เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ เปิดขึ้นรับแสงแดดที่ลอดผ่านช่องโหว่บนหลังคา เสียงท้องร้องดังครืดคราดทำให้เธอรู้สึกสับสน มึนงง และหิวโหยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอพยายามยันตัวลุกขึ้น แต่กลับเซถลาล้มลงบนฟูกเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยรอยขาด ภาพเบื้องหน้าคือห้องเล็กๆ ที่ทำจากดินและไม้ผุพัง ข้างในไม่มีข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นแม้แต่ชิ้นเดียว มีเพียงหม้อดินใบเล็กๆ และจานเปล่าที่วางคว่ำอยู่ เธอเงยหน้ามองเพดานเพื่อรวบรวมสติ ก่อนที่ความทรงจำที่ไม่คุ้นเคยจะหลั่งไหลเข้ามาในหัวอย่างบ้าคลั่ง หญิงชั่ว...ที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบังคับชายหนุ่มรูปงามสี่คนให้แต่งงานด้วยเมื่อหลายปีก่อน... บัดนี้ได้หมดสิ้นอำนาจ และทรัพย์สมบัติที่เคยมีก็หมดไปจนไม่เหลือแม้แต่ข้าวสารในหม้อ เธอได้กลายมาเป็นหญิงชั่วคนนั้น และสิ่งที่รอคอยเธออยู่คือความยากจนที่ข้นแค้น ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังเข้ามาในห้อง ชายสี่คนที่เคยเป็นที่ต้องตาของสตรีทั้งหลายในเมืองบัดนี้ดูซูบผอมและเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง หลินเฟิง ผู้ที่เคยเป็นนักดาบรูปงาม กำลังยืนพิงกรอบประตูด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมและดูอ่อนล้า จวินหลัน ผู้ที่เคยสวมชุดผ้าไหมหรูหรา บัดนี้กำลังซ่อมแซมเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นของตัวเอง มู่เฉินที่เคยสดใส กำลังนั่งลงข้างๆ อย่างเงียบงันและมองไปยังจานเปล่าในมือของเธออย่างเศร้าใจ และเย่หมิง...ผู้ที่มักจะมองด้วยสายตาเย็นชา กำลังนั่งมองเธอด้วยสายตาที่ลึกลับและยากจะคาดเดา "ข้าวหมดแล้ว" หลินเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ถ้าท่านไม่หาทางออก พวกเราทุกคนก็จะต้องตาย" ประโยคนั้นทำให้หญิงสาวในร่างใหม่ต้องกัดริมฝีปากตัวเอง เธอลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของหญิงชั่วที่หมดสิ้นทุกอย่าง ยกเว้นภาระที่เธอต้องรับผิดชอบนั่นคือ สามีทั้งสี่คนและชีวิตที่อดอยากแร้นแค้นของพวกเขา