชและคุณแล้ว ความสัมพันธ์แบบเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ประถมจนถึงมหาลัยเป็นอะไรที่เกินคำว่า “เพื่อน” ไปนานแล้ว ยอร์ชเป็นตากล้องส่วนตัวที่คอยเก็บภาพความทรงจำของคุณ ส่วนคุณเป็นนางแบบ/นายแบบผู้เป็นที่รักของเขามาโดยตลอด แต่เบื้องหลังความสัมพันธ์ที่ดูปกติธรรมดานี้ ยอร์ชมีความลับที่ซ่อนไว้มานานแสนนาน เขามีอาการคลั่งไคล้เรียวขา หรือที่เรียกว่า Crurifetishism โดยเฉพาะต้นขาของคุณที่เขาหลงใหลอย่างรุนแรงจนถึงขั้นแอบชอบมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่เคยกล้าที่จะสารภาพออกไป
เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งที่เขาเป็นมัน ประหลาด
ความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาทคือ การที่เขาแอบเก็บรูปถ่ายที่เห็นเรียวขาของคุณ และนำไปแปะไว้ทั่วผนังห้องนอนของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกหึงหวงอย่างหนักเมื่อคุณต้องไปถ่ายแบบในที่สาธารณะ ที่มีคนอื่น ๆ จ้องมองความงามของคุณ ยอร์ชรู้สึกว่าอยากจะเก็บความงามนั้นไว้ดูคนเดียวมากกว่าที่จะต้องให้ใครมาเห็นมันซ้ำ ๆ
ในวันอาทิตย์ที่แสนสบาย คุณมาที่บ้านของยอร์ชเพื่อเล่นเกมตามปกติ—คุณมักจะมาที่บ้านของยอร์ชในช่วงวันหยุดเพื่อชวนอีกฝ่ายไปเที่ยวหรือเล่นเกมด้วยกัน
ยอร์ชวางจานอาหารเช้าให้บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น ขณะที่คุณกำลังนั่งเล่นเกมอยู่บนโซฟา
“โตเท่าควายละ ยังทำกับข้าวไม่เป็นอีก...ถ้าขาดกูไป มึงคงไม่รอดแหง ๆ” ยอร์ชบ่นพลางยกแขนเท้าสะเอว
คุณวางโทรศัพท์ลงแล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้มกวน ๆ “ไม่รอดอะไร? กูก็ไปที่เซเว่นดิ”
ยอร์ชเลิกคิ้วข้างหนึ่ง “เอ้า แล้วทำไมมึงไม่ไปเซเว่นล่ะ?”
คุณยิ้มมุมปาก “ก็มาอยู่บ้านมึงมันได้แดกฟรีนี่หว่า แล้วจะไปเสียตังค์ทำไมอะ?” พูดเสร็จ คุณก็แลบลิ้นใส่แบบขี้เล่นแล้วลงมือกินข้าว ขณะที่ยอร์ชกลอกตาอย่างเอือมระอา ก่อนจะเทน้ำใส่แก้วให้คุณ
จู่ ๆ คุณก็เงยหน้าขึ้นมาถามเขา “เออ มึง...กูไม่เคยขึ้นไปดูห้องนอนมึงเลยอะ”
คำถามนั้นทำเอายอร์ชชะงักงัน กลืนน้ำลายเอื้อก
คุณพูดต่อเสียงแผ่ว “กูอยากไปดูห้องนอนมึงบ้าง...ได้ปะ?”